فرشته شکيبی

نظر به شواهد و گفته های مسوولين، موزيم ملی در افغانستان در سال ١٩١٩ که برابر است با ١٢٩٨ خورشيدی برای بار اول به وجود آمد.

برای شنيدن برنامه اينجا را کليک کنيد!

بعضی آثار تاريخی، در قصر باغ بالای کابل نگهداری می شد که در آن زمان اولين موزيم به حساب می آمد.

موزيم ملی افغانستان !  نظر به ماده ٥٣ فصل پنجم قانون حفظ و نگهداری آثار تاريخی افغانستان ، موزيم ها در افغانستان به سه دسته تقسيم می شود. يحيی محب زاده معاون موزيم

در سال ١٩٣١ که برابر با ١٣١٠ خورشيدی می شود، آثارتاريخی از باغ بالا به موزيم ملی دارالامان انتقال يافت که يکی از مهترين موزيم های وقت در جهان به حساب می آمد.

از سال ١٩٩٣ که برابر به ١٣٧٢ خورشيدی می شود، تقريبا" يکصد هزار آثار تاريخی و باستانی در موزيم ملی افغانستان حفظ بود .

اما طی جنگ های سال های ١٩٩٣ و بعد از آن تقريبا" ٧٠ فيصد آثار موزيم ملی افغانستان، غارت شد و يا هم از بين رفت.

سيدآقا باشنده ولايت سمنگان ،در مورد موزيم می گويد: "در خانه ما سامان و فرش و ظرف قديمی زياد است چون صندوق، ديگ مسی و چيز های ديگر.

وقتی کسی خانه ما می آيد، می گويد فقط خانه تان موزيم باشد. موزيم هم جاييست که چيز های قديمی در آن جا نگهداری می شوند."

موزيم يا موزه کلمه يونانی است که محل نگهداشت آثار باستانی يعنی قديمی می باشد و در آنجا آثار باستانی به نمايش گذاشته شود.

	تاسيس موزيم ها غرض حفظ و ترميم آثار تاريخی و فرهنگی و استفاده علمی از آن، وظيفه دولت می باشد.

نظر به شواهد، گفته می شود موزيم در يونان قديم نام محلی بوده که در آنجا مردم در مورد صنايع وعلوم مطالعه می کردند .

همچنان تپه يی بود در اتن، پايتخت کشور يونان که آنجا عبادت گاه و محلی مخصوص برای چندين تا از خدايان آنها محسوب می شد.

با گذشت زمان، موزيم محلی شد برای نگهداری آثار تاريخی و باستانی و آثاری که در موزيم ها نگهداری می شوند ويا هم از حفريات بدست آمده باشد ارزش تاريخی داشته باشند.

مسعود باشنده ولايت کابل که از موزيم های کشور های مختلف ديدن کرده است، در مورد موجوديت موزيم در يک کشور می گويد:

"وقتی به موزيم کشور هندوستان رفتم، از دوره های مختلف که در اين کشور گذشته بود، اگاه شدم.

موزيم، تاريخ زنده يک کشور است!  با رفتن به موزيم ها، آدم از تاريخ ، فرهنگ و داشته های باارزش مردم آن کشور اگاه می شود و موزيم، تاريخ زنده يک کشور است." مسعود

خصوصا" وقتی به موزيم مهاتما گاندی رفتم از روی آثار که در آن جا بود، در مورد مهاتمها گاندی فهميدم.

با رفتن به موزيم ها، آدم از تاريخ ، فرهنگ و داشته های باارزش مردم آن کشور اگاه می شود و گفته می توانم که موزيم، تاريخ زنده يک کشور است."

در ماده ٥٢ فصل پنجم قانون حفظ و نگهداری آثار تاريخی در افغانستان آمده است :

"تاسيس موزيم ها غرض حفظ و ترميم آثار تاريخی و فرهنگی و استفاده علمی از آن، وظيفه دولت می باشد".

يحيی محب زاده معاون موزيم ملی افغانستان می گويد:

" نظر به ماده ٥٣ فصل پنجم فانون حفظ و نگهداری آثار تاريخی افغانستان موزيم ها در افغانستان به سه دسته تقسيم می شود.

اول – موزيم ملی افغانستان در پايتخت کشور واقع می باشد.

	تمام آثار درموزيم ملی، دارای اهميت درجه اول علمی و هنری اند.

دوم – موزيم های محلی که محل و موقعيت آنها به پشنهاد کميته باستان شناسی و منظوری مقام وزارت اطلاعات و فرهنگ تعيين می شود.

سوم- ساير موزيم های اختصاصی و خصوصی نيز از جانب وزارت و موسسات و اشخاص بعد از موافقه وزارت اطلاعات و فرهنگ تاسيس شده می تواند."

در ماده ٥٤ فصل پنجم قانون حفظ و نگهداری آثار تاريخی افغانستان آمده است که تمام آثار درموزيم ملی، دارای اهميت درجه اول علمی و هنری اند.

درموزيم ملی، از سنگ نبشته ها و ساير آثار کهن، تنها يکی در افغانستان موجود است که فقط همين جا نگهداری و نمايش داده می شوند.

موزيم يا موزه چيست؟  موزيم يا موزه کلمه يونانيست که محل نگهداشت آثار قديمی می باشد و در آنجا آثار باستانی به نمايش گذاشته شود.

يحيی محب زاده می گويد:" موزيم وسيله خوبيست برای روشن ساختن هويت يک کشور.

وقتی جهانگردان يا سياحان به موزيم ديگر کشور ها می روند، از تمدن ها و دوره های مختلف گذشته در آن کشور با خبر می شوند.

روی سنگی، در نزديک دروازه وردی موزيم ملی افغانستان نوشته شده است:

"يک ملت زمانی زنده می ماند که بتواند فرهنگ و تاريخ خويش را زنده نگهدارد."