رامين انوری در کابل

	بهار اميد دومين فيلم بلند حشمت خان است

زمان اين فيلم دو ساعت است که به گفته آقای حشمت خان، تماما در داخل افغانستان فيلمبرداری شده است.

بهار اميد داستان عشق دو دلداده را به نمايش گذاشته است که حوادث سياسی و نظامی دهه پنجاه و شصت خورشيدی، (سالهايی که افغانستان توسط شوروی سابق اشغال شد) آنها را به شکلی از هم جدا می کند؛ دختر به ولايت ديگری خارج از کابل مهاجر می شود و قهرمان داستان هم به صفوف مجاهدين می پيوندد.

در ادامه اين فيلم، به مشکلاتی از جمله تبعيض های زبانی و قومی که منجر به ادامه جنگ های داخلی در افغانستان شد اشاره شده که اين موضوع به کشيدگی (کدورت) عميق ميان حميد (حشمت خان) که نقش اصلی را در فيلم به عهده دارد و دوست او که همزمان برادر معشوق او نيز هست، منجر می شود.

شتابزدگی

ولی با اين حال، آنچه بيننده فيلم بهار اميدرا دچار نوعی پراکندگی می کند، شتابزدگی در تغيير صحنه های فيلم است.

داستان بهار اميداز سالهای قبل از اشغال شوروی سابق در افغانستان آغاز می شود و در پس از دو ساعتی که اين فيلم ادامه می يابد، با حمله جنگنده های هوايی آمريکا به مواضع طالبان پايان می يابد که اين موضوع سبب می شود بيننده نتواند وارد عمق رويدادها شود.

با اين حال، حشمت خان (بازيگر، نويسنده، تهيه کننده و کارگردان)می گويد که فيلم بهار اميدپيام صلح و دوری از جنگ را با خود همراه دارد و اين موضوع از اهميت زيادی برای او برخوردار است.

'موانع اجتماعی'

سرانجام با اين همه تلاش آقای حشمت خان می گويد که هيچ دختر افغان حاضر به نقش آفرينی در اين فيلم نشده و آنها مجبور شده اند از يک دختر تاجيکستانی برای اجرای اين نقش دعوت کنند.

آقای حشمت خان می گويد دو دليل در اين زمينه وجود داشت: اول نداشتن تحصيلات مسلکی بيشتر دختران افغان در هنر بازيگری و دوم موانع اجتماعی ای که به باور او سر راه بيشتر دختران افغان قرار دارد.

حشمت خان می گويد تصميم دارد اين فيلم را راهی جشنواره های جهانی در سويس و آلمان کند.

بهار اميد پس از فيلم رويا، دومين فيلم بلند از ساخته های حشمت خان است.

او پيش از اين فيلم های ستاره، رويا و افغانستان عزيز که مورد آخر، فيلم آموزشی برای کودکان است را کارگردانی کرده است.

بازگشت به صفحه افغانستان