น้องเหมียวชื่นชอบเกมคาบของมาคืน แต่เล่นแบบ “ตามใจฉัน” ต่างจากหมา

หลายคนอาจคิดว่าแมวเป็นสัตว์ที่ขี้เกียจออกกำลังกาย โดยมักจะนอนหลับอุตุวันละหลายชั่วโมง หรือไม่ก็นั่งนิ่งเฉย ไม่ค่อยจะชอบมีปฏิสัมพันธ์กับคนหรือหยอกล้อเล่นกับทาสสักเท่าไหร่ ต่างจากสุนัขที่ขึ้นชื่อในเรื่องของความกระตือรือร้นที่จะเล่นเกมต่าง ๆ กับมนุษย์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งการวิ่งไปคาบลูกบอลหรือจานร่อนฟริสบี (Frisbee) ที่ถูกขว้างออกไปมาคืนให้เจ้าของ

แต่ไม่น่าเชื่อว่า ผลการสำรวจวิจัยทางพฤติกรรมและจิตวิทยาของสัตว์ ซึ่งเพิ่งมีการตีพิมพ์ลงในวารสาร Scientific Reports ชี้ว่าแมวก็ชอบเล่นเกมคาบของมาคืนมากพอ ๆ กับสุนัข แต่ทาสแมวจะต้องเล่นด้วยในแบบ “ตามใจฉัน” หรือยอมให้แมวเป็นฝ่ายคุมเกมการเล่นนั่นเอง

ทีมนักจิตวิทยาจากมหาวิทยาลัยซัสเซกซ์และมหาวิทยาลัยนอร์ธัมเบรียของสหราชอาณาจักร ทำการสำรวจกลุ่มคนเลี้ยงแมวประมาณ 1,000 คน ซึ่งข้อมูลที่ได้ชี้ว่า ทาสแมวควรเปิดใจกว้างในเรื่องการเล่นและการสรรหากิจกรรมต่าง ๆ มาทำให้แมวกระฉับกระเฉงอยู่เสมอ เนื่องจากพบว่ามีแมวจำนวนไม่น้อยที่ชอบเล่นเกมคาบของมาคืนเหมือนกับสุนัข

ทาสแมวส่วนใหญ่บอกว่า จู่ ๆ เจ้านายก็มักเป็นฝ่ายริเริ่มเชิญชวนก่อน เพื่อให้ทาสโยนของให้ไล่กวด หรือขว้างของออกไปให้ตามเอากลับมาคืน ทั้งที่ไม่เคยมีการฝึกฝนให้แมวเหมียวรู้จักเล่นเกมนี้มาก่อนเลย

นอกจากนี้ทีมผู้วิจัยยังพบว่า แมวมีพฤติกรรมเล่นเกมคาบของมาคืนหลายครั้งต่อเดือน โดยเล่นบ่อยเสียยิ่งกว่าเกมอื่น ๆ และเป็นพฤติกรรมที่ทำบ่อยยิ่งกว่าการยอมมาหาเมื่อทาสเรียกชื่อ หรือการยอมร้องเหมียวเมื่อได้รับคำสั่ง โดยแมวส่วนใหญ่ถึง 94.4% แสดงออกถึงความต้องการเล่นเกมนี้โดยสัญชาตญาณตั้งแต่ยังเด็ก ไม่ว่าจะเล่นกับของเล่นแมวหรือข้าวของเครื่องใช้ในครัวเรือนก็ตาม

แมวพันธุ์แท้บางสายพันธุ์ชอบเล่นเกมนี้มากเป็นพิเศษ โดยผลวิจัยชี้ว่า แมวไทยวิเชียรมาศ (Siamese cat) มีพฤติกรรมวิ่งไปตามคาบของมาคืนมนุษย์บ่อยครั้งที่สุด (22.5%) รองลงมาคือแมวเบงกอล (10%) และแมวแร็กดอลล์ (7.5%) ทั้งที่แมวส่วนใหญ่ในการสำรวจครั้งนี้เป็นแมวพันทางหรือพันธุ์ผสม

เจมมา ฟอร์แมน นักศึกษาวิจัยระดับปริญญาเอกของมหาวิทยาลัยซัสเซกซ์ และดร.เอลิซาเบธ เรนเนอร์ นักจิตวิทยาจากมหาวิทยาลัยนอร์ธัมเบรีย ผู้จัดทำรายงานวิจัยข้างต้น ระบุในบทความของพวกเธอที่เผยแพร่ทางเว็บไซต์ The Conversation ว่าแมวที่เป็นฝ่ายชวนทาสเล่นก่อน จะมีความกระตือรือร้นและสนุกสนานในการเล่นสูงกว่า รวมทั้งมีอัตราการชวนเล่นบ่อยครั้งต่อเดือน และวิ่งไปคาบของมาคืนได้สำเร็จมากครั้งกว่า

แมวที่เล่นเกมนี้ส่วนใหญ่ชื่นชอบการไล่ตามของเล่นจำพวกหนูเทียม หรือไม่ก็ของเล่นที่ยัดไส้แคทนิปหรือกัญชาแมว แต่หลายครั้งพวกมันก็เล่นของใช้ในบ้านตามมีตามได้ เช่นก้อนกระดาษ ยางรัดผม หรือฝาปิดขวดน้ำ

อย่างไรก็ตาม แมวมีความหลากหลายทางพฤติกรรมในการเล่นเกมนี้มาก บางตัวพอใจที่จะคาบของกลับมาแค่ครึ่งทาง บางตัวก็จู้จี้ช่างเลือกกับชนิดของเล่น บางตัวจะยอมเล่นแค่ในบางพื้นที่ของบ้าน เช่นจะไล่กวดตามของโดยวิ่งขึ้นลงบันไดเท่านั้นก็มี ซึ่งทาสแมวจะต้องเรียนรู้และคอยสังเกตพฤติกรรมของเจ้านายตนเองให้ดี เพื่อให้ทราบว่าควรจะเล่นด้วยบ่อยครั้งแค่ไหน เล่นอย่างไร และเล่นนานแค่ไหนในแต่ละครั้ง เพื่อจูงใจให้แมวออกกำลังกายได้มากที่สุด

แมวที่จะอยากเล่นเกมคาบของมาคืน อาจนำของเล่นมาวางไว้ใกล้ ๆ แล้วจ้องหน้าทาส เพื่อสื่อสารถึงความต้องการดังกล่าว ส่วนแมวบางตัวเมื่ออยากจะเลิกเล่น อาจล้มตัวลงนอนหรือเดินหนีไปดื้อ ๆ เลยก็เป็นได้

ทีมผู้วิจัยเน้นย้ำว่า การเล่นเป็นส่วนสำคัญในการทำให้แมวมีสุขภาพกายและจิตที่ดี โดยการได้วิ่งไล่กวด ได้กระโดด และได้กัดของเล่น ทำให้แมวได้ปลดปล่อยความเป็นนักล่าตามธรรมชาติออกมา ซึ่งจะช่วยลดพฤติกรรมก้าวร้าวที่มีต่อมนุษย์และแมวตัวอื่น รวมทั้งช่วยแก้ปัญหาการออกล่าสัตว์ในท้องถิ่นละแวกบ้านจนใกล้สูญพันธุ์ด้วย