ผู้หญิงที่เปิดบริษัทตัวแทนรับงานแสดงและถ่ายแบบให้คนพิการ

ซีรีส์ เดอะ บอสส์ (The Boss) ที่ออกอากาศรายสัปดาห์ของบีบีซี นำเสนอเรื่องราวของผู้นำธุรกิจหลากหลายจากทั่วโลก สัปดาห์นี้เราพูดคุยกับลอรา จอห์นสัน และโซอี พร็อกเตอร์ ผู้ก่อตั้งเซเบดี แมเนจเมนต์ (Zebedee Management) บริษัทตัวแทนรับงานด้านการแสดงและถ่ายแบบแทนผู้พิการทางร่างกายและทางการเรียนรู้

ตอนที่พวกเธอได้แนวคิดทำธุรกิจนี้ขึ้นมา โซอี พร็อกเตอร์ และลอรา จอห์นสัน กำลังเดินเล่นกันอยู่บนชายหาด

ลอรา ซึ่งเป็นคู่รักของพี่ชายโซอี เล่าเรื่องราวตอนที่เธอไปเยี่ยมน้องสะใภ้ในปี 2017 ในช่วงที่เธอลาคลอดจากการทำงานเป็นนักสังคมสงเคราะห์

"เรากำลังคุยเล่นกัน แล้วก็แลกเปลี่ยนความเห็นกันในหลายเรื่อง คุยกันถึงเรื่องคนพิการที่ไม่ปรากฏอยู่ในสื่อ" เธอกล่าว

โซอี นางแบบที่ผันตัวมาเป็นครูสอนศิลปะการแสดงสำหรับผู้ใหญ่ที่พิการเล่าว่า แม้ว่าลูกศิษย์ของเธอ "มีความสามารถมากและอยากจะแสดง" แต่พวกเขามีโอกาสจำกัด พวกเธอจึงสงสัยว่า ถ้าไม่มีบริษัทตัวแทนรับงาน ลูกศิษย์ของโซอีและผู้พิการอื่น ๆ จะได้ทำงานแสดงหรืองานถ่ายแบบหรือไม่ ดังนั้นเธอทั้งสองคนจึงตัดสินใจตั้งบริษัทนี้ขึ้นมาเอง

"ฟังดูเหมือนน้ำเน่า แต่มันเหมือนกับการตรัสรู้" ลอราเล่า

จากนั้น พวกเธอก็เริ่มลงมือทำทันทีหลังกลับจากเที่ยวทะเลในมณฑลลินคอล์นเชียร์ พวกเธอตั้งชื่อบริษัทว่า เซเบดี (Zebedee) ตามชื่อตัวละครที่เคลื่อนไหวด้วยการใช้สปริงเด้งไปมา จากรายการโทรทัศน์ เดอะเมจิก ราวด์อะเบาต์ (The Magic Roundabout) ที่เด็ก ๆ ชื่นชอบมาก

ลอราพูดถึงตัวละครนี้ว่า "เขามีวิธีการเคลื่อนที่ที่เป็นแบบของตัวเอง และเป็นตัวละครที่มีความสุขและสนุกสนานมาก"

พวกเธอส่งอีเมลถึงกลุ่มผู้พิการสหราชอาณาจักรหลายกลุ่ม และเปิดบัญชีโซเชียลมีเดียเพื่อติดต่อกับผู้ที่ศักยภาพ เพียง 3 ปีให้หลัง เซเบดี ก็มีผู้พิการให้ดูแลมากกว่า 500 คนทั่วโลก

หลังจาก ลอรา และโซอี ได้ลูกค้ารายแรกในปี 2017 ความท้าทายต่อไปของพวกเธอก็คือ การสร้างชื่อเสียงในฐานะบริษัทตัวแทนที่น่าเชื่อถือ เพราะผู้อำนวยการฝ่ายจัดหานักแสดงและคนมาถ่ายแบบต้องการร่วมงานกับบริษัทตัวแทนที่ไว้วางใจได้ ความสัมพันธ์จึงมีค่ามากกว่าทุกอย่าง

