داستان اولین فوتبالیست زن یک میلیون پوندی: متواضع، دوستداشتنی و بازیکنی قهار
منبع تصویر، Getty Images
- نویسنده, نیتن ادواردز
- شغل, بیبیسی
«فراتر از ورزش» بخشی از مطالب ورزشی بیبیسی هستند که داستانهای شگفتانگیز ورزشکاران یا مسابقاتی را روایت میکند که کمتر شنیدهاید. فهرست مطلبهای فراتر از ورزش را دنبال کنید.
اولیویا اسمیت پیش از آنکه شنبه گذشته (۶ سپتامبر/۱۵ شهریور) برای نخستین بار مقابل جمعیت حاضر در ورزشگاه امارات حاضر شود، تاریخساز شده بود. این بازیکن ۲۱ ساله نام خود را به عنوان اولین فوتبالیست زن یک میلیون پوندی وارد تاریخ فوتبال کرد.
آرسنال در ژوئیه با شکستن رکورد جهانی، او را از لیورپول خرید و هرچند این رکورد بعدا شکسته شد اما او برای همیشه «اولین بازیکن هفت رقمی» در فوتبال زنان خواهد بود.
اریکا دامباخ، سرمربی سابق او در دانشگاه ایالتی پنسیلوانیا، به بخش ورزشی بیبیسی گفت: «همه چیز به این نقطه ختم میشد. او برای این کار به دنیا آمده بود. بله، این اتفاق در سن پایین رخ داده است، اما بدون سالها آمادگی برای ورود به این وضعیت نبوده است.»
«گاهی وقتها این اتفاق خیلی سریع برای بازیکنان جوان رخ میدهد و شاید آنها تنها شش ماه فرصت داشته باشند تا با احساسات و آموزشهای رسانهای کنار بیایند. اما لیو از ۱۵ سالگی این چیزها را تجربه کرده است.»
«در همین سن بود که اولین بازی را برای کانادا انجام داد و جوانترین ملیپوش زن فوتبال این کشور شد. بنابراین، کنار آمدن با فشارهای فزایندهای که پس از امضای قرارداد با قهرمان اروپا به وجود خواهد آمد، برای اسمیت تجربهای جدید نخواهد بود.»
«هنوز همان لیو است»
منبع تصویر، Sporting CP
به رغم اوجگیری خیرهکننده، مربیان سابقش میگویند که هیچ تغییری نکرده است.
زمانی که لیورپول در آستانه شکستن رکورد نقل و انتقالات خود بود و اسمیت برای تکمیل تست پزشکی با قرارداد ۲۱۰ هزار پوندی از اسپورتینگ پرتغال به لیورپول سفر میکرد، مت برد، سرمربی وقت، برای اولین بار، خرید جدید و با استعدادش را سر میز شام ملاقات کرد.
برد به بخش ورزشی بیبیسی گفت: «دوست دارم با افراد به عنوان یک انسان آشنا شوم تا یک فوتبالیست، چون فوتبالیستی که جذب کرده بودیم را میشناختم.»
«ما وجه اشتراک زیادی داشتیم، این قضیه برایم سوررئال بود. او یک دختر فوقالعاده و بسیار متواضع است. به خوبی با هم کنار آمدیم. اولیویا عالی است و نکته جالب دربارهاش این است که همه چیز را به راحتی میپذیرد.»
رابطهای که بین بازیکن و مربی شکل گرفت عمیق بود و حتی پس از جدایی هر دو از لیورپول، آنها همچنان ارتباط خود را حفظ کردند. اسمیت پس از بازی پیشفصل باشگاه جدیدش، آرسنال، مقابل تاتنهام با برد تماس گرفت و از او تشکر کرد.
این ویژگی همیشگی این بازیکن کانادایی است. اسمیت پس از انتقال به آرسنال، به مارگاریدا باتله فونت، رئیس بخش فوتبال زنان اسپورتینگ، پیامک زد و همچنین تابستان امسال از باشگاه فوتبال تورنتو بازدید کرد تا با مارکو میلانویچ و بیلی ویلسون، دو نفری که در زمان حضور آنها در باشگاه فوتبال نورث تورنتو نیتروز نقش مهمی در پیشرفتش داشتند، دیدار کند.
ویلسون گفت: «بهترین نکته در مورد اولیویا این است که هنوز همان لیو است. اصلاً تغییر نکرده است. هنوز همان گروه دوستان قدیمیاش را دارد.»
«او فقط یک دختر عاشق زندگی کردن است، دیدگاه فوقالعادهای دارد، عاشق فوتبالش است و همیشه لبخند میزند. حتی ذرهای تغییر نکرده و به نظرم، این بزرگترین گواه بر شخصیت اوست. هیچکدام از اینها او را تحت تأثیر قرار نداده است.»
«پدرش کمی شبیه پدر سرینا و ونوس ویلیامز است»
والدین او نقش حیاتی در پیشرفت چشمگیر دخترشان داشتهاند و در تمام مراحل پشتیبانش بودهاند.
شان اسمیت و سولی ریکلمه اسمیت نیز دور آن میز شام در لیورپول نشسته بودند، همراه مهاجم تیم، برد و راس فریزر، مدیر عامل سابق بخش زنان لیورپول؛ این موضوع برای هر کسی که حرفه این بازیکن را دنبال کرده باشد، تعجبآور نیست.
برد گفت: «مادر و پدرش در آماده کردن او برای این مسیر، کاری باورنکردنی انجام دادهاند. آنها به عنوان یک خانواده، فداکاریهای زیادی کردهاند. آنها کار فوقالعادهای در تربیت و آمادهسازی او برای این لحظه به عنوان یک ورزشکار کردهاند.»
در دوران کودکی، علاقه اصلی او همیشه فوتبال بود. والدینش اما تشویقش میکردند که دیگر ورزشهای مورد علاقهاش را نادیده نگیرد و این موضوع به رشد او به عنوان یک فوتبالیست کمک کرده است.
برد گفت: «او ورزشهای مختلفی مانند هاکی و یک رشته رزمی را انجام میداد. به نظر من، این آموزش به تنهایی، اگر به هنرهای رزمی به عنوان یک ورزش نگاه کنید، بیشتر در مورد انضباط است و نه جنبه مبارزهای آن... که به وضوح به نفع او بوده است.»
باتله فونت نیز در روزی که اسمیت با اسپورتینگ قرارداد امضا کرد، یعنی اولین انتقالش به اروپا، با نقش بزرگشان در حرفه دخترش آشنا شد.
رئیس بخش فوتبال زنان اسپورتینگ گفت: «پدرش شخصیتی شبیه پدر ونوس و سرینا ویلیامز است. او در جوانی نوعی مربی برایش بود و همچنان کنارش میماند. او به اولیویا بسیار افتخار میکرد.»
