شما در حال مشاهده نسخه متنی وبسایت بیبیسی هستید که از داده کمتری استفاده میکند. نسخه اصلی وبسایت را که شامل تمام تصاویر و ویدیوهاست، مشاهده کنید.
بازگشت به وبسایت یا نسخه اصلی
اطلاعات بیشتر درباره نسخه لایت که برای مصرف کمتر حجم دادههاست
مولانا فضل رحمان: تبادل «پیامهای مثبت» میان کابل و اسلامآباد مایه خرسندی است
- نویسنده, فرهاد محمدی
- شغل, بیبیسی
رهبر جمعیت علمای اسلام پاکستان از اظهارات اخیر وزرای داخله و خارجه حکومت طالبان در مورد حل مشکلات با پاکستان از طریق گفتوگو استقبال کرده است.
مولانا فضلالرحمن در حساب ایکس خود نوشته است: «اعلامیهای که در ۲۲ دسامبر در کنفرانس «مجلس اتحاد امت پاکستان» در شهر کراچی با اجماع نظر علما و تمامی محافل مذهبی سراسر پاکستان صادر شد، با واکنش مثبت و تحسینبرانگیز امیرخان متقی، وزیر امور خارجه و سراجالدین حقانی، وزیر امور داخله افغانستان مواجه شده است.»
به گفته او، این امر [پیامها] برای پاکستان « مایه خرسندی» است.
مولانا فضلالرحمن همچنین از مقامات پاکستانی خواست «با واکنش مثبت به تلاشهای علما و گروههای مذهبی جهت بهبود روابط میان کابل و اسلامآباد،» برای برقراری صلح کار کنند.
از سوی دیگر، اسحاق دار، وزیر امور خارجه پاکستان نیز روز شنبه (۶ جدی) از اظهارات اخیر سراجالدین حقانی، وزیر داخله حکومت طالبان استقبال و حل مسائل از طریق مذاکره را مورد ستایش قرار داد.
حقانی و متقی چه گفته بودند؟
وزیر داخله حکومت طالبان چند روز قبل (۳ جدی) گفته بود که «رهبری آنها در تلاش یافتن یک راه حل معقول برای مشکلات کنونی و از بین بردن سوء تفاهمها با جهان هستند.»
سراجالدین حقانی هرچند از کشور خاصی نام نبرد، اما گفت که گاه و بیگاه «تهدیدهایی» متوجه افغانستان میشود که مردم را نگران میسازد. اما به گفته او، رهبران به این موضوع توجه دارند و میخواهند برای مشکلات فعلی راه حلی معقول پیدا کنند تا «در آینده با دنیا دچار چنان سوءتفاهمی نشویم و دوباره به افغانستان به چشم تهدید، ناامنی و مشکل نگاه نکنند.»
او که دیروز (۷ جدی) در یک گردهمایی در کابل صحبت میکرد به نحوی حرفهای چند روز قبل خود را تکرار کرد.
سراجالدین حقانی گفت که از هرگونه اظهارات که «به حل مشکلات میان دو کشور همسایه کمک کند» استقبال میکند.
به گفته آقای حقانی: «چنانکه چند روز پیش در پاکستان نشست علمای دینی برگزار شد و در جریان آن، مولانا فضلالرحمن، رهبر محترم جمعیت علمای اسلام و آقای تقی عثمانی اظهاراتی در مورد خیر و نیکی نسبت به افغانستان بیان کردند، ما از آنان سپاسگزاری میکنیم. همچنین، دیروز که آقای اسحاق دار، وزیر خارجه پاکستان، سخنان خیرخواهانهای درباره افغانستان ابراز داشت، میگویم که هر کسی سخن از خیر و برادری بگوید، ما از او قدردانی میکنیم.»
سراجالدین حقانی با تأکید بر اینکه حکومتش به امنیت و ثبات منطقه متعهد است از کشورها خواست که در بازسازی افغانستان سهم بگیرند.
امیرخان متقی، وزیر خارجه حکومت طالبان نیز (۶ جدی) در یک مراسم به مناسبت سالگرد تجاوز نیروهای شوروی سابق به افغانستان، از فیصله اخیر علمای دینی پاکستان در مورد ترمیم روابط با کشورش استقبال کرد.
او گفت: «چند روز پیش شما دیده باشید که بزرگان تمام مدارس و تنظیمهای دینی پاکستان در شهر کراچی گردآمدند و بهترین مشوره را به نظام خود دادند. بهترین فیصله را انجام دادند. ما به آنها احترام داریم. همیشه این آروزی ماست که علمای کرام همانگونه که در طول تاریخ برای اصلاح نظامها، اشخاص، خیر، فلاح، برادری و نزدیکی تلاش کردهاند، در آینده هم همینگونه نقشی را ایفا کنند.»
پس از مشکلات سیاسی اخیر و به «بنبست» رسیدن حداقل چهار دور مذاکرات دو طرف در دوحه، استانبول و ریاض، این اولین نشانهها در جهت بهبود روابط میان کابل و اسلامآباد بهنظر میرسد.
آغاز نرمش در روابط دو طرف از نشست «مجلس اتحاد امت پاکستان» در شهر کراچی بود، جایی که علمای دینی آنکشور گفتند که «به شدت نگران تنشهای کنونی میان پاکستان و افغانستان هستند.»
دوشنبه (۱ جدی) بیانیهای از سوی شرکتکنندگان این نشست صادر شد که بخشی از آن به روابط اسلامآباد و کابل اختصاص یافته بود.
در این نشست که چهرههای تأثیرگذاری چون مفتی محمد تقی عثمانی، مولانا فضلالرحمن و مفتی منیبالرحمن حضور داشتند، بر ضرورت بازنگری در روابط دوجانبه تأکید شد.
روابط دو کشور در ماههای اخیر با چالشهای امنیتی و مرزی متعددی روبرو بوده است. اسلامآباد، کابل را به حمایت از گروههایی متهم میکند که سبب نا امنی در پاکستان میشوند. حکومت طالبان همواره با رد این ادعا مشکل پاکستان را داخلی خوانده و در مقابل ادعا دارد که آنکشور از گروههای افراط گرایی مثل داعش حمایت میکند.
سردی روابط سبب شد که پاکستان پس از درگیری مرزی میان دو کشور و حمله به کابل، گذرگاههای تجارتی را به روی تجارت و ترانزیت افغانستان ببندد.
حکومت طالبان نیز گفت تا زمانی که پاکستان تضمین ارائه نکند که سیاست و تجارت را از هم جدا میکند مایل به بازگشایی مسیرهای تجارتی با آنکشور نیست.
