کول پالمر از کارائیب تا انگلیس؛ پسر منچستری که عاشق سیبزمینی سرخ کرده بود
منبع تصویر، Getty Images
- نویسنده, نیل جانستون
- شغل, بیبیسی
«فراتر از ورزش» بخشی از مطالب ورزشی بیبیسی هستند که داستانهای شگفتانگیز ورزشکاران یا مسابقاتی را روایت میکند که کمتر شنیدهاید. فهرست مطلبهای فراتر از ورزش را دنبال کنید.
کارمند یک بار محلی سنت کیتس در ساحل دریای کارائیب، با جمله «به بهشت خوش آمدید»، به استقبالمان آمد.
ساعت ۱۴:۲۷ یکشنبه ۸ دسامبر ۲۰۲۴ است و هیجان در این بار به دلیل تماشای فوتبال به اوج خود رسیده است. یکی از هواداران چلسی به نام کلیف براون در داخل بار رو به تلویزیون فریاد میزند: «سوت را بزن داور!»
آنها در حال تماشای مسابقهای هستند که ۶۰۰۰ کیلومتر دورتر و در سرمای لندن در حال برگزاری است. جایی که گل سون هیونگ مین در دقیقه ششم وقتهای تلفشده، امید تاتنهام را در یک داربی مهیج با چلسی زنده نگه داشته است.
اما چند لحظه بعد همه چیز با پیروزی ۴-۳ چلسی و چهارمین برد پیاپی این تیم در لیگ برتر تمام میشود.
براون با خوشحالی از روی صندلی میپرد و با سایر مشتریان که برای تماشای بازی و افتخار به بازیکنی که پرچم سنت کیتس و نویس را روی کفشهایش دارد، جشن میگیرد.
سامال داگینز، وزیر ورزش این کشور میگوید: «شاید در نگاه اول به کول پالمر، یاد سنت کیتس و نویس نمیافتید. اما او به واقع نشاندهنده جامعه ما است، جامعهای برآمده از پیشینهها، فرهنگها، نژادها و قومیتهای مختلف.»
بخش ورزشی بیبیسی در بازدید خود از سنت کیتس و نویس، گزارشی تهیه کرده است از تأثیر باورنکردنی پالمر ۲۲ ساله بر مردم این کشور کوچک.
از سنت کیتس تا ماس ساید
در منطقهای مسکونی در باسهتره، جایی که کشتیهای بزرگ تفریحی روزانه هزاران گردشگر را به خود جذب میکنند، خانهای که زمانی پر از زندگی بود، امروز خالی از سکنه و پنهان پشت بوتهها و علفهای هرز در انتظار تخریب است.
این همان خانهای است که پدربزرگ پالمر، استری در ۲۷ دسامبر ۱۹۵۳ در آن به دنیا آمد.
اوسی مارتین، یکی از پسرعموهای استری میگوید: «این خانهای است که پدربزرگم، چارلز و مادربزرگم، امیلی ساختند. در آن زمان مردم فکر میکردند ما ثروتمند هستیم. چون این منطقه در آن زمان واقعاً سطح بالا بود.»
در سال ۱۹۵۵، والدین استری تصمیم سختی گرفتند و او و برادر بزرگترش، سنت کلیر را رها کردند و برای یافتن زندگی بهتر راهی بریتانیایی شدند که برای بازسازی پس از جنگ احتیاج به نیروی کار داشت.
استری و برادرش بعد از سفر والدین، تحت سرپرستی مادربزرگ و پدربزرگ و در کنار عمهها، عموها و پسرعموهایشان بزرگ شدند. سرانجام در سال ۱۹۶۰، استری در ششسالگی همراه با سنت کلیر، اوسی و برادر کوچکتر اوسی، ارول به انگلستان سفر کرده و به والدین خود ملحق شدند.
والدین استری در منطقه ماس ساید منچستر ساکن شده بودند؛ جایی که بسیاری از خانوادههای مهاجر سنت کیتس و نویس در آن زندگی میکردند.
اوسی که دلتنگ خانه بود، میگوید: «زندگی در کشور جدید ابتدا افسردهکننده بود. سطح زندگی ما نسبت به سنت کیتس نه تنها بهتر نشده بود، بلکه بدتر هم شده بود.»
«در سنت کیتس ما حمام کاشیکاریشده داشتیم، یخچال داشتیم. اما در منچستر، استری با خانوادهاش در طبقه پایین زندگی میکرد و ما در طبقه بالا. ما بچهها مجبور بودیم از توالت بیرونی استفاده کنیم. یخچال نداشتیم و احساس میکردم به شدت در زندگی افت کردهایم.»
پسری منچستری که عاشق سیبزمینی سرخ کرده بود
منبع تصویر، Getty Images
پالمر از کودکی هوادار منچستر یونایتد و الگویش وین رونی بود.
