رابطه بامزه میرا آندریوا و کونچیتا مارتینز نگاه‌ها را در ویمبلدون به خود جلب کرده است

نوجوانی ۱۸ ساله و خوش‌صحبت که مدت‌هاست به عنوان بخت قهرمانی گرند اسلم‌ها شناخته می‌شود با تنیس‌باز ۵۳ ساله و قهرمان سابق ویمبلدون همراه است که یک تنیس‌باز دیگر را نیز قهرمان یک گرند اسلم کرده است.

میرا آندریوا و مربی‌اش کونچیتا مارتینز با هم زوج موفقی را تشکیل داده‌اند که امیدوار هستند به قهرمانی نوجوان روس در مسابقات ویمبلدون منجر شود.

آندریوا به بخش ورزشی بی‌بی‌سی گفت: «قطعاً آوردن کونچیتا کمک کرده تا پیشرفت کنم. این که او بازیکن سابق و قهرمان ویمبلدون بوده، کمک زیادی می‌کند و می‌تواند تجربیات و توصیه‌های زیادی را در اختیارم قرار دهد.»

مارتینز نه تنها می‌داند که میرا آندریوا، زن شماره هفت جهان، چه شرایطی را پشت سر می‌گذارد، بلکه به خوبی از آنچه برای قهرمانی در قدیمی‌ترین تورنمنت تنیس جهان لازم است، خبر دارد.

مارتینز اسپانیایی، که سال ۱۹۹۴ در رقابتی به یادماندنی قهرمان ویمبلدون شد، می‎‌گوید: «میرا بازیکن بسیار خاصی است و هر کاری را بدون نقص انجام می‌دهد اما هنوز جای پیشرفت دارد. به نظرم هنوز چیزهای زیادی می‌تواند یاد بگیرد.»

«اگر من که بیشتر متخصص بازی روی خاک رس بودم، ویمبلدون را بردم، پس به نظرم او هم شانس خوبی برای قهرمانی دارد.»

میرا آندریوا به عنوان بخت هفتم قهرمانی، ویمبلدون را شروع کرد و در حالی که بسیاری از تنیس‌بازهای برجسته به مشکل خوردند، با آرامش در سومین گرند اسلم فصل تنیس بازی کرده است.

بازیخوانی، آمادگی جسمانی و سرسختی این نوجوان او را به یکی از بهترین مدعیان روی چمن تبدیل کرده است، اگرچه کیفیت سرویس و میل به بازی تهاجمی او نیز نسبت به دوره‌های قبلی‌اش بهبود یافته است.

آرینا سابالنکا، زن شماره یک تنیس جهان، تنها بازیکن این نیمه جدول است که رتبه‌اش از آندریوا بالاتر است، اگرچه ایگا اشویانتک، قهرمان پنج‌ گرند اسلم، نیز در نیمه دیگر جدول حضور دارد.

مارتینز، که پس از هدایت گاربینه موگوروسا به عنوان قهرمان سال ۲۰۱۷، همین حالا هم به عنوان مربی قهرمان ویمبلدون شناخته می‌شود، گفت: «خیلی تلاش کردم تا راحت روی چمن بازی کنم. اما فکر می‌کنم اگر میرا با ذهنی باز عمل کند و وقتی اشتباه می‌کند عصبانی نشود، با توجه به نوع بازی‌اش می‌تواند قهرمان شود.»

این زوج از زمان همکاری، که ابتدا به صورت آزمایشی شروع شد، رابطه‌ای گرم و طبیعی‌ داشته‌اند.

به نظر می‌رسد مارتینز هم‌زمان چند نقش را ایفا کرده است: مربی، دوست، والدین تنیسی. اما آیا این ارزیابی درستی است؟

مارتینز در حالی که سرش را تکان می‌داد، گفت: «نه، نه، نه. من مربی‌اش هستم، این تنها راه است. آیا می‌توانید دوست باشید؟ بله، ما رابطه فوق‌العاده‌ای داریم.»

