“Türkiye'nin 2014'e kadar tüm müzakere başlıklarını rahatlıkla kapatabileceğini söyleyen Bakan Şimşek, Fransa'nın önerdiği Akil Adamlar Komitesi'nin imtiyazlı ilişki ya da ortaklık gibi, tam üyeliğin gerisine düşecek hiçbir önerisini kabul etmeyeceklerini vurguluyor.

“Sarkozy, 10-12 kişilik bir komitenin Avrupa Birliği'nin 2020 ya da 2030'a kadar ne yapması gerektiğini değerlendirmesini önermişti. Gelecek ayki liderler zirvesinde bu önerinin kabul edilmesi bekleniyor.

“İngiltere ve İsveç gibi Türkiye'nin üyeliğini destekleyen ülkeler, Akil Adamlar Komitesi'nin üyelerinin dikkatli seçilmesi ve görev tanımının iyi yapılması gerektiğini söylüyor ve komitenin Türkiye karşıtlarının bir aracı haline dönüşmesini istemiyor.”

‘Petrol fiyatları ve küresel enflasyon endişesi’

Daily Telegraph manşetinde, Amerikan ham petrolünün varilinin dün bir ara 98 doları aşmasıyla ilgili haberinde, küresel piyasalarda yaşanan dalgalanmalara dikkat çekiyor:

“Doların bir ara 100 dolar sınırına yaklaşması, Kuzey Denizi'ndeki petrol tesislerini etkileyen kötü hava koşulları ve bir rafineride yangın çıkması sonrası arzla ilgili kaygılardan kaynaklandı. Ancak yatırımcılar bir süredir Amerika Birleşik Devletleri'nde yaşanabilecek durgunluk kaygısıyla petrol ve altın gibi yatırım araçlarına yöneliyordu.”

Financial Times da, manşetinde, petrol fiyatlarındaki artışa bağlı olarak küresel enflasyon tehlikesine işaret ediyor:

“Dolar dün rekor seviyede değer kaybederken uluslararası borsalarda keskin düşüşler yaşandı, altın fiyatları rekor kırdı, Amerikan bankalarındaki kredi kayıpları zirveye çıktı.

"Yatırımcılar, Amerikan Merkez Bankası'nın şimdi doları daha fazla zayıflatmadan ve belki de enflasyonu alevlendirmeden, kredi krizine çözüm bulmak için faizleri tekrar aşağı çekebileceği konusunda kaygılı.”

‘Dengeler nasıl değişecek?’

Gazetenin yazarlarından Gideon Rachman ise, doların varilinin 100 dolara ulaşmasının önemli siyasi yansımaları olacağını belirtiyor:

“OPEC'e üye ülkeler, 1998'de petrolden 110 milyar dolar kazanmışlardı. Geçen yıl bu rakam 650 milyar dolara çıktı. Bu süre içinde Rusya'nın petrol ve doğalgaz gelirleri dört kat arttı. Kötü yönetimler, iyi para kazanmaya başlayınca içeride rahatlıyor, dışarıda ağırlıklarını daha fazla hissettiriyorlar.

"Amerika'nın en az sevdiği iki lider Venezuela Cumhurbaşkanı Hugo Chavez ve iran Cumhurbaşkanı Mahmud Ahmedinecad'ın şimdi sağa sola saçacak çok fazla parası var.

“Chavez Nikaragua'da sosyal konut yaptırıyor, Londra'da yoksulların ulaşım masraflarına yardım ediyor. Petrol fiyatlarının artmasıyla İran nükleer programına daha fazla para ayıracak, Gazze'de Hamas, Lübnan'da Hizbullah'a desteğini artıracak.

“Daha zengin bir Rusya, Kosova'dan, füze kalkanı projesine kadar birçok uluslararası konuda tavrını sertleştirecek.