وقتی دانشآموز سال ششم بود، در کتاب یادبود مدرسه ابتدایی «گاتلی» مقابل قسمت «یک روز من...» با اعتماد به نفس نوشت: «فوتبالیست خواهم شد.»
پالمر بازیکنی است که با اعتماد به نفس بازی میکند و تماشای بازیاش هیجانانگیز است. پیشبینی میشود او دوران طولانی و موفقی در تیم ملی انگلیس داشته باشد.
پدرش درباره او میگوید: «نمیخواهد مشهور باشد. نمیخواهد ستاره شود. فقط میخواهد یک فوتبالیست باشد.»
وقتی به پالمر فکر میکنید، شاید مصاحبههای جدی و بیاحساس او در تلویزیون به ذهنتان بیاید. اما او وقتی در شبکههای اجتماعی معروف شد که گفت: «غذای محبوبش بعد از مسابقه سیبزمینی سرخکرده است.»
پالمر اهمیت بسیاری به خانوادهاش میدهد و مرتباً به منچستر میرود تا به پدرش (جرمین، پسر استری) و مادرش (ماری) و خواهرش (هالی) سر بزند.
ادای دین پالمر به پدربزرگش
با اینکه کریکت، ورزش محبوب اهالی سنت کیتس بود. استری علاقه بیشتری به فوتبال پیدا کرد و با اوسی در تیم «وست منچستر بویز» بازی میکردند.
اوسی میگوید: «هر یکشنبه بعدازظهر، در تابستان و زمستان، در پارک فوتبال بازی میکردیم.»
استری که اکنون ۷۱ سال دارد، به دستاوردهای نوهاش که از بازی در تیم محلی «انجی ویتنشاو» شروع کرده و اکنون یکی از استعدادهای درخشان انگلستان شده است، بسیار افتخار میکند.
در روزهای ابتدایی، پالمر از پدرش که بازیکن تیم «افسی بلکبوی» بود، فوتبال را یاد گرفت. پدرش، جرمین قبل از بازیهای تیمش، پسرش را کنار زمین در کت بارانیاش میپیچید تا بازیهایش را تماشا کند.
او کمتر از هشتسال داشت که توسط منچستر سیتی جذب شد. زمانی که مربی تیم، بیلی هیوز، که او هم به طور اتفاقی در سنت کیتس به دنیا آمده و سپس به انگلستان مهاجرت کرده، بازی او را در تیم ویتنشاو دید.
پالمر که در سپتامبر ۲۰۲۳ با قراردادی ۴۲/۵ میلیون پوندی از منچستر سیتی به چلسی پیوست، با زدن ۳۶ گل در ۵۴ بازی لیگ برتر عملکرد خوبی داشته است. گلزنی مقابل اسپانیا در فینال یورو ۲۰۲۴ هم نشان داد آیندهای درخشان در تیم ملی انگلستان پیش رو دارد.
با وجود این موفقیتها، پالمر ریشههایش را فراموش نکرده و پرچم سنت کیتس و نویس را همراه با پرچم انگلستان به نشانه احترام به خانواده پدریاش روی کفشهایش دوخته است.
پالمر سال ۲۰۲۲ گفت: «وقتی چهار یا پنج ساله بودم، پدرم من را هر روز به پارک روبهروی خانهمان در ویتنشاو میبرد. فرقی نمیکرد هوا چطور باشد. خانواده پدرم اهل سنت کیتس و نویس در کارائیب هستند. او از بیرون رفتن در سرما متنفر است. اما این کار را برای من انجام میداد.»
«به همین دلیل برای ادای احترامی کوچک به او و خانوادهاش، پرچم سنت کیتس را روی کفشهایم دوختم.»
این کار او در بین مردم سنت کیتس هم از نظر دور نمانده است.
خون سنت کیتس در رگهایش جریان دارد
منبع تصویر، Getty Images
ژست شادی پس از گل پالمر توسط کودکان مدارس سنت کیتس و نویس، کشوری با جمعیت ۴۷۷۷۵ نفر که کمتر از ظرفیت هفت ورزشگاه لیگ برتر است، تقلید میشود.
در مدرسه ابتدایی «تایرل-ویلیامز» در ساحل غربی سنت کیتس، چند کودک بنری را در دست دارند با تصویر پالمر که روی آن نوشته شده: «ما عاشق کول پالمر هستیم».
یکی از بچهها با اعتماد به نفس میگوید: «او بهترین فوتبالیست جهان است. بهتر از مسی!»
دیگری اضافه میکند: «او GOAT (بزرگترین تمام دوران) بعدی است»، اما دوستش وسط حرف او میپرد و میگوید: «بعدی نیست، همین حالا هم بزرگترین است.»
با این حال، پالمر هنوز راهی طولانی برای رسیدن به جایگاه بزرگترین نماد ورزشی تاریخ این کشور پیش رو دارد.
