دو پناهجوی ۱۷ ساله افغان به جرم تجاوز به یک دختر در بریتانیا محکوم شدند

دو نوجوان پناهجوی اهل افغانستان به جرم تجاوز جنسی به یک دختر ۱۵ ساله در بریتانیا، به حبس محکوم شدند.

جان جهان‌زیب و اسرار نیزال که هردو ۱۷ سال دارند، درجلسه رسیدگی به پرونده حمله به این دختر در شهر لیمنگتون اسپا به تاریخ ۱۰ می امسال، به جرم خود اعتراف کردند. جلسه محاکمه آنان در ماه اکتوبر برگزار شد.

قاضی سیلویا دی برتودانو، در جریان جلسه صدور حکم در دادگاه سلطنتی وارویک، محدودیت‌ها در مورد افشای نام این پسران را به درخواست رسانه‌ها از جمله بی‌بی‌سی لغو کرد.

براساس قانون در بریتانیا، نام متهمان و مجرمانی که عمرشان کمتر از ۱۸ سال باشد، افشا نمی‌شود.

دادگاه، جهان‌زیب را به ۱۰ سال و هشت ماه و اسرار را به ۹ سال و ده ماه زندان محکوم کرد. اسناد اخراج هردو نفر از بریتانیا نیز صادر شده است.

هردو نفر دوره محکومیت‌شان را ابتدا از یک مؤسسه «مجرمان جوان» آغاز می‌کنند و در مرحله بعدی به زندان منتقل می‌شوند. آنان همچنین برای همیشه در فهرست مجرمان جنسی قرار گرفتند.

دادگاه، پیش از صدور حکم، اظهاراتی را که به نمایندگی از قربانی خوانده شد، شنید که در آن گفته است: «روزی که مورد تجاوز قرار گرفتم، زندگی‌ام به‌عنوان یک شخص تغییر کرد. حالا هر وقت که بیرون می‌روم، احساس امنیت نمی‌کنم.

دیدن [سایر اعضای خانواده] که احساس خرد شدن می‌کنند، زیرا آنان معتقدند که باید آنجا می‌بودند یا کاری انجام می‌دادند، برای من بسیار دردناک است، هرچند که می‌دانم که آنها نمی‌توانستند کاری برای جلوگیری از آنچه اتفاق افتاده انجام دهند.

من از این واقعیت که حالا به عنوان یک قربانی دیده می‌شوم، متنفرم، هرچند که واقعا یک قربانی هستم.»

حمله «وحشتناک»

در آغاز جلسه صدور حکم، دادستان شان ویلیامز گفت که متهمان، که هر کدام با کمک مترجم خود در جایگاه متهم حاضر شدند، کودکان پناهجوی بدون همراه هستند.

آقای ویلیامز افزود که جهان‌زیب از افغانستان فرار کرده و پس از ورود به بریتانیا در ماه جنوری معاینه تعیین سن او انجام و ۱۷ ساله تثبیت شد.

نیازال در ماه نوامبر سال گذشته وارد بریتانیا شد. او ابتدا در کنت اسکان داده شد و سپس به مرکز محلی در منطقه وارویک‌شایر منتقل شد.

تجاوز جنسی به این دختر ۱۵ ساله، پس از جدا شدن از دوستانش در یک چمنزار رخ داد. این تجاوز در جریان ارائه گزارش‌های حقوقی در مورد محدودیت‌های گزارش‌دهی در این پرونده «وحشتناک» توصیف شد.

آقای ویلیامر به دادگاه گفت که شواهد ویدیویی نشان می‌دهد که جهان‌زیب با قربانی صحبت می‌کند و به زبان پشتو از نیازال می‌خواهد به او بپیوندد.

او افزود که فلم گرفته شده از یک تلفن همراه که توسط پلیس بازیابی شده بسیار ناراحت کننده است. به گفته دادستان پروند، قربانی برای کمک فریاد زد، اما جهان‌زیب دستش را روی دهانش گذاشته بود.

شان ویلیامز گفت جهان‌زیب و نیازال قربانی را که بسیار ترسیده بود، به جای خلوتی در پارک لیمینگتون اسپا بردند و در آنجا به او حمله کردند.

قربانی بارها فریاد زده و از جهان‌زیب در خواست کرده بود که او را رها کند.

سپس یک نفر به او کمک کرد و توصیه کرد که با پلیس تماس بگیرد و تا زمانی که احساس امنیت کند، پیش قربانی ماند.

«چیزی در وجود ما شکست»

قاضی پرونده در توضیح تصمیم خود برای لغو محدودیت‌های گزارش‌دهی [در مورد افشای نام مجرمان] گفت که ادامه این محدودیت‌ها می‌تواند منجر به گمانه‌زنی‌هایی شود که ممکن است افراد بی‌گناه را هدف قرار دهد.

او گفت: «کمبود اطلاعات، خشم عمومی را برمی‌انگیزد و منجر به انتشار اطلاعات نادرست می‌شود.»

مادر قربانی در بیانیه‌ای گفته است: «ما شاهد بودیم که دختر پرجنب‌وجوش، شاد و با اعتماد به نفس ما در هم شکسته و از اضطراب رنج می‌برد، به طوری که اغلب از نظر جسمی بیمار است.»

او در مورد حمله به دخترش گفت: «آن روز چیزی در وجود همه ما شکست.»

ریچارد هابز، بازرس پلیس وارویک‌شایر، پس از محکوم شدن این دو نفر توسط دادگاه گفت: «جهان‌زیب و نیازال با هدف تجاوز به قربانی، برای دوست شدن با او تلاش کردند.»

او افزود: «مدت زمان محکومیت آنان نشان دهنده میزان شدت جرم‌شان و لزوم محافظت از مردم در برابر آنهاست.»