ยันต์ : ไสยศาสตร์ที่เรืองรุ่งของไทย ในยุคสมัยแห่งเทคโนโลยี

ไสยศาสตร์ ถูกมองเป็นพุทธพาณิชย์ที่ย้อนแย้งกับยุคสมัยแห่งวิทยาศาสตร์ แต่การสักยันต์ สืบสานมาถึงปัจจุบัน ด้วยจำนวนผู้ศรัทธามากขึ้น รวมถึงในต่างแดน จนปรมาจารย์สักหลายคนเชื่อมั่นว่า ไสยศาสตร์แบบอัตลักษณ์ไทยนี้ จะสลักแน่นคู่สังคมตลอดไป

"สำนักอาจารย์แท็กน่ะหรือ มาทางนี้เลย เดี๋ยวผมพาไป วันนี้ผมก็จะไปสักเหมือนกัน" ชายผิวคล้ำคนหนึ่งที่นั่งอยู่กับวินมอเตอร์ไซต์ หน้าวัดแสงสิริธรรม ฝั่งตรงข้ามเกาะเกร็ด กล่าวอย่างเป็นกันเอง ก่อนพาเดินเลาะเข้าไปในซอยแคบ ๆ ไม่นานนัก ก็ชี้ไปที่บ้านไม้ขนาด 2 ชั้น "นั่นแหละ สำนักอาจารย์แท็ก"

มองเข้าไปเห็นใต้ถุนโล่งกว้าง มีม้านั่งไม้ตัวโตไว้ให้นั่ง นกขุนทองเลียนเสียงมนุษย์ 'สวัสดี สวัสดี' ทักทาย

แม้จะเป็นเวลา 9 นาฬิกา วันพฤหัสบดี แต่ก็มีชายหญิง รวมถึงชาวต่างชาติ ราว 7 คน เดินขึ้นชั้นสองของบ้าน เพื่อรอคิว "สักยันต์" กับปรมาจารย์ดัง

"การค้าการขาย เมตตามหานิยม เสน่ห์ มีหมดเลย ผู้หญิงผู้ชายสักได้หมด" สมชาติ นาคจันทร์ หรือที่รู้จักในชื่อ อาจารย์แท็ก เรวดี กล่าว

อาจารย์สักวัยใกล้ 60 ปีคนนี้ เล่าว่าเส้นทางชีวิตในอดีตไม่ราบรื่น เคยประกอบอาชีพอื่นก็ไม่ได้ทำให้อะไรดีขึ้น จึงตัดสินใจไปเป็นศิษย์ฆราวาสของ หลวงพ่อเปิ่น ฐิตคุโณ (พระอุดมประชานาถ) วัดบางพระ จ.นครปฐม ซึ่งมีชื่อเสียงด้านไสยศาสตร์ โดยเฉพาะการสักยันต์

"แกบอกชอบผม จมูกโด่ง คิ้วโค้ง เหมาะกับการเรียน ผมจึงเป็นศิษย์รุ่นแรก ๆ ของท่านเลย"

ตลอด 30 ปีของอาชีพแห่งศรัทธา อาจาย์สักยันต์วัยเลยกลางคน ลงเข็มสักให้คนมาแล้วกว่าหมื่นชีวิต มีลูกศิษย์เชิญไปทำพิธีสักไกลถึงต่างแดนทั่วทวีปเอเชีย ยกเว้น ญี่ปุ่นและไต้หวัน เชื่อมั่นว่าแม้จะเป็นไสยศาสตร์ แต่การสักยันต์ไม่มีวันที่จะถูกลืมเลือน

"สายตาคนไทยและคนทั่วโลกมองคนสักยันต์เปลี่ยนไป" และการเป็นผู้สักยันต์ "เป็นอาชีพทำให้คนเป็นคนดี มันจะไม่จบสิ้น ถ่ายทอดต่อกันไปไม่ให้สูญหาย"

สิ้นสุดประโยค อาจารย์แท็กปลีกตัวไปประกอบพิธีกรรมให้ครูสถิตในร่าง เป็นสัญญาณเริ่มพิธีสักเข็มแรกของวัน บนหลังของชายชาวสวิตเซอร์แลนด์ วัย 55 ปี

เส้นทางสู่ "คนสักยันต์"

