عبدالرحمان عالمی پويا فيلمساز افغان مقيم فنلاند

دراين جشنواره بيش از ۱۶ فيلم افغانی با هدف شناخت و بررسی سينمای افغانستان و معرفی سينمای افغانستان به جهان غرب به نمايش گذاشته شد.

فيلمهای بلند و سينمايی "خاک وخاکستر" به کارگردانی عتيق رحيمی، "اسامه" از صديق برمک، "فرار" به کارگردانی لطيف احمدی و "نيلوفر درباران" ساخته همايون کريمپور جزو فيلمهای مهم اين جشنواره بودند.

"انتهای زمين" به کارگردانی عبدالملک شفيعی، "سينما کابل" از ميرويس رکاب و "هجرت" ساخته عبدالواحد نظری از ديگر فيلمهای افغانی بود که در اين جشنواره به نمايش در آمد.

همچنين تعدادی از فيلمهای کارگردانان خارجی در موضوع افغانستان نيز در اين فستيوال نمايش داده شد.

سينماگران زن افغان

يکی از جنبه های قابل توجه اين جشنواره، حضور تعدادی از فيلمسازان زن افغان در آن بود که از افغانستان و کشورهای ديگر برای شرکت در آن دعوت شده بودند.

حکيمه عارفی با فيلم " رسم خاک" شکيبا عديل با فيلم مستند "من اگر برخيزم."، ماريا ايوبی با مستند "سايه" و رويا سادات با فيلم "سه نقطه" جزو نخستين و جوان ترين کارگردانان زن هستند که در اين جشنواره شرکت کردند.

با توجه به اينکه در افغانستان گذشته زنان جايگاه شايسته ای در فيلم وسينما نداشته اند، حضور و ظهور چند فيلمساز زن افغان تحول بزرگی در تاريخ سينمای اين کشور به شمار می رود.

خانم عديل در اين باره گفت: "من از تماشای فيلم های جشنواره خيلی اميدوار شدم و بخصوص فيلم های کارگردانان زن که با سرمايه های شخصی و بعضی حتی با وام فيلم های خيلی خوبی ساخته بودند و اين امر از علاقه مندی زنان افغان به سينما حکايت دارد."

خانم عارفی نيز حضور تازه زن در سينمای افغانستان را پر قدرت و اميدوار کننده توصيف کرد.

کارشناسان مسايل فيلم و سينما برگزاری جشنواره فيلم افغانستان را در اروپا يک ابتکار جالب ونخستين قدم درجهت شناخت و تجزيه وتحليل سينمای افغانستان به شمار آورده اند.

مارتين گرنر از برگزارکنندگان اين جشنواره، اين اقدام را گامی در جهت معرفی سينمای افغانستان به اروپا دانست و گفت اين فرصتی بوده برای فيلمسازان افغان تا خود تصويری را که از کشور خويش دارند به دنيا عرضه کنند.

سينما درافغانستان نيز همچون مردمش قربانی شرايط جنگ بوده و در سالهای گذشته بخصوص در دوران طالبان علاوه برتخريب سينماها وتحريم فيلم وتصوير، فيلمسازان افغانستان نيز مجبور به مهاجرت به کشورهای ديگرشدند.

به گفته ناظران سينمای افغان بعد ازتحولات يازده سپتامبر 2001 که منجر به سقوط طالبان شد، سينماگران افغانستان بارديگر درصدد احيای سينما وتجديد خاطره با دوربين و صحنه برآمدند که نتيجه ای اميد بخش برای آينده سينما در افغانستان داشت.

درباره آينده سينمای بعد از جنگ افغانستان نيز نگرانيهايی وجود دارد. از جمله اينکه بسياری از فيلمسازان با ذهنيت و دانش سينمايی کشورهايی دست به فعاليت زده اند که قبلا درآن تحصيل ويا زندگی کرده اند وبه طور ناخودآگاه سبک وساختار ونوع نگاه به مسايل افغانستان را با همان زاويه خارجی در فيلم های شان انعکاس می دهند.

اين جشنواره که به صورت غيررقابتی برگزار شد، از تاريخ ۱۴تا 2۴ آوريل ادامه داشت.

همچنين درحاشيه جشنواره نقد وتحليل فيلم های به نمايش درآمد و ميزگرد با حضور کارگردانان و برنامه های ويژه ديگری نيز برگزار شد.