منچستر یونایتد و مارکوس رشفورد؛ ماجرای یک جدایی دردناک

«فراتر از ورزش» بخشی از مطالب ورزشی بی‌بی‌سی هستند که داستان‌های شگفت‌انگیز ورزشکاران یا مسابقاتی را روایت می‌کند که کمتر شنیده‌اید. فهرست مطلب‌های فراتر از ورزش را دنبال کنید.

هفت ساله بود که به منچستر یونایتد پیوست. بیست سال بعد و پس از ۴۲۶ بازی، ۱۳۸ گل و ۵ جام قهرمانی، مارکوس رشفورد به استون ویلا قرض داده شد.

هنوز هم دیدن این بچه اهل ویدنشا (منطقه‌ای در منچستر) با لباس تیمی دیگر عادی نیست؛ اما چطور کار به اینجا رسید؟

روبن آموریم، سرمربی منچستر یونایتد، در گفتگو با رسانه‌ها تلاش کرد نشان دهد که قصد نداشته رشفورد را کنار بگذارد. ولی منابع نزدیک به باشگاه می‌گویند، سرمربی پیشین اسپورتینگ لیسبون به این نتیجه رسیده برای همه بهتر است که او از یونایتد دور باشد.

حتی تا حدود دو هفته پیش هم خوشبینی‌هایی در مورد حل شدن مشکل رشفورد وجود داشت، ولی الان مشخص شده است که آموریم راه خود را رفته است.

اما نکته‌ای که به طور دقیق نمی‌توان درک کرد، حتی به رغم مصاحبه‌های صریحی که آموریم انجام داده، این است که سرمربی تیم به چه دلیلی این قدر مایل بود که رشفورد باشگاه را ترک کند.

ماجرا از زمانی شروع شد که آموریم در داربی منچستر (۱۵ دسامبر) تصمیم گرفت که رشفورد را کنار بگذارد. سه روز قبل از آن، این مهاجم در بازی مقابل ویکتوریا پلزن از کشور چک در لیگ اروپا، ۱۱ دقیقه پس از آغاز نیمه دوم تعویض شد؛ در مسابقه‌ای که به نظر می‌رسید منجر به شکستی خجالت‌آور خواهد شد.

راسموس هویلند به جایش وارد زمین شد و با دو گلی که زد، موجب پیروزی ۱-۲ تیمش شد. رشفورد به دنبال آن در ۱۱ بازی از ۱۲ مسابقه تیمش از ترکیب کنار گذاشته شد.

تنها باری که اسم او در ترکیب قرار گرفت شکست دو بر صفر ۳۰ دسامبر یونایتد مقابل نیوکاسل در لیگ برتر بود که کل بازی را روی نیمکت سپری کرد؛ پس از بازی از آموریم در مورد این تصمیم سئوال شد.

وقتی آموریم قبل از بازی پنجشنبه مقابل استوا بخارست رومانی بار دیگر با این سئوال روبرو شد، به نظر می‌رسید که حوصله‌اش سر رفته است.

شکی نیست که او از ماجرای رشفورد به عنوان فرصتی برای آزمودن قدرتش استفاده می‌کند. الکس فرگوسن، سرمربی اسطوره‌ای یونایتد، احتمالا بهتر از هر کسی با این مفهوم آشناست.

فرگوسن، در تحقیقی که سال ۲۰۱۳ از طریق دانشکده اقتصاد دانشگاه هاروارد منتشر شد، گفت: «اگر کنترل در دست مربی نباشد، زیاد دوام نخواهد آورد.»

«باید موقعیتی را به‌دست آورید که در آن کنترل کامل در دست شماست. بازیکنان باید بفهمند که شما به عنوان مربی کنترل اتفاقات را در دست دارید. قبل از این که به یونایتد بیایم، با خودم گفتم که به کسی اجازه نمی‌دهم که از من قوی‌تر باشد. شخصیت شما باید بزرگ‌تر از آنها باشد.»

آخرین گفته‌های آموریم در مورد رشفورد خیلی شفاف نبودند، اما نظرش راجع به این موضوع همان بود. آموریم گفت: «شما (رسانه‌ها) می‌خواهید این قضیه را شخصی کنید. من مشکلی با رشفورد ندارم، اما باید برای همه یک قانون بگذارم.»

این کم وبیش همان پیامی بود که آموریم با کنار گذاشتن رشفورد و آلخاندرو گارناچو، مهاجم تیم، طی داربی منچستر در ورزشگاه اتحاد، فرستاد. این اتفاق پس از آن هم بارها تکرار شده است.

آموریم گفت: «عملکرد در تمرین، عملکرد در بازی‌ها، نوع لباس پوشیدن، نوع غذا خوردن، نوع رفتار شما با هم‌تیمی‌ها و روشی که هم‌تیمی‌ها را به پیشرفت تشویق می‌کنید، مهم است. هنگامی که می‌خواهید کاری را شروع کنید، همه چیز مهم است؛ به‌خصوص زمانی که می‌خواهیم چیزی را تغییر دهیم.»