วันพฤหัสบดี เป็นวันที่มีผู้เข้ามาเข้าคิวรอสักมากเป็นพิเศษ เพราะเป็นวัน "ครูลง" ลูกศิษย์อาจารย์แท็กหลายคน จะมาช่วยสักด้วย หนึ่งในนั้น คือ อาจารย์หมู ขุนพล หรือ กฤษฐ์หิรัญ ธนะพงค์พานิช ที่เข้าสู่วงการยันต์ หลังผ่านพ้นประสบการณ์ถูก "ยิง" สมัยเรียนอาชีวะ

"ถูกยิงแล้วไม่โดน เลยคิดว่าสักยันต์นี่แหละจะช่วยให้เรารอดพ้นภัยอันตราย" นับแต่นั้นมา ก็สักเพิ่มเติมตามแต่โอกาส ทั้งหลังคอ อก แผ่นหลัง แขน และขา

แต่การเข้าสู่อาชีพอาจารย์สัก เกิดขึ้นในช่วงที่อาชีพการงานที่เคยทำอยู่กำลังรุ่ง แต่เขาก็ผันตัวเองจากผู้ประกอบการที่เคยมีรายได้ 6 หลักต่อเดือน มาสู่อาชีพสักยันต์

"เราใช้ชีวิตแบบทิ้งไปเปล่า ๆ เป็น 10 ปี สำมะเลเทเมา ใช้เงินเกินตัว ฟุ่มเฟือย" เขาเล่าถึงชีวิต 'เสเพล' หลังศึกษาจบสาขาวิศวกรรมไฟฟ้า มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ

เพื่อนฝูงบอกว่า "มึงคิดอะไรอยู่ คิดได้ยังไง" ส่วนทางบ้าน "แอนตี้ (ต่อต้าน) ว่า ทำไมเราทิ้งรายได้หลัก" แต่อาจารย์หมูบอกว่า "ผมเลือกใช้ชีวิตของตัวเอง"

"เราอยากกลับมาหาสิ่งที่เคยหายไป การสักยันต์ การอยู่กันเป็นเพื่อนฝูง"

เส้นทางสู่ศาสตร์แห่งยันต์ไม่ง่าย กฤษฐ์หิรัญ ต้องเริ่มต้นเหมือนเข้าโรงเรียนอนุบาล หัดเขียน-อ่าน-ท่อง พร้อมไปกับ ซื้อใจ อาจารย์ ต้องผ่านการทดสอบจิตใจ ความพร้อมที่จะเป็นผู้ให้ ไม่หวังผลประโยชน์กับคนทุกข์ สิ่งนี้ไม่ใช่ทุกคนที่จะทำได้

ช่วงเวลา 3 ปีของการฝึกวิชา เขาแทบไม่มีรายได้เลย และจนวันนี้ ก็ยังศึกษาศาสตร์นี้อยู่ต่อเนื่อง

"เพราะวิชาสักยันต์กับคาถาอาคม ไม่มีวันเรียนจบ" เขาบอก ปัจจุบันอาจารย์หมู อายุ 38 ปี และสักยันต์ให้คนอื่นมา 7 ปีแล้ว

"รายได้ไม่เท่าสมัยก่อน แต่เรามีความสุขมากกว่า กับการที่เราได้เป็นผู้ให้" อาจารย์หมูกล่าว ด้วยรอยยิ้มอิ่มเอิบ

สังคมเปลี่ยน ผู้หญิงสักยันต์มากขึ้น

ผู้สื่อข่าวบีบีซีไทยสังเกตเห็นผู้ที่เข้ามาขอสักยันต์ที่สำนักฯ ช่วงครึ่งเช้า พบว่าเป็นผู้หญิงกว่า 70 เปอร์เซ็นต์ อาจารย์หมู ยอมรับว่า หลายปีมานี้ผู้หญิงนิยมสักยันต์มากขึ้น จากสมัยก่อนที่เป็นชายเกือบ 100%

"สมัยก่อนการที่ผู้หญิงมีรอยสัก คนมองว่าเป็นรอยตำหนิของร่างกาย แต่ยุคสมัยมันเปลี่ยนไปแล้ว ความเท่าเทียมผู้หญิงผู้ชายมีเสมอภาค"

สิ่งที่ผู้หญิงจะตรงข้ามกับผู้ชาย คือ ลวดลายสัก ผู้ชายจะเน้น คงกระพันชาตรี แคล้วคลาด ส่วนผู้หญิงจะเน้น การงาน การเงิน ความรัก และเสน่ห์

