|
Portre: Ariel Şaron | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Ariel Şaron, yaklaşık 50 yıldır İsrail siyasetine yön veren en önde gelen isimlerden birisi.
2001 yılından bu yana çeşitli partilerle kurduğu koalisyon hükümetleri ile başbakanlık görevini sürdüren Şaron, 28 Mart'taki erken genel seçimlere ise yeni kurduğu bir parti ile hazırlanıyor. 2005 Ocak ayında sol kanattan İşçi Partisi ve aşırı dinci Birleşik Tevrat Yahudiliği Partisi ile kurulan ulusal birlik hükümeti, İşçi Partisi'ndeki lider değişimi ardından bozulmuştu. Aynı süreçte kendi partisi içinde uzun süredir eski başbakan Binyamin Netanyahu öncülüğündeki bir kesimin muhalefet ve direnişiyle karşılaşan Şaron, sonunda kurucuları arasında olduğu Likud'dan ayrılma ve Kadima (İleri) adı altında yeni bir parti kurma kararı aldı. Şaron'un son dönemdeki en önemli icraatı, Gazze Şeridi'ndeki yerleşimleri boşaltmak ve tüm İsrail askerlerini 35 yılı aşkın süreden sonra bölgeden çekmek oldu. Ancak son iki yılda, partisinin kampanya finansmanında usülsüzlükler yapıldığı suçlamaları Şaron ve ailesinin siyasi hayatına gölge düşürüyor. Bu konuda yargılanan oğlu Omri Şaron, milletvekilliğinden istifa etmek zorunda kaldı. 50 yıllık kariyer 1928'de henüz İngiliz mandası altında bulunan Filistin'de dünyaya gelen Şaron, kariyerine İsrail ordusunda başladı. 1950'li yıllarda Mısır'a karşı Sina Yarımadası'nda yürütülen savaşta komutanlığı ile sivrilen Şaron, 1967 savaşında Gazze bölgesinin işgali ardından bu bölgeden sorumlu komutan olarak görevlendirildi. Ancak askeri hayattan vazgeçerek Likud Partisi'nin kurucuları arasına katıldı. Likud, 1977'de iktidara gelince, Şaron da savunma bakanı oldu. 2001 Şubat'ında düzenlenen genel seçimlerde dönemin İşçi Partili başbakanı Ehud Barak'ı yenilgiye uğratarak bu göreve geldi. Şaron'un adı, 1982'de Lübnan'ın işgali sırasında yaşanan Sabra ve Şatila katliamıyla da özdeşleşmiş durumda. İsrail Savunma Bakanı Şaron, İsrail askerlerine o dönemde Filistin Kurtuluş Örgütü FKÖ'nün merkezi konumundaki Beyrut'a sevk emri vermişti. Bu olaylar sırasında FKÖ tarafından boşaltılan bölgelerde, yüzlerce Filistinli mülteci İsrail destekli sağcı Lübnanlı militanlarca öldürüldü. Şaron, 1983'te bir İsrail mahkemesince bu olaylardan dolaylı olarak sorumlu bulundu ve görevinden ayrılmak zorunda kaldı. Ancak bu olaylara rağmen siyasi kariyerini tazelemeyi başardı. 1990'larda konut bakanı olduğu sırada, 1967'den bu yana kurulmaya başlanan Yahudi yerleşimlerinin genişletilmesi çalışmalarına da öncülük etti. Şaron, Likud Partisi'ni ikinci Filistin intifadasının tüm şiddetiyle sürdüğü günlerde İsrail devleti için tam güvenlik vaadinde bulunarak iktidara taşıdı. İkinci intifadanın başlamasına yol açan başlıca unsurlardan biri ise Şaron'un 2000 yılı Eylül ayında Kudüs'te, Müslümanlar için en kutsal üçüncü mekan olan Harem ül-Şerif ile aynı alandaki Yahudilere ait kutsal mekanları ziyaret etmesiydi. Aynı zamanda zengin bir sığır tüccarı olan Şaron'un Kudüs'ün Müslüman mahallesinde de bir evi var. |
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||