وقتی «همه اشتباه میکنیم»؛ دخل منچستر یونایتد چگونه با خرجش میخواند؟
منبع تصویر، Getty Images
- نویسنده, استیو ساتکلیف
- شغل, بیبیسی
منچستریونایتد در فصل آینده در رقابتهای اروپایی نیست، اما این موضوع مانع از فعالیت آنها در بازار نقل و انتقالات نشده است.
در اولین روز مهلت نقل و انتقالات تابستانی، یونایتد توانست متئوس کونیا، مهاجم برزیلی تیم ولورهمپتون، را با مبلغ ۶۲ میلیون و پانصد هزار پوند جذب کند.
این باشگاه حالا به دنبال برایان امبومو، مهاجم تیم برنتفورد است و برای جذب این بازیکن کامرونی، پیشنهادی به ارزش ۴۵ میلیون پوند همراه با ۱۰ میلیون پوند پاداش ارائه کرده است.
فعالیتهای نقل و انتقالاتی یونایتد در حالی انجام میشود که جیم رتکلیف، یکی از مالکان باشگاه، در ماه مارس ارزیابی نگرانکنندهای از وضعیت مالی یونایتد ارائه داد و از سوی دیگر شکست تیم در فینال لیگ اروپا مقابل تاتنهام هم زیان مالی قابل توجهی به همراه داشت.
این شکست مانع حضور پرافتخارترین تیم انگلیس در لیگ قهرمانان شد و آنها را از کسب دستکم ۷۰ میلیون پوند درآمد ناشی از حضور در معتبرترین رقابت باشگاهی اروپا محروم کرد.
از طرفی کاپیتان تیم، برونو فرناندز، هم پیشنهاد باشگاه الهلال عربستان را رد کرد. پیشنهادی که میتوانست درآمدی بین ۸۰ تا ۱۰۰ میلیون پوند نصیب یونایتد کند.
با توجه به علاقه سرمربی جدید تیم، روبن آموریم به سیستم ۳-۴-۳، سیستمی که با مهرههای فعلی ناسازگار است، یونایتد که فصل گذشته را در رتبه پانزدهم لیگ برتر به پایان رساند، اکنون بیش از هر زمان دیگری، نیاز به جذب بازیکنان جدید دارد.
اما سئوال اینجاست که آنها چگونه میتوانند با توجه به قوانین سود و پایداری مالی (PSR) این گونه خرج کنند؟ قوانینی که سقف زیان باشگاهها را در سه سال به ۱۰۵ میلیون پوند محدود میکند.
کیران مگوایر، کارشناس مالی فوتبال، در گفتگویی با بیبیسی، تخمین میزند که حتی اگر یونایتد ۱۵۰ میلیون پوند برای جذب بازیکن هزینه کند، باز هم در محدوده مجاز باقی خواهد ماند.
منبع تصویر، Getty Images
دست یونایتد برای انجام نقل و انتقالات باز است
واکنشهایی که بلافاصله پس از ناکامی منچستریونایتد در صعود به لیگ قهرمانان از سوی آموریم و بازیکنانش از اولدترافورد به گوش میرسید، رنگ و بوی ناامیدی و تسلیم داشت.
لوک شاو، باشگاه را در بدترین وضعیت ممکن توصیف کرد و آموریم، سرمربی سابق اسپورتینگ، هم درباره ادامه حضورش در منچستر ابراز تردید کرد.
در آن مقطع، حتی گفته شد که یونایتد قصد دارد به جای گزینههای اصلی، به سراغ بازیکنان ارزانتر برود؛ در حالی که هم زمان خبرهایی از موج جدید تعدیل نیرو برای کاهش هزینهها به گوش میرسید.
پیش از آخرین بازی فصل یونایتد برابر استون ویلا که پایانی بر فصل ناامیدکننده آنها بود، ناامیدی و تلخی در بین هواداران حاکم بود، به خصوص وقتی صحبت از وضعیت تیم در فصل بعد میشد.
اما به گفته مگوایر، صحبتهای مطرح شده در مورد بحران مالی و مشکلات یونایتد برای پایبندی به قوانین سود و پایداری مالی، کاملاً اغراقآمیز است.
