'شواهد فزاینده از بازداشت‌ها و قتل‌های تلافی‌جویانه توسط طالبان'

ترس و وحشت در افغانستانِ تحت حاکمیت طالبان سایه انداخته است. انزوای قبرستان، حس امنیت نسبی دارد.

ما گزارش‌های دلخراشی می‌شنویم که نمی‌توان آزادانه بیان کرد.

مردی که دوست نزدیک یک پلیس سابق بود در هفته‌های اخیر به ضرب گلوله کشته شد.

یک شاهد می‌گوید:"یک روز عصر، طالبان به خانه‌اش آمدند و او را با خود بردند، گفتند که او را به پاسگاه پلیس محل می‌برند. اما صبح روز بعد، جسدش بیرون خانه‌اش پیدا شد. چند گلوله خورده بود." این پلیس تهدید شده بود و می‌خواست از کشور خارج شود، اما امکانش را نیافت.

رهبران طالبان عفو عمومی اعلام کرده‌اند. اما ظاهرا رده‌های پایین طالبان این دستور را رعایت نمی‌کنند. حتی یک راهپیمایی مسالمت‌آمیز درخواست رعایت حقوق زنان تحمل نمی‌شود.

دست‌کم چهار تن از این فعالان زن در یورش‌های سرزده به خانه و محل کارشان ربوده و ناپدید شده‌اند.

با زنی که اینجا همراه فعالان گمشده راهپیمایی می‌کرد، دیدار کردیم. او حالا مخفی شده و هر چند روز جای خود را تغییر می‌دهد.

او گفت: "چندین تماس از طالبان دریافت کرده‌ام که می‌گفتند فکر نکن گم‌ات کرده‌ایم، پیدایت می‌کنیم. آنها گفتند هر زنی را که در تظاهرات شرکت کرده باشد، مجازات خواهند کرد. سیم کارتم را از بین بردم. نگران جانم هستم."

روز بعد، شنیدیم چند قتل تلافی‌جویانه در محلی در حاشیه غربی کابل اتفاق افتاد. پس از آن منطقه حال و هوای پُرتنش داشت.

یک نفر از ساکان محل، دور از چشم واحدهای گشتی طالبان، ما را راهنمایی کرد. از او پرسیدیم چه کسی پشت این قتل‌هاست؟

با صدای خیلی آرام گفت: طالبان

او را به محلی بردیم که این افراد به ضرب گلوله کشته شده بودند. هنوز لکه‌های خون روی دیوار دیده می‌شود. در این محل حدود دو هفته پیش سه برادر که یکی از آنها عضو ارتش ملی پیشین افغانستان بود، کشته شدند.

چندین نفر از مردم محل به ما گفتند که مهاجمان از افراد طالبان بودند. مردم اینجا ترسیده‌اند. خانواده قربانیان از اینجا نقل مکان کرده‌اند.

این عکس‌ها را از افراد نزدیک به این برادران بدست آوردیم. ارسلان، در سمت چپ عکس، سرباز ارتش پیشین بود. اینجا با مطیع‌الله دیده می‌شود. برادر دیگر آنها به نام شیرین هم که در سمت راست دیده‌ می‌شود، کشته شد.

بلال کریمی معاون سخنگوی حکومت طالبان که نمی‌خواست با یک زن حتی خبرنگار دیده شود، اما حاضر بود به سؤالات بی‌بی‌سی در مورد این که آیا طالبان در پس قتل‌های انتقام‌جویانه است پاسخ دهد.

او گفت: "من این اتهامات را قویا رد می‌کنم. سیاست امارت اسلامی آسیب نرساندن به مردم‌ ما در هیچ کجای کشور است".

سازمان ملل متحد گفته که حداقل صد اتهام موثق و معتبر در مورد انتقام‌جویی دریافت کرده است و ما هر چه بیشتر جستجو می‌کنیم، موارد بیشتری پیدا می‌کنیم.

خودروی ما تنها جایی بود که یک مرد محلی احساس امنیت می‌کرد تا با ما صحبت کند. او گفت طالبان یک افسر اطلاعاتی سابق افغانستان را، که او به خوبی می‌شناخت، برای بازجویی بردند و بعد، جسد او را یافتند که به ضرب گلوله کشته شده بود.

آن مرد به خبرنگار بی‌بی‌سی گفت، می‌دانم، با صحبت با شما، جانم را به خطر می‌اندازم، اما می‌خواهم دنیا صدای ما را بشنود و در این اوضاع، طالبان را به رسمیت نشناسند. زندگی زیر سلطه آنها مثل زندگی در قفس است.

این در حالی است که آنتونیو گوترش، دبیرکل سازمان ملل متحد می‌گوید نگران فعالان زن ِ ناپدید شده در افغانستان است. او گفته، از طالبان قویا می‌خواهم در مورد سلامتی آنها اطمینان بدهد تا به خانه‌های خود بازگردند.