در شهرهای افغانستان تعدادی از مردم با اخذ قرضه از دفاتر قرضه دهنده، دچار مشکلا ت جدی شده اند. برخی از مردان با اخذ قرضه و سرمايه گذاری کوچک با آن ، عايدی خوب به دست آورده اند، اما تعدادی با نداشتن تجربه متضرر شده اند. ميرويس از ولسوالی بگرام دوسال قبل قرضه اش را در کارهای خانه مصرف کرد، حال هر روز دفتر قرضه، پولش را می خواهد و او پول ندارد. ننگيالی از لغمان می گويد: "وقتی معيوب شدم، نمی توانستم به خانواده ام کمک کنم، مسووليت داشتم به اطفال يتيم برادرم و خانمش نان بياورم. از دوستان و همسايه ها، آرد و روغن قرض کردم، تا اين که سراغ بانک قرضه را يافتم، من که شغلی را بلد نبودم، تنها دکانداری را مناسب يافتم. دونفر معيوب يکجا شده با 25 هزار افغانی قرضه، دکانی را کرايه گرفتيم و بوت و چپلک فروشی را آغاز کرديم. با گذشت زمان کار ما رونق يافت، در پهلوی خرج خانه از قرضداری هم رهايی يافتيم. "  | | | با اخذ قرضه و سرمايه گذاری، برخی عايدی خو ب به دست آوردند و عده يی خساره مند شدند. |
بدون معيوبين ساير مردم هم می توانند از بعضی دفاتر دولتی و غيردولتی قرضه گرفته سرمايه گذاری کنند، درين زمينه خان ولی از ولسوالی بگرام می گويد: "مقدارپولی را طور قرضه گرفته در کارگاه ترميم موتر به کار انداختيم، اگر چه در خانه هم ضرورت داشتم، اما نخست پول قرضه را آماده ساختم. به خاطر کاميابی کارم از ساير دکانداران کمک گرفتم تا زحماتم بيجا نرود، هميشه سنجش داشتم، چگونه وسايل کار را بخرم، به همين ترتيب موفق شدم." |