خشونت سیاسی در آمریکا در حال عادی شدن اما همچنان تکان‌دهنده است

آنتونی زورکر، خبرنگار آمریکای شمالی،‌ بی‌بی‌سی

پس از چندین دهه که بدون خشونت سیاسی علیه نامزدهای ریاست‌ جمهوری احزاب اصلی سپری شد، اکنون آمریکا دو بار در طول دو ماه این نوع خشونت را تجربه کرده، و هر دو بار دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور پیشین، هدف آن بوده است.

در اواسط ماه ژوئیه، گلوله‌هایی که در یک گردهمایی انتخاباتی در شهر باتلر ایالت پنسیلوانیا، به سوی او شلیک شد، از بیخ گوشش گذشت و او جان سالم به در برد. در آن حادثه مهاجم ۲۰ ساله با شلیک یک تک‌تیرانداز از گروه محافظان دونالد ترامپ کشته شد.

یکشنبه عصر، دو ماه بعد از آن حادثه، آن طور که پلیس فدرال آمریکا (اف‌بی‌آی) گفته او در حین بازی گلف، ظاهرا هدف یک سوء قصد ناموفق دیگر قرار گرفته و یک مظنون اکنون در بازداشت است.

ماموران تحقیق می‌گویند در حالی که ترامپ در زمین گلف خود در وست پام بیچ مشغول بازی بود، فردی مسلح به تفنگی به سبک کلاشینکف در میان بوته‌ها کمین کرده بود. ماموران سرویس مخفی متوجه حضور این فرد شدند و به سوی او شلیک کردند.

آمریکایی‌ها در چند سال اخیر و به صورت مرتب، ناگزیر به پذیرش «هنجارهای جدید» در مقیاس‌های مختلف در صحنه سیاست کشورشان شده‌اند. گفتمان ملی خشن‌تر شده‌، اختلافات حزبی تندتر و عمیق‌تر شده‌ و استانداردهای رفتار نامزدها رو به افول گذاشته است.

با توجه به فراگیری خشونت‌های مسلحانه در آمریکا، شاید این نوع حملات به هنجاری جدید تبدیل شود. اما در حال حاضر، این اتفاقات همچنان تکان‌دهنده است.

کامالا هریس، معاون رئیس جمهور آمریکا و رقیب دموکرات دونالد ترامپ در انتخابات ریاست جمهوری، بعد از وقایع روز یکشنبه در فلوریدا بیانیه‌ای صادر کرد و در آن گفت که «خشونت جایی در آمریکا ندارد».

جزئیات مربوط به این سوء قصد – به‌ویژه هویت و انگیزه مهاجم – در نهایت تاثیر این واقعه بر صحنه سیاست آمریکا را تعیین خواهد کرد. اما در حال حاضر، به نظر می‌رسد که – با وجود بیانیه معاون رئیس‌جمهور – این نوع خشونت‌ها به‌طور فزاینده‌ای به بخشی از واقعیت امروز آمریکا تبدیل شده است.

دونالد ترامپ در اولین بیانیه خود پس از سوء قصد اخیر، وعده داد که هیچ چیز او را از پا نخواهد انداخت و وادار به تسلیم نخواهد کرد.

این واکنش، هم‌زمان مبارزات انتخاباتی، با روایتی هم‌خوانی دارد که ادعا می‌کند رئیس جمهور پیشین به این دلیل هدف آزار و اذیت و حمله قرار گرفته که به صدای «آمریکایی‌های فراموش‌شده» تبدیل شده است. کلمات او پس از اولین سوء قصد در ماه ژوئیه - «بجنگ، بجنگ، بجنگ» – به شعار حامیانش تبدیل شد.

ترامپ دوست دارد بگوید: «آن‌ها دنبال من نیستند، دنبال شما هستند. من فقط سر راهشان ایستاده‌ام.»

اکنون رئیس‌جمهور پیشین، نمونه‌ خبرساز دیگری دارد که می‌تواند از آن برای اثبات ادعای خود استفاده کند.

حادثه اخیر ممکن است از نظر احساسی به اندازه تیراندازی مراسم انتخاباتی در شهر باتلر تاثیرگذار نباشد.

آن حمله در یک گردهمایی عمومی و در مقابل دوربین‌های تلویزیونی رخ داد، جایی که رئیس‌جمهور پیشین زخمی شد اما همچنان عرض اندام می‌کرد. یک نفر از حاضران در آن مراسم کشته شد و دو نفر دیگر زخمی شدند.

این بار، حادثه در زمین گلفی رخ داد که ترامپ مالک آن است، و رئیس‌جمهور پیشین در خطر مستقیم کمتری قرار داشت. بدون تصاویر تکان‌دهنده‌ای که بتوان چندین روز آنها را به صورت مکرر پخش کرد، این واقعه ممکن است تاثیر کمتری بر وجدان عمومی مردم بگذارد.

اما این سوء قصد احتمالی، در کمترین حالت، سرخط‌های جدیدی ایجاد خواهد کرد که کارزار انتخاباتی رئیس جمهور سابق را، دست کم به صورت موقت، از چالش‌هایی که در روزهای اخیر با آن روبرو بوده، دور خواهد کرد.

با این اتفاق، عملکرد دفاعی و نامساعد دونالد ترامپ در مناظره هفته گذشته با کامالا هریس، انتقادات از او در ارتباط با لورا لومر که به نظریه‌های توطئه علاقه‌مند است، و حمله لفظی صبح یکشنبه او در شبکه‌های اجتماعی به تیلور سوئیفت، خواننده محبوب آمریکایی، تحت‌الشعاع قرار خواهد گرفت.

وقایع روز یکشنبه شاید تکان‌دهنده باشد، اما در حالی که تنها حدود هفت هفته تا انتخابات ریاست‌جمهوری آمریکا باقی مانده، به نظر می‌رسد که پیچ و خم‌های بیشتری در راه باشد.