او میگوید: «حتی بدون حضور در رقابتهای اروپایی، یونایتد میتواند ۱۵۰ میلیون پوند خرج کند، بدون آنکه کوچکترین فشاری را احساس کند.»
«تصویری که از وضعیت مالی منچستریونایتد ارائه شده، بیش از حد منفی است. در صورتی که آنها بیش از هر باشگاه دیگری در لیگ برتر، درآمد دارند. باشگاه آنقدرها هم که گفته میشود زیانده نیست و وضعیت مالی بسیار بهتر از آن چیزی است که مردم فکر میکنند، چون همه به شرکت اشتباهی نگاه میکنند.»
«همه به شرکت مستقر در نیویورک یعنی "شرکت سهامی عام منچستر یونایتد" نگاه میکنند، اما شرکت اصلی "شرکت سهامی عام رد فوتبال" متعلق به خانواده گلیزر است و مبنای محاسبه پایبندی به قوانین پایداری مالی هم همین شرکت است.»
«زیانهای ثبتشده در شرکت رد فوتبال بسیار کمتر از شرکت منچستر یونایتد است، بنابراین میزان خسارت بسیار کمتر از چیزی است که ابتدا تصور میشد.»
فروش بازیکنان آکادمی از منظر قوانین پایداری مالی کاملاً منطقی و سودآور است
در ظاهر، خرید متئوس کونیا و احتمالا برایان امبومو، بیش از ۱۰۰ میلیون پوند هزینه دارد و بخش بزرگی از بودجه تابستانی یونایتد را قبل از فروش بازیکنان مصرف میکند اما در حسابداری فوتبال، قضیه به این سادگی نیست.
مگوایر میگوید: «وقتی بازیکن جدیدی جذب میکنید، معمولاً با او قراردادی چهار یا پنجساله میبندید. طبق اصول حسابداری، هزینه بازیکن در طول مدت قرارداد تقسیم میشود.»
«اگر بازیکنی را با قیمت ۱۵۰ میلیون پوند بخرید، هزینه سال اول فقط ۳۰ میلیون پوند بهعلاوه حقوق بازیکن است. اما اگر چند بازیکن مثل گارناچو، رشفورد و ... را بفروشند، بیش از ۶۰ میلیون پوند سود نصیب باشگاه میشود و عملاً هزینه خریدها جبران خواهد شد و میتوانند چند برابر مبلغ فروش بازیکنان، خرید کنند.»
نامهایی چون تایرل مالاسیا، جیدون سانچو، مارکوس رشفورد، گارناچو و آنتونی، بهعنوان گزینههای احتمالی فروش دائمی در این تابستان مطرح شدهاند.
همچنین گمانهزنیهایی درباره آینده آندره اونانا و التای بایندیر (دروازهبانها) و کوبی ماینو، هافبک ۲۰ سالهای که حدود یک سال پیش در ترکیب اصلی تیم ملی انگلیس در فینال یورو بود، وجود دارد.
«وقتی یک باشگاه فوتبال بازیکنی را میفروشد، معمولاً سود حاصل که در محاسبات قوانین سود و پایداری مالی لحاظ میشود، تفاوت بین قیمت فروش و ارزش دفتری بازیکن است. اگر بخواهیم خیلی فنی صحبت نکنیم، ارزش دفتری یعنی مبلغی که در ابتدا برای خرید بازیکن پرداخت شده منهای میزانی که تا آن زمان به عنوان استهلاک ثبت شده است.»
«اما برای بازیکنان آکادمی که هزینهای برای خرید پرداخت نشده، کل مبلغ فروش، سود خالص است. مثلاً در باشگاههایی مثل چلسی، فروش بازیکنانی مانند کانر گالاگر، فیکایو توموری، تامی آبراهام، بیلی گیلمور و میسون مانت که همه از آکادمی آمدهاند، سود صد درصدی دارد.»
«در مورد منچستریونایتد، بازیکنانی مانند رشفورد، گارناچو و ماینو که در رسانهها بهعنوان گزینههای احتمالی فروش مطرح شدهاند، فروششان سود خالص همراه دارد.»
«از منظر قوانین قوانین سود و پایداری مالی، این بسیار بهتر از فروش بازیکنی است که چند سال پیش خریداری شده، اما عملکرد مناسبی نداشته است.»
