 | | | | | | | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
بازگشت زوج 'مطرح' شاعر افغان به افغانستان | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
اخیراً جلسه تودیع زوج جوان شاعر افغان، سید ضیا قاسمی و محبوبه ابراهیمی در موسسه فرهنگی "در دری" در مشهد برگزار شد. این برنامه، با شعرخوانی جمعی از شاعران افغان و ایرانی و سخنرانیهایی درباره موقعیت و فعالیتهای ادبی این دو شاعر همراه بود. این چهارمین جلسه ای بود که به این مناسبت برگزار میشد. پیش از این نیز محافلی در حوزه هنری، شبکه رادیویی فرهنگ و مرکز موسیقی صدا و سیمای ایران برای بزرگداشت این زوج شاعر برگزار شده بود. در این محافل، شاعران و نویسندگان سرشناسی چون علی معلم دامغانی، ساعد باقری، جواد محقق، اسماعیل امینی و محمد حسین محمدی شعرخوانی و سخنرانی کردند. نشریه "تهران امروز" نیز در شماره چهارشنبه ۱۶ جوزای ۱۳۸۶، صفحه ای را به نکوداشت سید ضیأ قاسمی اختصاص داد. انگیزه و بهانه همه این محافل، تصمیم این دو شاعر سرشناس مهاجر، برای بازگشت به کشورشان بوده است. زوج 'مطرح'
آقای قاسمی اولین بار در دوران نوجوانی، در مسابقات شعر دانش آموزی ایران مقام آورد و نگاه اهل ادب مهاجر را به خود جلب کرد. تا چند سال پس از آن، او و چند جوان مهاجر دیگر همچون سید رضا محمدی، محمدحسین محمدی و سید الیاس علوی، شاعران و نویسندگان برتر مسابقات دانش آموزی و دانشجویی در ایران بودند. سید ضیا قاسمی در سالهای اخیر، در کنار سرایش شعر، به فعالیتهای اجرایی و روزنامه نگاری نیز اشتغال داشته است که مهمترین آن، مسئولیت "خانه ادبیات افغانستان" بوده است. از برنامههای این کانون، انتشار نشریه ادبی "فرخار" و برگزاری چهار دوره جشنواره ادبی "قند پارسی" را می توان نام برد. 'حلقه وصل' اما فعالیتهای این شاعر به حوزه ادبیات افغانستان محدود نشد. او همچنین در نهادهای فرهنگی کشور میزبان نیز مصدر خدماتی بود، که از آن میان می توان به عضویت در شورای شعر و موسیقی صدا و سیما، همکاری با شبکه رادیویی فرهنگ، مسئولیت صفحات ادبی نشریات "مهر" و "کتاب هفته"، گردانندگی بعضی جلسات ادبی و داوری مسابقات شعر اشاره کرد.
مجموعه شعرهای این دو تن را که با عنوانهای "باغهای معلق انگور" و "بادها خواهران مناند" که به تازگی منتشر شده است نیز باید فهرست فعالیتهای هنری این زوج جوان افزود. پیش از این نیز گزیده ای از شعرهای آقای قاسمی در سلسله "گزیده ادبیات معاصر" چاپ شده بود. بدین ترتیب، سید ضیا قاسمی و محبوبه ابراهیمی را می توان یک حلقه وصل قوی میان محافل ادبی همزبانان در ایران دانست. محافل متعددی که در تودیع این زوج شاعر برگزار شد و شعرهایی که شاعران هر دو کشور به مناسبت بازگشت آنان به وطن سرودند نیز مؤید این پندار است. اما در کنار برگزاری این محافل، آنچه به اهمیت موضوع می افزاید، این است که این دو شاعر، بر خلاف جریان رایج مهاجرت به کشورهای دور، برآن شده اند که دوباره به وطن شان بازگردند. این اتفاقی است که در این سالها کمتر روی داده است و بیشتر شاعران و نویسندگان مهاجر، از ایران قصد جهان غرب کرده اند، همچون محمدآصف فکرت، محمدشریف سعیدی، محمدبشیر رحیمی، سیدنادر احمدی، آصف سلطانزاده، حمزه واعظی و اخیراً سیدالیاس علوی.
آنان چنان که در جلسات تودیع خود اظهار کرده اند، برآن اند که "خانه ادبیات افغانستان" را ـ که پیش از این فقط در ایران فعال بود ـ در کابل نیز بر پای دارند و انتشار "فرخار" را در داخل کشور ادامه دهند. این امید از آنجا تقویت می شود که پیش از این نیز بعضی از همکاران و همراهان فرهنگی آنان در ایران، به افغانستان بازگشتهاند. چند شعر از شاعران جوان ایران در تودیع این زوج شاعر علیمحمد مؤدب میروید آنجا و سقفی دست و پا خواهید کرد هم برای بازی «مهرانه» فکری میکنید خانه؟ آری خانه، با کلکینچههای رو به غیب بعد از این «محبوبه» به گلهای کابل میرسد روضه سبز سخی هم هست، وقتی میرسید ما پُریم از خاطرات خوب بودن با شما عباس چشامی به خانه برگردید، اگرچه محکم نیست صفایتان را شهر، تمام آغوش است نه این که ما شادیم از این جدایی، نه صبور میمانیم که شهرتان شاد است چه لذّتی دارد وطن بغل کردن به خانه برگردید که هیچ خورشیدی محمدسعید میرزایی میروی، اما کجا؟ که جان تو اینجاست گرچه در اینجا شناسنامه نداری دفتر شعر تو برگ برگ گواه است نیز اگر از بهار هم نسرودی صفحه شعر مجله مِه و لبخند مانده میان نوارهای قدیمی باز هم اینجایی، ای رفیق همیشه! مرز تو گیرم کنار کشور چین است مثل نشابورِ توست بلخ من آنجا میروی، امّا خیال کن که سفر نیست میرسی آنجا به قوم و خویش خود اما |
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
بازگشت به صفحه افغانستان