«این‌ها جزئیات کوچکی هستند. وقتی افراد در باشگاه‌ ما کارشان را از دست می‌دهند، باید استاندردها را بسیار بالا ببریم.»

دلخوری رشفورد از «حذف تدریجی»

رشفورد هنگام بازدید از مدرسه قدیمی‌اش اعتراض خود را نشان داد و به هنری وینتر، فوتبال‌نویس، گفت که آماده «یک چالش تازه» است.

این رفتار، آشکارا نشان از علاقه بازیکن برای جدایی بود. اما منابع نزدیک به رشفورد می‌گویند، طبق برآورد خودشان، او بیشتر از این که بخواهد تمایلش به رفتن را برجسته کند، بیشتر می‌خواست سرخوردگی کلی‌اش را نشان دهد.

آنها می‌گویند، او احساس می‌کند که دارد به طور تدریجی از باشگاهی که به آن وابسته است، جدا می‌شود. باشگاهی که معتقد است آن را بهتر از کسانی که اداره‌اش می‌کنند، می‌شناسد.

منابع نزدیک به باشگاه می‌گویند که رشفورد خوب تمرین می‌کرد. برخلاف جیدن سانچو که با اریک تن‌هاخ، سرمربی سابق یونایتد، به مشکل خورد، رشفورد از تمرین تیم اصلی کنار گذاشته نشد و فقط به او گفته بودند که باید خودش را تغییر دهد.

در حالی که حرکات رشفورد همیشه نشانه‌های خیلی مثبتی بروز نمی‌داد، آخرین تمرین یونایتد که رسانه‌ها اجازه حضور در آن را داشتند، تصویری متفاوت ارائه می‌کرد.

در حضور ۱۵ دقیقه‌ای رسانه‌ها در تمرین یونایتد قبل از بازی با رنجرز و استوا بخارست، رشفورد قبراق و سرحال به نظر می‌رسید.

هنگامی که آموریم به مناسبت جشن تولد ۴۰ سالگی‌اش از میان بازیکنان تیم رد می‌شد، رشفورد هم میان حاضران بود و پس از عبور سرمربی یونایتد، لبخند زد.

رونی: «به مارکوس گفتم باید باشگاه را ترک کند»

حضور رشفورد در منچستر یونایتد همواره آسان و بی دردسر نبود.

مربیانی که پشت سر هم جانشین یکدیگر در یونایتد می‌شدند، گاهی به این نتیجه می‌رسیدند که نمی‌توانند بهترین بازی را از بازیکنی که سرعتی فوق‌العاده، شم گلزنی و توازنی فوق‌العاده دارد، بگیرند.

در فصل ۲۳-۲۰۲۲، اولین فصل زیر نظر تن‌هاخ، رشفورد واقعا سختکوش بود و سفری شخصی به آمریکا داشت تا با تمرین انفرادی، آماده و قبراق وارد تمرینات پیش فصل تیم شود.

نتیجه این کار بهترین عملکرد حرفه‌ای او با زدن ۳۰ گل بود. این نمایشی به مراتب فراتر از سایر بازیکنان یونایتد بود و دلیلی برای این که چرا آن موقع نمایندگان غول‌های اروپایی مانند: بارسلونا، آث میلان و بوروسیا دورتموند به دنبال مذاکره برای جذب او افتادند.

اما آیا باید گفت که این گل‌ها تاییدی بر استعداد رشفورد است یا این که در میان عملکردهای متوسط او در فصل‌های اخیر، یک استثنا بود؟

یک فصل قبل از آن او در ۲۸ بازی فقط ۲ گل زده بود. از ماه اوت ۲۰۲۳ هم او توانسته در مجموع ۱۵ گل بزند. این افت نگران‌کننده است، حتی منابع نزدیک به این فوتبالیست ۲۷ ساله هم قبول دارند که او خوب بازی نمی‌کند.

با این حال به رغم عدم گلزنی در ۱۱ بازی اخیر یونایتد، او با ۷ گل، چهارمین گلزن برتر این فصل یونایتد است؛ درست به اندازه هویلوند که با ۷۲ میلیون پوند به یونایتد آمد و چهار بازی بیشتر داشت.

فقط اماد دیالو (۶)، برنو فرناندز (۵) و هویلوند (۴) بیشتر از رشفورد (۳) از زمان آمدن آموریم گل زده‌اند، با در نظر گرفتن این که رشفورد فقط در ۳۵ درصد از بازی‌های تیم زیر نظر سرمربی جدید بازی کرده است.

وین رونی، بهترین گلزن تاریخ منچستر یونایتد، قبلا به طور خصوصی به رشفورد گفته بود که باید این باشگاه را ترک کند. او اخیرا در پادکست «اورلپ» نظراتش را با مخاطبان هم به اشتراک گذاشت: «چند باری با مارکوس حرف زدم، نظرم را در اختیارش گذاشتم و گفتم: "باید باشگاه را ترک کنی."»

«یک روز پسرم را برای بازی به کرینگتون (کمپ تمرینی یونایتد) بردم و مارکوس آن بیرون داشت با مربی بدن‌سازی تمرین می‌کرد. درست کنار جایی که والدین برای دیدن بچه‌هایشان از آن عبور می‌کردند. یادم هست به او نگاه کردم و با خودم فکر کردم: "چقدر شرم‌آور است که والدین از کنارشان رد می‌شوند."»