สายใจ นวลผ่อง อายุ 50 ปี เป็นผู้รับสักเข็มแรกของอาจารย์หมูในวันนี้ ทั้งชีวิตไม่เคยสักเลย จึงมาขอสักทั้ง ยันต์เก้ายอด และยันต์ห้าแถว ตามที่อาจารย์เลือกให้

"เหมือนมดกัด เจ็บตรงช่วงคอ แต่อยากสักก็ต้องทน" สายใจ เล่าพลางกอดหมอนแน่นเวลาที่ลงเข็ม

เมื่อถามว่าคิดอย่างไรกับการสักยันต์ เธอตอบว่า "ไม่แปลกหรอก นี่อายุเยอะแล้ว ตอนนี้พ่อแม่ไม่ห้ามแล้ว"

เมื่อสายใจเริ่มสักยันต์ที่ 2 มีผู้หญิงวัยราว 20 ปี มารับการสักข้าง ๆ เป็นยันต์จิ้งจก 9 ตัว บริเวณหลัง เหนือช่วงเอวขึ้นมาเล็กน้อย เธอเล่าว่า นี่เป็นการสักยันต์จริงจังและขนาดใหญ่ครั้งแรก

"ลายสวยดี และอยากให้ชีวิตดีขึ้น แต่มันก็ขึ้นอยู่กับตัวเราด้วย" หญิงสาวที่ไม่ประสงค์ออกนาม ระบุ เธอเห็นตรงกับสายใจว่า ผู้หญิงสักยันต์ไม่ใช่เรื่องแปลก

"ไม่ต้องขอพ่อแม่ เพราะว่าโตแล้ว"

ศาสตร์แห่งศรัทธา หรือเพียงงมงาย

การสักยันต์แต่ละลายใช้เวลาไม่เท่ากัน ตามความละเอียดของอักขระและขนาด เฉลี่ย 1-3 ชั่วโมงต่อลาย เมื่อสำเร็จแล้ว ผู้รับสักจะต้องไปนั่งรออาจารย์แท็กเป่าคาถาและพรมน้ำมนต์ให้

เริ่มจากถือพานถวายพร้อมสินน้ำใจตามกำลังศรัทธา นั่งคุกเข่าด้านหน้า โดยระหว่างการท่องคาถา อาจารย์จะให้สูดหายใจเข้าและออกเสียงดัง

ณ จุดนี้ ผู้เข้าพิธีบางคนแสดงอาการที่เรียกว่า "ของขึ้น" คือ ตัวสั่น ชักกระตุก เหงื่อไหลมากกว่าปกติ และยืนขึ้นร่ายรำ ตัวอย่างหนึ่งที่ผู้สื่อข่าวบีบีซีไทยเห็น คือ วัยรุ่นคนหนึ่งที่สักยันต์หนุมาน ยืนขึ้นร่ายรำท่าลิงในการแสดงโขน

"นั่นเพราะ แต่ละยันต์มีจิตวิญญาณ ศรัทธาแรงมากก็ขึ้น จิตอ่อนยิ่งขึ้นง่าย ถ้าจิตแข็งก็ไม่ขึ้น" อาจารย์สำนักเดียวกันคนหนึ่ง อธิบายเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น

กฤษฐ์หิรัญ หรืออาจารย์หมู อธิบายต่อว่า "ศรัทธา" กับ "งมงาย" ต่างกันเพียงกระดาษกั้น ส่วนตัวแล้ว ศรัทธาต้องมีเหตุและผล มีประวัติให้ศึกษาและสืบค้นได้ เรียกว่ามีที่มาที่ไป ส่วนงมงาย คือความรู้สึกส่วนตัวว่า "ฉันว่าดี ฉันไม่สนว่ามันมาจากไหน"

"ผมจบวิศวะไฟฟ้า เคยเห็นไฟฟ้าไหม แต่เราจับมันเนี่ย เราโดนดูด แปลว่ามันมีอยู่จริง ฉะนั้น วิทยาศาสตร์เกิดจากความนึกคิด แล้วต้องการผลลัพธ์" ส่วนไสยศาสตร์ "มันก็คือสิ่งที่มองไม่เห็น แต่มีผลลัพธ์ตามแต่บุคคล ประกอบกับปัจจัยอย่างโชคชะตา การกระทำในอดีต เป็นต้น"

