پسر زوج بریتانیایی زندانی در ایران میگوید پدر و مادرش جاسوس نیستند
- نویسنده, مایا دیویس
- شغل, بیبیسی
پسر زوج بریتانیایی که در ایران بازداشت شدهاند، میگوید هنگامی که شش ماه پیش از بازداشت پدر و مادر خود با خبر شد، اشک در چشمانش حلقه زد؛ از آن زمان او صدای آنها را نشنیده است.
کریگ و لیندزی فورمن در ماه ژانویه سال جاری میلادی (حدود شش ماه پیش)، در حال انجام یک سفر دور دنیا با موتورسیکلت بودند که در ایران بازداشت و کمی بعد به جاسوسی متهم شدند، اتهامی که خانواده آنها رد میکند.
فرزند این زوج، جو بنت، به بیبیسی گفت: «شفاف و صریح بگویم، پدر و مادر من جاسوس نیستند، آدمهای سیاسی نیستند، مجرم نیستند. آنها پدر و مادر هستند.»
وزارت خارجه بریتانیا گفت که این وزارتخانه به تماس خود با مقامهای ایران و کمک به خانواده این دو شهروند بازداشت شده، ادامه میدهد.
آقا و خانم فورمن، هر دو ۵۲ ساله و ساکن ساسکس شرقی در انگلستان، سفر خود را با موتورسیکلت از اسپانیا به مقصد استرالیا آغاز کردند و در مسیر این سفر، در ۳۱ دسامبر سال گذشته وارد ایران شدند.
آقای بنت گفت که آخرین بار در سوم ژانویه، درست پیش از بازداشت پدر و مادرش، با آنها صحبت کرده است.
او بعد در اواخر ژانویه خبردار شد که پدر و مادرش بازداشت شدهاند و کمی بعد در ماه فوریه اطلاع یافت که آنها به جاسوسی متهم شدهاند.
او به خاطر میآورد که «نمیدانستم چه کار باید کنم یا از چه کسی کمک بخواهم.»
آقای بنت گفت که از آن زمان فقط یک «نامه کلی» از سوی مادرش به دست دوستان و خانواده رسیده و سه بار هم مقامهای سفارت بریتانیا با پدر و مادرش تماس داشتهاند که آخرین بار آن در ماه مه (حدود دو ماه پیش) بوده است.
منبع تصویر، Family handout
آقای بنت میگوید برای او که عادت داشت صدای پدر و مادرش را هر روز بشنود، بی اطلاعی از آنها دشوار بوده است.
او میگوید مادرش روی یک «تشک بسیار نازک» میخوابد و «این باعث ناراحتی بسیار شده است.»
«همیشه به این فکر میافتید که آنها الان چه حسوحالی دارند، این چیزی است که بیشتر خانواده را تحت تاثیر قرار میدهد.»
به گفته آقای بنت، پدر و مادرش افرادی بسیار فعال و عاشق دویدن در پارک بودند و اکنون نیز با وجود محدودیت فضا در سلولشان در زندان، سعی میکنند تحرک داشته باشند و «تا حد امکان ورزیده بمانند.»
جو بنت همچنین به آغاز جنگ اسرائیل و ایران در ماه ژوئن، اشاره کرد و گفت دوره ۱۲ روزه جنگ برای او «وحشتناک» بوده است چرا که نمیدانسته آیا پدر و مادرش صحیح و سالم هستند یا نه.
به گفته آقای بنت، قرار بود کریگ و لیندزی فورمن در هشتم ژوئن به زندان اوین تهران منتقل شوند؛ اسرائیل این زندان را در ۲۳ ژوئن بمباران کرد. از سوی دیگر، بریتانیا هم بعد از آغاز جنگ کارمندان سفارت خود را از تهران خارج کرد.
او میگوید به خاطر میآورد که با خود فکر میکرد: «آنها الان تنها هستند و ما کسی را نداریم که پیگیر امنیت و سلامت آنها باشد.»
