قتل چارلی کرک، چهره خشونت‌بار و ناکارآمد سیاست آمریکا را عریان کرد

قتل چارلی کرک، چهره سرشناس محافظه‌کاران جوان، بار دیگر سیاست خشونت‌زده و ناکارآمد آمریکا را عریان کرد.

چند لحظه پیش از آنکه شلیک گلوله همه چیز را تغییر دهد، هزاران دانشجو زیر آسمان آبی در دانشگاهی آرام در ایالت یوتا، گرد آمده بودند تا سخنان او را بشنوند؛ مردی که در فضای سیاسی دانشگاه‌ها برای بسیاری یک ستاره محسوب می‌شد.

کرک ۳۱ ساله زیر چادری نشسته بود و در برابر مخالفان سیاسی‌اش بحث می‌کرد. جمعیت روی چمن‌ها برخی با تشویق و برخی با اعتراض واکنش نشان می‌دادند. اما تنها چند ثانیه بعد، صحنه به وحشت و فرار تبدیل شد. گلوله‌ای به گردن او اصابت کرد و به‌طور مرگباری زخمی شد. این لحظات در برابر دوربین‌ها ثبت شد و تصاویر خونین آن به سرعت منتشر شد.

این تصاویر برای بسیاری از جوانان محافظه‌کار که کرک برایشان جایگاه یک چهره مشهور داشت به‌سادگی فراموش نخواهد شد. از این پس، صرف‌نظر از انگیزه عامل تیراندازی، او برای آنان «شهید راه» به شمار خواهد رفت.

کرک بارها درباره خطر خشونت از سوی منتقدانش هشدار داده بود؛ منتقدانی که به‌ویژه به دلیل سبک تند و تحریک‌آمیز او کم هم نبودند، با این حال، همچنان به دانشگاه‌هایی سفر می‌کرد که معمولاً گرایش چپ دارند و حاضر بود با هر مخالفی مناظره کند.

او مدافع سرسخت حقوق حمل سلاح و ارزش‌های محافظه‌کارانه بود، مخالف جدی حقوق افراد ترنس، و پشتیبان بی‌پرده و پرشور دونالد ترامپ. سازمان او به نام «ترنینگ پوینت آمریکا» نقشی مهم در بسیج رأی‌دهندگان ایفا کرد؛ نقشی که به بازگشت دونالد ترامپ به کاخ سفید در سال جاری کمک کرد.

چادری که زیر آن هدف قرار گرفت، شعار «ثابت کن که اشتباه می‌کنم» روی خود داشت. برای بسیاری از دانشجویان محافظه‌کار، او نه تنها یک رهبر سیاسی بلکه قهرمانی الهام‌بخش بود.

مرگ او یک نمونه دیگر از خشونت‌های مرگبار با سلاح در آمریکاست؛ خشونتی که هر روز ابعاد سیاسی‌اش پررنگ‌تر می‌شود.

اوایل امسال، دو قانون‌گذار دموکرات در مینه‌سوتا هدف تیراندازی قرار گرفتند که یکی از آنان جان باخت. سال گذشته، ترامپ دو بار هدف سوءقصد قرار گرفت؛ یکی از آن‌ها در گردهمایی در پنسیلوانیا، شباهت زیادی به حادثه اخیر در یوتا داشت. پیش‌تر نیز حمله به خانه نانسی پلوسی، رئیس وقت دموکرات مجلس نمایندگان، و در سال ۲۰۱۷ تیراندازی به جمهوری‌خواهان در زمین بیسبال ویرجینیا نشان داده بود که خشونت سیاسی در آمریکا روندی رو به افزایش دارد.

آینده سیاست آمریکا اکنون تیره و مبهم به نظر می‌رسد. خشونت، خشونت می‌آفریند؛ و لفاظی‌های تفرقه‌انگیز، تقویت‌شده در شبکه‌های اجتماعی و همراه با دسترسی آسان به سلاح، شرایط را بیش از پیش برای خونریزی آماده می‌کند.

فعالان محافظه‌کار حالا درباره امنیت گردهمایی‌های عمومی تجدیدنظر می‌کنند؛ درست مانند سیاستمداران محلی پس از تیراندازی‌های مینه‌سوتا. اما تجربه سوءقصد نافرجام علیه ترامپ در باتلر نشان داد که حتی حضور نیروهای امنیتی آموزش‌دیده نیز تضمینی برای حفظ جان نیست.

اگر باور عمومی شکل بگیرد که هیچ‌کس در امان نیست و حیات سیاسی به میدان خون بدل شده، این حس اثر مخربی بر آینده سیاست آمریکا خواهد گذاشت.

ترامپ چهارشنبه شب در پیامی ویدئویی از دفتر بیضی کاخ سفید، این حادثه را «لحظه‌ای تاریک برای آمریکا» توصیف کرد. او خیلی زود انگشت اتهام را به سوی «چپ رادیکال» گرفت و گفت دولتش همه کسانی را که در این جنایت یا سایر خشونت‌های سیاسی نقش داشته‌اند، پیدا خواهد کرد.

این سخنان، واکنش مثبت بسیاری از راست‌گرایان را به دنبال داشت. برخی فعالان محافظه‌کار حتی خواستار برخورد سخت‌تر با گروه‌های چپ شدند. از جمله کریستوفر روفو در ایکس نوشت: «زمان آن رسیده در چارچوب قانون، همه مسئولان این آشوب شناسایی، دستگیر و زندانی شوند.»

همزمان بسیاری از جمهوری‌خواهان و دموکرات‌های برجسته از جمله چهره‌هایی که احتمالاً در انتخابات ۲۰۲۸ نامزد خواهند شد خشونت سیاسی را محکوم کردند و خواستار کاهش لحن‌های تند شدند. اما در همان شب، لحظه سکوت در کنگره به یاد کرک به سرعت به درگیری لفظی میان نمایندگان انجامید؛ نشانه‌ای از اینکه شکاف حزبی همچنان عمیق است.

در یوتا، شاهدان، نیروهای پلیس و مقامات محلی هنوز در حال دست‌وپنجه نرم کردن با شوک حادثه‌اند. فرماندار اسپنسر کاکس در کنفرانسی خبری با لحنی احساسی گفت کشوری که به‌زودی ۲۵۰ سالگی استقلال خود را جشن می‌گیرد، «در هم شکسته» به نظر می‌رسد. او پرسید: «آیا این همان چیزی است که دو قرن و نیم بر سر ما آورده؟» سپس افزود: «امیدوارم چنین نباشد.»

تردید در صدای او یادآور واقعیتی تلخ بود: آینده آمریکا و امکان اصلاح سیاست خشونت‌زده‌اش بیش از هر زمان دیگری نامطمئن است.