پشت بازار شلوغ باسهتره، جایی که محلیها برای خرید ماهی تازه، میوه و سبزیجات میروند، دیواری منقش به تصویر ورزشکاری است که توانست در ۲۵ اوت ۲۰۰۳ بزرگترین افتخار ورزشی این کشور را بدست آورد.
او «کیم کالینز» است که توانست مدال طلای ۱۰۰ متر را در مسابقات جهانی دو و میدانی پاریس بدست آورد و پس از آن روزی به نامش هر ساله در این کشور جشن گرفته میشود.
علاوه بر نقاشی دیواری، یک ورزشگاه دو و میدانی و یک جاده به نام این ورزشکار که در پنج دوره المپیک حضور داشته است در جزیرهای که فقط ۳۷ کیلومتر طول و ۸ کیلومتر عرض دارد، نامگذاری شده است.
علاوه بر کول پالمر، چند بازیکن فعلی و سابق لیگ برتر فوتبال انگلستان هم به نوعی ریشه در این جزیره دارند، از جمله مارکوس رشفورد، مهاجم تیم منچستریونایتد و تیم ملی انگلستان که مادربزرگش و میکا ریچاردز، مدافع سابق منچسترسیتی و تیم ملی انگلستان که والدینش، اهل سنت کیتس هستند.
اما پسر جوانی که همه در سنت کیتس، حتی نخستوزیر، مشتاق دیدارش هستند، کسی نیست جز کول پالمر.
ریشههای من، ریشههای تو
منبع تصویر، Getty Images
در یکی از زمینهای محلی، روزهای شنبه، پسران و دختران در آکادمی فوتبال پایه «نسل جدید» آموزش میبینند.
جان برگن، مدیر برنامه این آکادمی، میگوید: «فوتبال اینجا یک شیوه زندگی است. وقتی کودکان میشنوند که پدربزرگ کول پالمر اهل سنت کیتس است، با علاقه بیشتری میخواهند روزی مانند او شوند.»
در ماه دسامبر، پدر پالمر دهها پیراهن چلسی با نام پسرش را برای بازیکنان جوان این آکادمی فرستاد.
در یکی از جلسات آکادمی، در حالی که حدود ۶۰ کودک بین ۳ تا ۱۲ سال حضور داشتند، مهمان ویژهای سر رسید. حدود نیم ساعت پس از شروع تمرین، دو خودروی شاسیبلند سیاه از دروازه وارد شدند و از یکی از خودروها، «دکتر ترنس درو»، نخستوزیر سنت کیتس و نویس بیرون میآید.
او حدود نیم ساعت را با کودکان سپری و در تمرین آنها شرکت کرد، با آنها دست داد و درباره پالمر و تأثیری که بر این جزیره گذاشته صحبت کرد.
آقای درو میگوید: «او نمونه خوبی از این موضوع است که هرگز نباید جایی که از آن آمدهای را فراموش کنی. وقتی کول پالمر پا به زمین فوتبال میگذارد، مطمئنم صدای پدربزرگش را میشنود که میگوید: "ریشههای من، ریشههای تو."»
رتبه سنت کیتس و نویس در رتبهبندی جهانی فیفا، بعد از ترکمنستان، بوروندی و جزایر فارو، ۱۴۴ است.
تیم ملی این کشور ترکیبی از بازیکنانی است که در باشگاههای نیمهحرفهای انگلستان بازی میکنند، از جمله لوئیس مینارد، پسرعموی مارکوس رشفورد، که برای تیم رادکلیف در لیگ ملی شمال بازی میکند. همچنین میتوان از استعدادهای جوانی مانند کایل کلی، هافبک تیم زیر ۲۱ سال لیورپول هم نام برد.
آیا تلاشی برای متقاعد کردن پالمر به بازی در تیم ملی این کشور که به «پسران شکر» شهرت دارد، قبل از حضور در تیم ملی انگلستان، شده بود؟
اتیبا هریس، رئیس فدراسیون فوتبال سنت کیتس و نویس که در لیگ آمریکا بازی کرده و پسرعموی میکا ریچاردز است، میگوید: «نمیدانم پیامها واقعاً به او رسیدهاند یا نه. اولین بار که نام کول را شنیدم حدود پنج سال پیش بود.»
«ما یک بانک اطلاعاتی از بازیکنانی داریم که به نوعی پیشینهای در سنت کیتس و نویس دارند و نمایندگانی داریم که از طرف ما با آنها ارتباط برقرار میکنند.»
«دوست داشتیم در تیم ملی ما بازی کند. با این حال، او به تیم ملی انگلستان دعوت شد و از این بابت خوشحالیم. او آشکارا به ریشههایش افتخار میکند و این برای ما بسیار مثبت است.»
