فهيم صابر

برنامه را از اينجا بشنويد!

در بعضی مناطق افغانستان مردم برای تسخين يا گرم کردن خانه های شان در موقع زمستان به دشت ها يا تپه ها جهت جمع آوری بوته و هيزم می روند .

در اين کشور ماين ها ی که در دوران جنگ فرش شده، بدون نقشه بوده که اين مسله جريان پاکسازی ماين ها را برای موسسات امداد،بيشتر مشکل ساخته است .

اداره ماين پاکی يا يوان ماکا از مدت هژده سال بدين سو در افغانستا ن مصروف تطهير ماين از اراضی اين کشوراست .

	در جريان کاربودم که کلندم با ماين اصابت کرده انفجار صورت گرفت و من يک چشمم را ازدست دادم."

مسوولين اين اداره می گويند:" تا حال توانسته ايم که حدود 60 در صد اراضی افغانستان را از وجود ماين ومواد منفجر ناشده پاک کنيم و 40 در صد خاک افغانستان هنوز هم مملوازاين اشيا اند .

بخش بزرگ اين مواد، در مناطقی که هنگام جنگ خطوط مقدم بودند و ساحات کوهستانی و زمين های زراعتی که تا حال خاره باقی مانده اند ميباشند."

با آن که در چنين مناطق خطر موجوديت مواد ياد شده، وجود دارد، ولی مردم برای جمع آوری هيزم يا بوته به آن جا ها می روند .

يکتن از باشنده های ولسوالی حصارک ولايت ننگرهار که رحمان نام دارد می گويد:" دو ماه قبل ما دو نفر بوديم، برای جمع آوری بوته به کوه نزديک قريه مارفتيم .

پشتاره های هيزم را بسته کرديم وبه راه افتاديم ، من در جلو و دوستم از دنبالم می آمد. هنوز راه باقی بود که صدای انفجار راشنيدم .

پشتم رانگاه کردم، دود سياهی تمام آسمان را گرفته بود ، طرف دوستم دويدم، اما بعد از چند قدم از خود بيخود شدم و به زمين افتادم .

از 11 ماه بدين سو،28 نفر در افغانستان موقع جمع آوری بوته ها زخمی و 10 نفر از بين رفته اند."

وقتی چشمم را باز کردم، ديدم در بستر شفاخانه استم ويک پايم قطع شد.

برايم قصه کردند که وقتی تو مجروح شدی، پدرت با تعقيت کردن جای پاهای تو، ترا از محل انفجار به شفاخانه انتقال داد."

يک باشنده ولسوالی سروبی ولايت کابل که انورنام دارد می گويد:

"با کلند بوته هارا قطع کرده وجمع می کردم. در جريان کاربودم که کلندم باماين اصابت کرد ، انفجار صورت گرفت و من يک چشمم را ازدست دادم."

شهباز باشنده ولسوالی کامه می گويد:" همراه با برادرم برای بوته جمع کردن به کوه رفته بودم، من در جريان بوته کندن يک پارچه آهن را پيد ا نمودم .

پاره آهن را به جانب برادرم پرتاب کردم و در اين فکر بودم که آن را در بازار بالای کبار بفروشيم.

اما همين که آهنپاره، پيشروی برادرم به زمين خورد، انفجار کرد و برادرم ازبين رفت."

اکاخيل باشنده ولسوالی قرغه يی ولايت لغمان می گويد:" زمانی که ما برای به دست آوردن بوته ها به کوه يا تپه ها می رويم، به همان محله های راهی می شويم که از قبل در موردش معلومات داريم .

صدای انفجار راشنيدم !  با پشتاره هيزم راه افتادم، هنوز راه باقی بود که صدای انفجار راشنيدم .

ويا از مردم محل می پرسيم که آيا دراين محل، ماين يا مواد منفجر ناشده وجود دارد يا نه، بعدا برای شروع به کار می کنيم."

صديق راشد مسوول عمليات اداره ماين پاکی در کابل می گويد:

" تا هنوز هم در افغانستان بعضی مناطقی وجود دارند که محل ماين ومواد منفجر ناشده اند، هنوزهم ما نتوانسته ايم که آن محلات را علامه گذاری نماييم.

پس رهمنايی ما برای کسانی که جهت جمع آوری بوته يا هيزم به کوه ها می روند اين است که بايد از ساير مردم محل درمورد موجوديت ماين و مواد منفجر ناشده بپرسند و بعد از اين که کاملامطمين شدند، داخل محل بروند.