استاد شپون يو له هغو محدودو افغان ليکوالانو څخه دى چې خپلې ټولې ليکنې مخامخ په کمپيوټر کوي له قلمه کار نه اخلي .

خوږ نثر او د څيری کښنې توان دوی له ډيرو معاصرو کيسه ليکوالو بېلوي . او په دې ډول ښاغلی شپون بېل سبک خپلوي .

د ښاغلي شپون له لوری د کندز د خان اباد سيمې انځورونه ښايي په اوسني پښتو داستاني اثارو کې بې جوړې وي .

دوی تر اوسه درې ناولونه شين ټاغی ، ګټيالی او د سمڅې ياران او د لنډو کيسو يوه ټولګه د بنګي غاړه خپره کړې ده.

استاد ګڼې نورې لنډې کيسې هم ليکلي دي .

په اوومه ستوديو کې د استاد شپون خپرونه د دې ځاى په کېکاږلو

استاد شپون څه باندې اووه لسيزې پخوا د افغانستان د کندز په ولايت کې زيږيدلى دى . دوى په دې وروستيو کې خپل ژوند ليک هم خپور کړ چې (( وو نه وو يو شپون وو )) نوميږي .

که د استاد شپون پر ليکنو يا د دوى پر کاري ژوند پوښتنه لرئ د اوومې ستوديو په خپرونې کې يې مخامخ د تيلې فون له لارې مطرح کړئ او يا هم سر له اوسه برېښناليک راته وليکئ .

د اوومې ستوديو خپرونه د هرې جمعې په ماښامنۍ خپرونه کې ژوندۍ خپريږي .

د استاد شپون يو شعر :

زاڼه ستا اوږدۀ اوږدۀ وزرونه
د پامير له څوکو جگ دي

لنډوې اوږدۀ مزلونه
چيرته ځې کله رسيږې

ستا اوږده مشوکه ډوبه
نن امو کې بيا سبا ته

هندوکش د سر دڼدو کې
مسته مسته مخچوليږې

الوتو کې څانگې څانگې
چا شراب درباندې څښلې

چې سيلۍ سخته لگيږي
ته په ناز ورته نڅيږې

د نيلي اسمان پېغلې
ولې دومره جگه گرځې

راته ښکاري پښتنه يې
د زلميانو نه شرميږې

تور اورۀ د پسرلي کې
چې باران نم نم وريږي

ته زموږ د کالۀ شاته
توره شپه کې راکوزيږې

زۀ يې اورم چې ته بولې
اه خوږې خوږې بدلې

زۀ دې گورم چې ته خاندې
او بيا ورانه ورانه کيږي

ستا يې بڼې در لندې کړې
کاشکې نن شپه ورښت نه واى

نه رښتيا ښه ده چې اورې
که نه بيا ته نه ستنيږې