Ayrıca birçok gazete, bütçede nelerin öngörüldüğünü ayrıntılarıyla anlatan ekler de çıkarmış.

Darling, dün parlamentoda yaptığı konuşmada, İngiltere'nin gayri safi yurt içi üretiminin 2009 yılında geçen yıla göre yüzde 3,5 daha küçülmesini öngördüğünü belirtmiş, ekonominin yılın sonlarından itibaren yeniden büyümeye başlayacağını söylemişti.

Financial Times'ın 28 sayfalık bütçe ekinin manşeti, "Darling büyüme üzerine kumar oynuyor."

"Alistair Darling, hızlı bir ekonomik düzelme üzerine kumar oynadı ve hükümetin borçlanma rakamları barış dönemi için rekor seviyelere çıkarken kamu harcamalarını kısma kararı aldı. Ekonominin 2009'da yüzde 3,5 küçüleceği, ancak bunu büyümenin izleyeceği ve 2010 yılında büyüme oranlarının yüzde 1,25'e erişeceği tahmininde bulundu. 2011'de ise büyüme oranlarının yüzde 3,5'e çıkacağını söyledi."

Ancak Uluslararası Para Fonu IMF, Darling'in beklentilerinin tamamen tersi bir tablo yaşanacağını ileri sürdü. Guardian'ın konuyla ilgili haberi şöyle:

"IMF hükümete bir darbe daha indirdi ve İngiltere'de ekonomik durgunluğun "oldukça sert" yaşanacağı tahmininde bulundu. Ekonominin bu yıl yüzde 4,1 oranında küçüleceğini, 2010 yılında da yüzde 0,4 oranında küçülmeye devam edeceğini belirtti."

Maliye Bakanı Darling, bütçe açıklamasında, ayrıca kamu borçlanma rakamlarının 175 milyar sterlini bulmasının beklendiğini söyledi ve İşçi Partisi'nin 2005 yılında verdiği bir sözden de geri adım attı.

Darling, gelir vergisinin arttırılacağını belirtti ve Nisan ayından itibaren yılda 150.000 sterlinden fazla kazananlar için yeni vergi oranını da yüzde 50 olarak açıkladı.

Daily Telegraph, manşetinde, bu adımın sınıf savaşlarına geri dönüş anlamına geleceğini yazıyor.

Financial Times ise, bu adımın İşçi Partisi'nin iki açıdan işine yaradığını belirtiyor.

"Temel olarak, bu, medya ve siyaset çevrelerinin dikkatini bütçenin esas başlığından, yani 175 milyarlık yıllık açık olacağından ve hükümetin 2018'e kadar gelir gider dengesini sağlayamayacağından başka bir yöne çekti. Aynı zamanda, İşçi Partisi ile Muhafazakârlar arasındaki ayrımı gelecek yılki seçimler öncesinde keskinleştirmiş oldu. İşçi Partisi'nin geleneksel destekçilerine ve sendikalara sokağa çıkıp kampanya yapmaları için bir gerekçe verdi."

Guardian yazarlarından Jonathan Freedland de, yüzde 50 gelir vergisinin sınıf siyasetine bir geri dönüş olduğunu yazıyor ve soruyor: Muhafazakârlar aşırı zenginler adına mücadeleye cesaret edebilirler mi?

"Burada amaç kaynak yaratmaktan çok, Muhafazakârları en azından birbirine düşürmek... David Cameron'ın (seçildiği takdirde) ilk önceliklerinden birinin yüzde 50 gelir vergisini kaldırmak olmayacağı şeklindeki açıklaması, bazı koyu Muhafazakârlar tarafından tepkiyle karşılandı. Brown ve Darling, Cameron'ın baskılara boyun eğmesi ve yeni gelir vergisini kaldıracağı vaadinde bulunmasından çok memnun olacaktır. Çünkü bu durumda Cameron kendisini aşırı zenginlerin koruyuculuğuna soyunmuş gibi görünecektir."

Guardian'daki bir haberde, iş çevrelerinin söz konusu adımın, yani gelir vergilerinin arttırılmasının ülkede beyin göçüne yol açacağı uyarısına yer veriliyor. Gazetenin yazarlarından Polly Toynbee, şu yorumda bulunuyor:

"100.000 sterlinden fazla kazanan yüzde 1,5'lik bir kesim, bunun 'orta sınıfa' bir saldırı olduğunu söyleyecek. Üretimin, büyümenin, hevesin ve ülkenin geleceğinin en çok kazananların kremalarından azıcık alınması yüzünden tehlikeye girdiğini savunacaklar. Bankacılık dehalarının ülkeyi terk edeceği, Zürih'e, Monaco'ya ya da Dubai'ye gideceği uyarısında bulunacaklar. Sonunda, her ne kadar geç olsa da, İşçi Partisi blöflerini gördü: giderlerse gitsinler."

Times'ın başyazısında ise şu görüşler dile getiriliyor:

"Bu kesinlikle İsviçre için harika bir bütçe oldu. Gelir vergisini yüzde 50'ye çıkarma kararı bazı bankacıları cezalandırmış olacaktır, ama diğerlerini de Cenevre yollarına dökecektir. Daha yüksek gelir vergisi Hazine'nin umduğundan çok daha az kaynak sağlayacaktır. Darling'in bütçesi, kamu harcamaları konusundan da yan çizmiştir. Kamu harcamaları sorununa borçlanma taahhüdüyle yanıt vermiş, ancak borçlanmayı düşürmek için nasıl bir yol izleyeceğini açıklamamıştır. Gordon Brown, maliye bakanıyken kamu borçlanma rakamlarının gayri safi milli hasılanın yüzde 40'ının üzerine çıkmayacağını söylemişti. Şimdi bu oranın 2013-2014'te yüzde 79'a çıkması bekleniyor. Hükümetin kendi ilkelerinden bu denli saptığı bir durumda, bunun sonuçlarının ne olacağı hakkında da somut bilgiler vermesi gerekirdi."

Guardian gazetesinin başyazısında ise, bütçenin ardından oluşacak siyasi tabloya dair şu tespitler yapılıyor:

"Bütçe açıklaması, gelecek yılki seçimlerin ve önümüzdeki yılların mali bir kâbus olacağını teyit etti. Partilerin vergiler ve kamu harcamaları üzerinde uzlaşır göründükleri dönem sona erdi.

"Alistair Darling dün iyi bir performans sergiledi. İşçi Partisi'nin muhtemel geleceğine bir tutarlılık kazandırdı: daha yeşil, daha paylaştırıcı, bankacıların parasına daha az muhtaç, ama her şeyin ötesinde İngiltere'nin çok harcama yapan devletinin sosyal adaletin temel güvencesi olduğundan emin.

"İşçi Partisi, bu olmaksızın, emeklileri kim korur, çocuk yoksulluğuyla kim savaşabilir, karbonsuz teknolojileri geliştirmek için gerekli olan milyarları kim harcayabilir diyebilir. Maalesef, Darling'in parası yok ve partisinin bir seçim kazanması gerekiyor.

"Bu yüzden siyaset gelir vergilerine odaklandı. İşçi Partisi ödeme gücü olan zenginleri hedef almakta haklı. Maliye Bakanı partisinde bir rahatlama sağladı, ama önümüz yine de karanlık."