پشت پرده مسابقات تنیس؛ خستگی امان ستاره‌ها را بریده است؟

برای چندمین سال پیاپی، تنیس‌بازهای برجسته دنیا می‌گویند، فشار فیزیکی رقابت در این رشته به طور غیرقابل تحملی زیاد شده است.

الکس دمینور، مرد شماره ۹ جهان، از آخرین ورزشکارانی است که نگرانی‌اش را نسبت به تقویم بسیار فشرده تنیس ابراز کرده و می‌گوید، حذف زودهنگامش از مسابقات رولان گاروس در نتیجه «فرسودگی» است.

این استرالیایی ۲۶ ساله، ۲ ست از الکساندر بوبلیک، تنیس‌باز قزاقستانی پیش افتاد، اما پس از آن نیرویش تحیل رفت.

جک درپر بریتانیایی اواخر پارسال نگرانی‌هایی را درباره فشار «روحی» بازیکنان برتر، مطرح کرد، در حالی که ایگا شویونتک، قهرمان پنج گرند اسلم در بخش زنان، معتقد است که فشارهای فعلی «بسیار فرساینده» هستند.

کسپر رود، نایب قهرمان دو دوره اوپن فرانسه، پس از حذف زودهنگامش از رقابت‌های امسال از «سگ‌ دو زدن» برای حفظ رتبه در رده‌بندی جهانی انتقاد کرد. دمینور گفت: «دوران حرفه‌ای بازیکنان کوتاه‌تر خواهد شد، زیرا از نظر روانی فرسوده می‌شوند. فقط می‌توان گفت که فشار بیش از حد است.»

«همان‌طور که می‌دانید، فصل مسابقات خاک رس بسیار شلوغ است و من تصمیم گرفتم تا حدی با مصرف قرص‌های ضد التهاب و مسکن ادامه دهم تا درد را کاهش دهم، این البته تا حدودی کمک کرد اما نه به اندازه کافی. حالا کمی وقت دارم تا فرصت بدهم مصدویتم کاملاً خوب شود و برای مدتی طولانی استراحت کنم.»

«از نظر رده‌بندی هم این وضعیت مثل سگ‌ دو زدن است. احساس می‌کنید به دلیل قوانین اتحادیه تنیس حرفه‌ای مبنی بر حضور اجباری در برخی مسابقات، موظف به بازی هستید.»

اتحادیه حرفه‌ای مردان تنیس می‌گوید که «نسبت به این دغدغه‌ها بی‌تفاوت نیست» و نهاد ناظر بر تنیس حرفه‌ای زنان هم قبلا گفته بود که سلامت و رفاه بازیکنان «همیشه اولویت ماست.»

حالا سوال این است که چگونه می‌توان از فشار بیش از حد بر روی ستاره‌های تنیس جلوگیری کرد؟

ستاره‌های برجسته تنیس چقدر بازی می‌کنند؟

فصل تنیس برای بازیکنان برجسته این رشته ۱۱ ماه است.

پارسال یانیک سینر، مرد شماره یک تنیس جهان، در ۱۷ تورنمنت ۷۹ مسابقه داد، در حالی که آرینا سابالنکا در ۱۷ تورنمنت حاضر شد و ۷۰ بازی کرد.

کسپر رود در ۲۵ تورنمنت بازی کرد (دومین نفر از نظر بیشترین حضور در مسابقات حرفه‌ای تنیس بین ۱۰ مرد برتر رده‌بندی) و دمینور با حضور در ۲۳ تورنمنت، در جایگاه سوم قرار گرفت.

دمینور روز پنجشنبه گفت: «نکته غیر طبیعی این است که من در چهار یا پنج سال اخیر بین تمرینات پیش فصل و آغاز فصل جدید فقط دو روز تعطیلی داشتم. فصل را که شروع می‌کنید تا اواخر نوامبر باید بروید، انگاه هیچ‌وقت تمام نمی‌شود. این واقعیتی آشکار است.»

پیش فصل تنیس حرفه‌ای جهان از دسامبر آغاز می‌شود و مردان و زنان شاغل در این حرفه باید از اواخر این ماه در مسابقات حاضر شوند. اولین گرند اسلم فصل اوپن استرالیا است که اواسط ژانویه برگزار می‌شود، گرند اسلم بعدی اوپن فرانسه است (اواخر ماه مه) و سپس ویمبلدون (اوایل ژوئیه) آخرین گرند اسلم فصل هم اوپن آمریکا است که اوایل سپتامبر برگزار می‌شود.

فصل گذشته رقابت‌های حرفه‌ای زنان و مردان و پس از آن جام دیویس و مسابقات بیلی جین کینگ تا نوامبر ادامه داشت، این در حالی است که امسال رقابت‌های ملی زنان تنیس قرار است در سپتامبر برگزار شود؛ اتفاقی که فدراسیون جهانی تنیس می‌گوید به مدیریت و زمان‌بندی بازی‌ها کمک خواهد کرد.