"เราเคาะประตูและอ้อนวอนให้พวกเขาพิจารณาคนของเรา" โซอีเล่า "ทุกคนต่างคิดว่า 'ผู้หญิงพวกนี้คือใคร'"

โดยทั่วไป ผู้อำนวยการฝ่ายจัดหานักแสดง นางแบบและนายแบบ ต้องคอยประกาศหานักแสดงและคนที่สนใจถ่ายแบบตามเว็บไซต์ในแวดวงนี้ทุกวัน โดยมีการระบุถึง รูปลักษณ์ อายุ หรือเพศที่ต้องการ โซอีและลอรา งตัดสินใจส่งข้อมูลของลูกค้าให้พวกเขา โดยไม่รอให้พวกเขาระบุว่าต้องการคนพิการ

ลอราบอกว่า "ถ้าเรามัวแต่รอให้เขาเรียกหา 'คนพิการ' เราก็คงไม่ได้งาน"

ความสำเร็จครั้งแรกของพวกเธอเกิดขึ้น เมื่อลูกค้าคนหนึ่งเลือกคนมาถ่ายแบบในชุดกาวน์ของโรงพยาบาลหลากสีสัน ในปีแรกบริษัทของเธอรับงานแทนผู้พิการได้ 200 งาน ส่วนในปีนี้ได้งานมากถึง 600 งาน แม้ว่าจะมีการระบาดใหญ่ของโควิด-19 ไปทั่วโลก

เซเบดี แมเนจเมนต์ เก็บค่าธรรมเนียมจากนักแสดง นางแบบหรือนายแบบ ในสัดส่วนไม่มาก สอดคล้องกับมาตรฐานของอุตสาหกรรมซึ่งเรียกเก็บที่ 10-15%

ตอนที่พวกเธอเริ่มบริษัทตัวแทนนี้ ลอราและโซอี บอกว่า พวกเธอมักจะถูกถามว่า ฝันอยากจะให้ลูกค้าของพวกเธอได้แสดงโฆษณาแบบไหน ลอรา คุณแม่มือใหม่ในตอนนั้นบอกว่า อยากจะเห็นทารกที่พิการโฆษณาผ้าอ้อมหรือกระดาษเปียกสำหรับเช็ดตัวทารก ส่วนโซอี หวังว่าจะได้เห็นหนึ่งในลูกค้าของเธอได้โฆษณาให้กับสินค้าแฟชั่นยี่ห้อดัง

หน้าร้อนปีนี้ ความฝันทั้งสองอย่างของพวกเธอกลายเป็นความจริงแล้ว

ในเดือน มิ.ย. ที่ผ่านมา เอลลี โกลด์สตีน อายุ 18 ปี จากเอสเซกซ์ ซึ่งเป็นผู้มีภาวะดาวน์ซินโดรม ได้ถ่ายแบบให้กับกุชชีบิวตี (Gucci Beauty) ซึ่งร่วมมือกับนิตยสารโว้กฉบับภาษาอิตาลี กุชชีโพสต์ภาพที่เอลลีใช้ผลิตภัณฑ์มาสคาร่าล็อบสเคียวร์ (Mascara L'Obscur) ลงทางอินสตาแกรม ทำให้มีผู้มากดไลก์มากกว่า 863,000 คน กลายเป็นโพสต์ที่มีจำนวนไลก์มากที่สุดโพสต์หนึ่งของกุชชี

"กุชชีถ่ายออกมาได้สวยมากค่ะ" เอลลีเล่า "หนูลองสวมเครื่องประดับบนศีรษะหลายชิ้นมาก แต่งหน้าและแต่งตัวเต็มที่ หนูชอบมันมากค่ะ หนูรู้สึกทึ่งมากที่ภาพออกมาแบบนี้"

