ساعتيری از نيازهای طبيعی کودک محسوب می شود که در کنار سرگرم ساختن، او را برای گذار به دوره جوانی رهنمون می سازد. معمولا ساعتتيری های اطفال درهر دوره متفاوت است، حتی تفريح اطفال زيرهفت سال وبالاتراز آن و يا ساعتتيری های دختران با وپسران فرق دارد. برف جنگی، دوش، کاغذپران بازی، گدی بازی، ميله، پتکان، آببازی، تشله بازی چارمغزبورد ازجمله بازی های رايج ميان کودکان افغان است. به باور روانشناسان ساعتيری، حواص بويايی، شنوايی، ذايقه، بينايی و لامسه را تقويت می کند، اما بعضا والدين مانع تفريح اطفال می شوند. سجيه خانم ازشهر کابل می گويد پسر12 ساله اش وقتی دنبال سودا می رفت ديرتر برمی گشت، بالاخره دريافت که او به صالون ويديو گيم می رود. روايت است که آن حضرت "ص" ازمحلی می گذ شت، اطفال خاکبازی می کردند، کسی منع می کرد، حضرت محمد"ص" فرمودند: "آنها را منع نکنيد، بگذاريد که خاک کوچه، محل پرورش طفل است".  | | | ساعتيری، حواص بويايی، شنوايی، ذايقه، بينايی و لامسه را تقويه می کند. |
خانم سجيه می گويد: "ساعتيری حق اطفال است، اما به شرطی که بازی و همبازی طوری انتخاب شود که مانع درس وتعليم شان نشده وباعث گمراهی آنها نشود. من دريافتم که طفلم به ويديو گيم علاقه دارد، لذا برايش کمپيوتر خريديم تا در پهلوی گيم، آموختن مهارتهای کمپيوتر را در وی رشد دهم. والدين بايد مواظب نشست وبرخاست اطفال شان با دوستان آنها باشند تا گمراهی و بی اعتماد در آنها وجود نيايد". |