اتحادیه حرفه‌ای تنیس مردان می‌گوید که نگرانی بازیکنان برتر درباره طولانی و پرفشار بودن فصل را «درک می‌کند.»

در بیانیه‌ای که این سازمان در اختیار بخش ورزشی بی‌بی‌سی قرار داده، آمده است: «تمرکز ما بر تقویت ورزش تنیس از طریق ساختن یک محصول باکیفیت‌تر است؛ محصولی که جایزه‌های نقدی بیشتری ایجاد کند و فرصت‌های بیشتری برای بازیکنان فراهم آورد. اصلاح تقویم مسابقات، بخش کلیدی این چشم‌انداز است.»

«برقراری تعطیلات طولانی‌تر برای بازیکنان، یکی از اهداف اصلی ماست و فعالانه در حال بررسی راه‌هایی برای تحقق آن هستیم.»

آیا بازی کردن با درد به «سگ‌ دو زدن» منجر می‌شود؟

تنیس‌بازها عادت کرده‌اند که در طول یک فصل طولانی با درد و ناراحتی بازی کنند.

نائومی اوزاکا، تنیس‌باز ژاپنی، می‌گوید که دو قهرمانی از چهار قهرمانی او در گرند اسلم‌ها همراه با مصدومیت به‌دست آمده است: «سخت بتوانم تعداد دفعاتی را که با شرایط ایده‌آل داخل زمین رفتم به یاد آورم.»

«اما می‌دانم که من از افرادی هستم که هنگام آسیب‌دیدگی تقریبا بهتر بازی‌ می‌کنم؛ البته از نظر ذهنی نه فیزیکی، برای این که می‌دانم برای هر امتیاز باید تمام انرژی‌ام را بارها و بارها به کار گیرم.»

طبیعی است که مصدومیت‌ها می‌توانند وخیم شوند و درد به‌جایی برسد که مانع از بازی تنیس‌بازها شود. این جایی است که دمینور و رود معتقدند بازیکنان به دلیل ساختار کنونی مجازات می‌شوند.

رود گفت: «انگار شما حس می‌کنید اگر نروید و بازی کنید، چیزی را از دست داده‌اید؛ هم از نظر احساسی و هم کسب امتیاز و رده‌بندی و شانس به‌دست آوردن عنوان. می‌دانم که این هفته‌ها و ماه‌ها برای ادامه سال و حرفه‌ام واقعا مهم هستند و البته اگر پایم شکسته باشد بازی نخوام کرد، ولی شرایط سخت است.»

اتحادیه تنیس حرفه‌ای با اشاره به برنامه «بیس‌لاین» خود می‌گوید که «تدابیری برای حفاظت از بازیکنان مصدوم» وجود دارد؛ برنامه‌ای که تلاش می‌کند درآمد تنیس را بین شمار بیشتری از بازیکنان توزیع کند.

«در نهایت این بازیکنان هستند که انتخاب می‌کنند در کدام مسابقات بازی کنند. ما سال‌هاست که مشوق‌های مالی برای حضور در تورنمنت‌های بزرگ را فراهم کرده‌ایم، چون این همان چیزی است که طرفداران می‌خواهند ببینند. ما همچنان در تلاشیم تعادل مناسبی بین عملکرد، تجدید قوا و فرصت‌ها برای همه بازیکنان برقرار کنیم.»

ساختار رده‌بندی جهانی نیاز به تغییر دارد؟

سالانه ۱۹ تورنمنت برگزار می‌شود که امتیازهای آن در رده‌بندی اتحادیه حرفه‌ای تنیس در نظر گرفته می‌شود؛ این در حالی است که هشت مرد برتر تنیس جهان باید در مسترز آخر فصل هم بازی کنند.

این تورنمنت‌ها عبارتند از:

دمینور که سه مسترز سین‌سیناتی، مونترال و شانگهای را به دلیل مصدومیت از دست داد، معقتد است این مساله به طور نامنصفانه‌ای بازیکنان را تنبیه می‌کند: «باید با این کنار می‌آمدم و هنوز هم مشغول همین کار هستم. رده‌بندی من حالا سه نمره صفر دارد، چون مصدوم بودم و نتوانستم بازی کنم؛ چیزی که به نظر من مسخره است.»

امتیازات رده‌بندی حرفه‌ای زنان از ۱۸ تورنمنت محاسبه می‌شود، البته از بازیکنان برتر انتظار می‌رود که در ۲۰ تورنمنت بازی کنند:

نهاد ناظر بر تنیس حرفه‌ای زنان می‌گوید ساختار جدید مسابقات که پارسال معرفی شد، فشار کاری تنیس‌بازها را افزایش نداده است: «در ده سال اخیر طبق آمار بازیکنان به طور متوسط در ۲۰ تورنمنت از جمله گرند اسلم‌ها بازی کردند. در ساختار جدید هم بازیکنان مجبور نیستند بیشتر از این میانگین بازی کنند.»