ریو فردیناند، هم‌تیمی سابق رونی، هم می‌گوید اگر یک مربی رفتاری مانند رفتار آموریم با رونی، نسبت به او داشت، تصمیم مشابهی می‌گرفت.

فردیناند گفت: «قلب من، غرور من. این مایه شرمساری است. اگر کسی از شما بپرسد که آیا با تمام وجود برای تیم تلاش می‌کنید و شما را به کم‌کاری متهم کند و بگوید دنبال میان‌بر هستید؛ این یک نقطه نظر شوم است. پس از این هیچ راه بازگشتی برای مارکوس وجود نداشت.»

آیا وضعیت مالی باشگاه دلیل اصلی این ماجراست؟

یکی از منابع نزدیک به باشگاه نظریه‌ای مرتبط با مسائل مالی در اولد ترافورد مطرح می‌کند.

رشفورد و کاسمیرو (که مانند ملی‌پوش انگلیسی از تیم حذف نشده اما پس از مسابقه مقابل پلزن فقط سه بار بازی کرده است) با فاصله‌ای بعید نسبت به سایر بازیکنان، بیشترین حقوق را می‌گیرند. یک تئوری این است که حضور آنها موجب می‌شود یونایتد نتواند آن طور که می‌خواهد ولخرجی در بازار نقل و انتقالات را کنترل کند.

اگر این دو نفر از باشگاه بروند، نماینده بازیکنان آینده که برای مذاکرات می‌آیند، نمی‌توانند از حقوق آنها به عنوان معیاری در گفتگوها استفاده کنند.

در نتیجه تا زمانی که پرداخت این حقوق‌ها متوقف نشود، یونایتد نمی‌تواند درست و حسابی و بدون هراس از میزان سود و تخلف از قوانین پایداری مالی، به سوی وضعیتی پایدار پیش برود. اگر این گونه به موضوع نگاه کنیم آنگاه می‌توان گفت ستاره‌هایی که در باشگاه پرورش یافته‌اند مانند: گارناچو و کوبی ماینو هم باید یونایتد را ترک کنند.

منچستر یونایتد مدت‌هاست عادت کرده به بازیکنانی حقوق‌های بالا بدهد که به استانداردهای لازم نمی‌رسند و این وضعیتی است که سرمربی تیم اصلا دوست ندارد، ادامه داشته باشد.

فهرست حقوقی بازیکنان یونایتد یکی از گران‌ترین‌ها در دنیای فوتبال است. کمتر کسی می‌تواند بگوید منچستر یونایتد به اندازه‌ای که خرج کرده، نفع برده است. الکسیس سانچس، دونی فان د بیک، روملو لوکاکو، آنتونی مارسیال و سانچو، همگی در این دسته قرار می‌گیرند.

رشفورد بازیکن بعدی است که خارج می‌شود، در حالی که یونایتد باور دارد که عملکرد خوبی داشته و می‌گوید توانسته ۷۵ درصد حقوق او را پوشش دهد. منابع نزدیک به این بازیکن هم قاطعانه اعلام کرده‌اند، که علاقه به او بسیار زیاد است.

رشفورد پیشنهادهایی از لیگ حرفه‌ای عربستان دارد، اما او فکر می‌کند که رفتن به این کشور ممکن است به بهای از دست رفتن حضور در تیم ملی تمام شود.

بلندپروازی بزرگ رشفورد حضور در بارسلونا بود، اما باشگاه برای عملی شدن این انتقال باید بازیکنانی را مرخص می‌کرد. این سناریویی بود که هرگز به واقعیت نزدیک هم نشد. بنابراین استون ویلا پا پیش گذاشت و به لطف ۷۱ میلیون پوندی که از فروش جان دوران به النصر به‌دست آورد، خواسته‌اش را عملی کرد.

بسیاری نسبت به منطقی بودن این تصمیم تردید دارند. ویلا امیدوارست که این فصل سهمیه حضور در لیگ قهرمانان اروپا را کسب کند و در ماه مارس هم باید در مرحله یک‌چهارم نهایی این فصل این مسابقات بازی کند. اونای امری، بازیکنی می‌خواهد که هم بتواند در مرکز بازی کند و هم در صورت نیاز در کناره‌های زمین به کار گرفته شود. گرچه رشفورد دوست دارد در جناح چپ بازی کند، اما توانایی بازی در تمامی این پست‌ها را دارد.

به این ترتیب این هوادار مادام‌العمر منچستر یونایتد که حس می‌کرد تار و پودش با این باشگاه درهم تنیده است، دست‌کم تا آخر فصل باید لباس ویلا را بپوشد.

این برای آموریم هم تصمیمی بزرگ بود و حالا نیاز ندارد به سئوالات در مورد بازیکنی پاسخ دهد که متعلق به باشگاهی دیگر است. او اما محکوم به موفقیت است، اگر آموریم ناکام باشد و رشفورد خوب عمل کند، کار سرمربی پرتغالی زار است.