ในช่วงเวลาใกล้เคียงกันนั้น ลูกค้าอีกคนหนึ่งของทางบริษัทคือทารกที่ชื่อว่า เลนนี ซึ่งเป็นผู้มีภาวะดาวน์ซินโดรมเช่นกัน ก็ได้ถ่ายโฆษณากระดาษเปียกสำหรับเช็ดตัวทารกยี่ห้อเพียวรา (Pura) สำหรับเผยแพร่ทางโทรทัศน์และทางสื่อสิ่งพิมพ์ด้วย

แม้ว่าจะมีผลงานที่ประสบความสำเร็จ โซอีบอกว่า ลูกค้าบางคนของบริษัทยังคงเผชิญกับปัญหาการไม่เปิดกว้างบางอย่างสำหรับผู้พิการในช่วงการคัดเลือกตัวแสดง

"คนของเราถูกตัดออกจากการคัดเลือก เพราะว่าพวกเขาไม่สามารถเข้าไปในอาคารได้" เธอเล่า

"เด็ก ๆ ที่นั่งรถเข็นคนพิการไม่สามารถเข้าไปข้างใน เพราะว่าไม่มีทางลาด"

เรื่องที่คุณอาจสนใจ:

อีกตัวอย่างหนึ่งคือ ผู้ใหญ่ที่ใช้รถเข็นคนพิการต้องให้คนที่พวกเขาไม่รู้จักช่วยยกพวกเขาขึ้นบันได

"การไม่ยอมอะลุ้มอล่วยเพราะคนเข้าอาคารไม่ได้ เป็นเรื่องที่น่าโมโหมาก ในความเห็นผม" หลุยส์ ไดสัน ผู้ก่อตั้งบริษัทตัวแทนผู้พิการอีกแห่งหนึ่งกล่าว

แต่โควิด-19 ช่วยบรรเทาปัญหานี้ลง การที่ไม่ต้องไปคัดเลือกตัวแสดงแบบเห็นหน้ากันจริง ๆ ผู้อำนวยการฝ่ายคัดเลือกตัวแสดงได้หันไปใช้วิธีการให้ผู้เข้าคัดเลือกถ่ายคลิปหรือรูปภาพตัวเองส่งมาให้ดูแทน

เคต อีวานส์ ประธานสมาคมผู้อำนวยการคัดเลือกคนแสดง (Casting Directors Association) กล่าวว่า เซเบดีกำลังสร้างความแตกต่างขึ้นอย่างต่อเนื่อง

"เซเบดี แมเนจเมนต์ อยู่แนวหน้าในการทำให้ผู้มีความสามารถที่มีความหลากหลายได้รับการนำเสนอและได้รับการพิจารณาให้แสดงบทบาทต่าง ๆ ในอุตสาหกรรมนี้" เธอกล่าว

บริษัทเซเบดีที่ลอราและโซอีก่อตั้งขึ้นเชื่อว่าเป็นบริษัทตัวแทนผู้พิการแห่งที่สองในสหราชอาณาจักร โดยแห่งแรกมีชื่อว่า วิสเอเบิล (VisABLE) ซึ่งก่อตั้งขึ้นในปี 1993 โดย หลุยส์ ไดสัน แต่ลอราและโซอี บอกว่า พวกเธอไม่รู้ว่ามีคนทำธุรกิจนี้อยู่ก่อนแล้วตอนที่ตัดสินใจตั้งบริษัทของตัวเองขึ้น

ลอราบอกว่าสิ่งที่น่ายินดีที่สุดคือ "ลูกค้าทุกคนบอกว่าผลที่ได้รับมันท่วมท้นมาก ในแง่ของความภาคภูมิใจในตัวเอง ความรู้สึกว่าตัวเองมีคุณค่า และผลที่มีต่อครอบครัว นอกจากนี้ พวกเขายังมีรายได้อีกด้วย"

โซอีกล่าวเพิ่มเติมว่า แม้ว่าเคยมีสื่อนำเสนอเรื่องราวของเซเบดีไปแล้ว เธอหวังว่า "นี่จะเป็นมากกว่าแค่ข่าว"

"ฉันหวังว่า นี่เป็นจุดเริ่มต้น...จุดเริ่มต้นของการเปลี่ยนแปลงที่แท้จริงในวิธีการทำการตลาด"