آقای بنت خواهان آن است که وزارت خارجه بریتانیا «با فوریت بیشتر» برای بازگرداندن پدر و مادرش اقدام کند اما او میگوید برایش روشن نیست که استراتژی آنها چه باید باشد.
وزارت خارجه بریتانیا در حال حاضر به شهروندان بریتانیایی و دو تابعیتیهای بریتانیایی- ایرانی توصیه میکند که از هرگونه سفر به ایران پرهیز کنند و هشدار میدهد که در صورت سفر به ایران در معرض «خطر جدی» بازداشت، بازجویی و حبس قرار میگیرند.
در توصیه وزارت خارجه بریتانیا اکنون این نکته هم اضافه شده است که توانایی دولت بریتانیا برای ارائه کمک در ایران در حال حاضر «بسیار محدود» است:
«در شرایط اضطراری کمک حضوری ممکن نخواهد بود و در صورت گرفتار شدن شما در ایران دولت بریتانیا قادر نخواهد بود کمکتان کند.»
آقای بنت گفت که خانوادهاش در مورد سفر به ایران نگرانیهایی داشتند و از خود میپرسیدند «چرا باید آنجا برویم؟»
اما او تاکید میکند که پدر و مادرش این سفر را از «طرق درست» انجام دادند؛ ویزا دریافت کردند، راهنماهای دارای مجوز آنها را همراهی میکردند و برای اقامت هم از هتلهایی استفاده میکردند که در کنار جادههای اصلی بودند.
«آنها همه راهنماییهایی که نیاز بود را دنبال کردند اما واضح است که این کافی نبود.»
آقای بنت میگوید به اعتقاد او پدر و مادرش به دلیل «داشتن گذرنامه بریتانیایی» بازداشت شدند و «حکومت ایران از آنها به عنوان اهرم فشار استفاده میکند.»
سخنگوی قوه قضائیه ایران در ماه فوریه گفت دو شهروند بازداشت شده بریتانیایی «تحت پوشش گردشگر» وارد ایران شدهاند و «در پوشش کارهای تحقیقاتی و پژوهشی اقدام به جمعآوری اطلاعات در چندین استان کشور کردهاند.»
او گفت «سازمان اطلاعات سپاه استان کرمان» به این افراد «اشراف» داشت و آنها را بازداشت کرد.
سخنگوی قوه قضائیه ایران این را متهم کرد که در «موسسات پوششی مرتبط با سرویسهای اطلاعاتی کشورهای متخاصم و غربی در قالب و پوشش فعالیتهای تحقیقاتی و پژوهشی همکاری میکردند.»
در سالهای اخیر، ایران دهها شهروند دوتابعیتی یا افرادی که داری اقامت دائم در یک کشور خارجی هستند را بازداشت کرده است؛ بیشتر آنها به اتهامهای جاسوسی یا تهدید امنیت ملی بازداشت شدهاند. حداقل ۱۵ نفر از این افراد بازداشت شده با بریتانیا ارتباط داشتهاند.
گروههای مدافع حقوق بشر میگویند بازداشتشدگان اغلب به عنوان «اهرم فشار» استفاده میشوند و فقط زمانی آزاد میشوند که ایران در ازای آن چیزی دریافت کند.
آقای بنت گفت وزارت خارجه بریتانیا «شفاهی و با ابراز همدردی حمایت کرده است، اما ما اکنون دیگر از این مرحله عبور کردهایم.»
او افزود که «دیپلماسی ساکت» وزارت خارجه بریتانیا «بیش از حد طولانی» ادامه داشته است و خانواده کریگ و لیندزی فورمن برایشان روشن نیست که استراتژی دولت چیست.
«ما میدانیم که موضعمان چیست و چه میخواهیم، به شما بستگی دارد که این امر را عملی کنید.»
یک سخنگوی وزارت خارجه بریتانیا گفت: «ما به تماس مستقیم خود با مقامهای ایران در این مورد ادامه میدهیم، کمک کنسولی ارائه میدهیم و با خانواده از نزدیک در تماسیم.»