«اما من هستم که در زمین تنیس اوضاع را تغییر می‌دهم و باعث بهبود عملکردش می‌شوم. من هستم که بر کل حرفه او نظارت دارم. مسئول پیدا کردن هر چیزی در اطرافش هستم که به او کمک کند تا بازیکن بهتری شود.»

این رویکرد تا کنون جواب داده است.

آندریوا که در سیبری به دنیا آمده و در فرانسه آموزش دیده است، از زمان درخشش در اوپن مادرید در زمانی که ۱۵ سال داشت و در جایی که استعداد و جسارتش چشم اندی ماری را گرفت، به عنوان قهرمان آینده گرند اسلم مطرح شده است.

مارتینز می‌گوید از همان پارسال که کار با آندریوا را آغاز کرد، مشخص بود که این نوجوان یک فوق ستاره در حال ظهور است.

پیشرفت او زیر نظر مارتینز چشمگیر بوده است. او تا این جای فصل جاری دو بار قهرمان مسترزهای ۱۰۰۰ امتیازی (رقابت‌هایی یک رده پایین‌تر از گرند اسلم‌ها) در دبی و ایندین ولز شده است که موجب شده به بالاترین رتبه دوران حرفه‌ایش یعنی رده ششم صعود کند.

به رغم این که آنها به دو نسل متفاوت تعلق دارند، نحوه تعامل آندریوا و مارتینز، موجب شکوفایی این بازیکن شده است.

آندریوا محبت متقابل خود را با شوخی با مارتینز در مصاحبه‌های پس از مسابقه یا تشویق تماشاگران به خواندن آهنگ «تولدت مبارک» برای مربی‌اش نشان می‌دهد. با این حال از گفته‌های آنها مشخص است که برایشان کار در اولویت نخست قرار دارد. مارتینز می‌گوید: «رابطه خوب است، عالی باهم کنار می‌آییم و او به کار من احترام می‌گذارد. این برایم فوق‌العاده مهم است.»

«اگر لازم باشد در زمین یا خارج از زمین جدی باشم، خواهم بود، اما بعد از آن می‌توانیم بخندیم. ما دوست داریم شوخی کنیم، او خیلی بازیگوش است و فکر می‌کنم من هم همینطور، با این که خیلی مسن‌تر هستم گاهی اجازه می‌دهم کودک درونم خودش را نشان دهد.»

«فکر می‌کنم او هم از این موضوع لذت می‌برد چون من فقط یک شخصیت جدی نیستم. می‌توانم بخندم و بعد به کار برگردیم. اما اگر این جنبه زیاد شود و احترامم را نگه ندارد، آن وقت رابطه تمام می‌شود.»

میرا آندریوا اغلب در زمین مسابقه دچار رفتارهای تند نوجوانانه می‌شود و برخی کارهایش، به ویژه پرتاب توپ به سمت تماشاگران، نزدیک به عبور از خطوط قرمز بوده است.

نحوه‌ از کوره در رفتن او در برابر لوئیس بویسون، در یک‌چهارم نهایی پرتنش اوپن فرانسه در ماه گذشته نیز از جمله رفتارهایی است که نشان از سن و سال کم او دارد.

آندریوا، که با یک روانشناس ورزشی روی ذهنیتش کار می‌کند، گفت: «در هر مسابقه‌ای که بازی کرده‌ام، همیشه لحظه‌ای وجود دارد که احساساتم را بروز می‌دهم و به نظرم این کمکم می‌کند. اما فکر می‌کنم بتوانم راه متفاوتی برای بروز آنها پیدا کنم. نمی‌دانم، شاید فریاد بزنم، اما راکت را پرتاب نکنم.»

مارتینز نمی‌خواهد آندریوا آتش درونش را از دست بدهد، اما می‌گوید منفی‌گرایی بیش از حد «تأثیر مثبتی» بر بازی او نخواهد داشت: «می‌توانید عصبانی شوید. این طور نیست که همیشه باید در زمین عالی باشید. باید فروتن باشید و قبول کنید همیشه هم نمی‌توان معرکه بود. اگر او برای این آماده باشد، پس شانس خوبی برای داشتن عملکردی واقعا خوب دارد.»