“Zengin petrol kaynaklarına sahip diktatörler de büyük petrol tüketicisi ülkelerden daha az baskı görecekler. “

Financial Times yazarı Rachman, petrol fiyatlarının özellikle Amerika Birleşik Devletleri'nin İran ve Irak politikalarında belirleyici olacağına dikkat çekiyor:

“Eğer yüksek enerji fiyatları Amerikan ekonomisini yavaşlatmaya devam ederse, Irak'ta her ay milyarlarca dolar harcamak zorlaşacak. Fakat, zengin petrol kaynaklarına sahip bir ülkeden çekilmek de cazip bir seçenek olmayacak.

“Demokrat Parti'nin önde gelen hiçbir adayı Irak'tan beş yıl içinde çekilme sözü vermeye yanaşmadı. Petrol fiyatlarının yükselmesi, Amerika'nın İran'ın nükleer tesislerini vurmasını zorlaştıracak. Böyle bir durumda Amerika 150 dolara çıkan petrol fiyatlarıyla baş etmek zorunda kalabilir.”

‘İsrail, İran’ı vurabilir’

Times, İran Cumhurbaşkanı Mahmud Ahmedinecad'ın nükleer kapasiteleriyle ilgili olarak dün yaptığı açıklamaların, İsrail'in bu ülkeye saldırı düzenleme olasılığını artırdığını yazıyor:

“İran Cumhurbaşkanı, Natanz'daki nükleer santralde 3 bin santrifüjü çalıştırmaya başladıklarını açıkladı. Amerikalı uzmanlar, bu durumda İran'ın bir yıl içinde nükleer silah üretme aşamasına gelebileceğini söylüyor. Pentagon, İran'a askeri harekata gönülsüz. Ancak 'İsrail'i bilmeyiz' diyorlar.”

Daily Telegraph, Gürcistan'da olağanüstü hal ilan edilmesiyle ilgili haberinde Cumhurbaşkanı Saakaşvili'nin Rusya'yı isyan kışkırtıcılığıyla suçladığını belirtiyor:

“Dört yıl önce Gül Devrimi'yle işbaşına gelen Saakaşvili, ülkesini Batı'ya yaklaştırma çabalarıyla Amerika'nın desteğini kazanmıştı. Rusya da, kendi güdümündeki yönetimin devrilmesinden sonra intikam peşindeydi.

"Saakaşvili'nin tek adam yönetimi kurma eğilimleri bir süredir endişe kaynağıydı. Tiflis'teki muhalif göstericilere karşı kuvvet kullanıldı, hükümet karşıtı televizyon kanalının yayınları durduruldu. Gürcü yönetimi demokraside kötü puan aldı. ‘

Guardian, Berlin Duvarı'nın yıkılışının 18'nci yıldönümü öncesinde yapılan yeni bir kamuoyu araştırmasının sonuçlarını aktarıyor.

Buna göre, her beş Alman vatandaşından biri duvarın geri gelmesini istiyor. Doğu Alman kökenlilerin sadece yüzde 3'ü Alman demokrasisinin işleyişinden memnun. Bu kişilerin yüzde 73'ü temelde sosyalizmin iyi bir fikir olduğunu ancak geçmişte iyi uygulanamadığını söylüyor. Ankete katılanların tamamına yakını ise sosyal güvenceler açısından "Doğu Almanya'da durum daha iyiydi' diyor.

Guardian yazarı Timothy Garton Ash, Berlin'den kaleme aldığı yazısında yakın tarihte farklı adlarla anılan 'devrimlerin' niçin başarılı ya da başarısız olduklarını irdelerken insan faktörüne dikkat çekiyor:

“Eğer, ordu, polis, sömürgeci bir güç, komşu ülkeler, uluslararası medya, ekonomik güçler gibi faktörler devrede değilse cesaret, hayal gücü ve barışçıl gösteriler düzenleme başarısı yeterli olmaz.

"Gorbaçov'unuzun, Helmut Kohl'ünüzün ve Batılı televizyon kameralarınızın ve bir mermi bile atılmadan çekilen parti liderlerinizin olması gerekiyor. Ayrıca, sokaklarda ellerinde mumlar olan insanlar olması lazım. Onlar olmadan devrim olmaz. Onlarla, dünya tarihinin akışını bile değiştirebilirsiniz.”