สักยันต์ = เริ่มยึดมั่นเป็นคนดี

จากวิชาชีพตามหลักวิทยาศาสตร์ สู่สัมมาชีพแห่งไสยศาสตร์ อาจารย์หมูยอมรับว่า เคร่งครัดกับชีวิต แต่ภูมิใจในความเป็นมนุษย์มากขึ้น เพราะอาจารย์สักต้องเป็น "คนดี"

"ถือศีล ละเว้นอบายมุข สิ่งอโคจร ของมึนเมาต่าง ๆ เพื่อให้เกิดประสิทธิภาพและประสิทธิผลแก่สิ่ง (ยันต์) ที่เรามอบให้กับคน"

ข้อกำหนดสำหรับผู้เข้ารับการสัก จะต้องประพฤติตนเป็นคนดี ดังนั้น อาจารย์สัก ยังทำหน้าที่เป็นครูสอนการใช้ชีวิตด้วย โดยอาจารย์หมูมองว่า ยันต์ ไม่ได้เปลี่ยนชีวิต แต่เป็นการสลักความมุ่งมั่นบนร่างกายว่า วันนี้ฉันจะเริ่มเป็นคนดี

"ทุกอย่างเริ่มจากศรัทธาในลายยันต์ เริ่มเปลี่ยนแปลงตนเอง เมื่อคนอื่นเห็น ก็เกิดความเมตตา การรักใคร่เอ็นดู" หรือพูดง่าย ๆ ว่า "ยันต์เป็นเพียงส่วนประกอบ วันนี้คุณสักยันต์เต็มตัวเลย แต่ยังเป็นคนไม่ดี ชีวิตคุณก็ไม่มีอะไรดีขึ้นมา"

ไสยศาสตร์เคียงคู่สังคมไทย

งานไหว้ครูหลวงพ่อเปิ่น วัดบางพระ อ.นครชัยศรี จ.นครปฐม เป็นหลักฐานถึงความนิยมของการสักยันต์ และในตัวเกจิอาจารย์ผู้มรณภาพไปแล้ว แต่ละปีมีลูกศิษย์นับหมื่นคนมารวมตัวกัน ปีที่แล้ว มีผู้เข้าร่วมถึงประมาณ 30,000 คน

อาจารย์แท็ก ที่ช่วยจัดงานมาตลอด 20 ปีอธิบายว่า ผู้คนเหล่านี้มาขอขมาครูที่ล่วงเกิน และมาครอบครู

"ครอบครู หมายความว่า ประสิทธิ์ประสาทวิชาในตัว ทั้งคนสัก คนที่รับสัก ครอบได้เหมือนกัน ดีต่อตัวเขา"

จากที่ได้ช่วยจัดและสังเกตการณ์งานไหว้ครูนี้มาตลอดหลายปี อาจารย์หมูเชื่อมั่นว่า ยันต์จะอยู่กับสังคมไทยไปอีกนาน เพราะสมัยนี้คนต้องการเครื่องยึดเหนี่ยวจิตใจ

"ทุกวันนี้คนไม่ค่อยได้เข้าวัด เข้าพระ เพราะพระอาจไม่ได้ประพฤตตนดี หรือความเสื่อมโทรมของวัด" แต่ "ยันต์นี่แน่นอน อยู่ไม่ถึงวัด ต่ำกว่าวัดลงมาหน่อย เข้าถึงง่าย มองเห็นได้ และยันต์ก็อยู่มาเป็นพันปีแล้ว"

เขาสรุปประสบการณ์สัก 7 ปี กับชีวิตมนุษย์เงินเดือนกว่า 10 ปี ว่า ยันต์เป็นเพียงปัจจัย แต่ "คน" นี่แหละที่เปลี่ยนชีวิตตนเอง

"สักยันต์เป็นเครื่องเตือนและยึดเหนี่ยวจิตใจ ว่าให้เราทำดี ปฏิบัติดี คิดดีในทุก ๆ สิ่งในชีวิต และในทุก ๆ สิ่งในทุก ๆ วัน"

เมื่อทำได้เช่นนั้น "ชีวิตคุณดีแน่นอน ต่อให้คุณไม่มีลายยันต์ก็ตาม"