خانم لیونی عمدتا به واسطه فقدان تجربه در عرصه های امنیتی و سیاسی مورد انتقاد قرار گرفته است

خانم لیونی که 50 سال سن دارد و مادر دو فرزند است، در گذشته مامور موساد، سرویس اطلاعاتی اسرائیل بوده و اکنون به وکالت اشتغال دارد، و از داشتن زمینه فکری به شدت ملی گرا و صهیونیست، به یک طرفدار دو آتشه طرح "زمین در برابر صلح با فلسطینیان" تبدیل شده است.

او در تقریبا دو سالی که به عنوان دومین وزیر خارجه زن اسرائیل فعالیت کرد تحت نظر اهود اولمرت، نخست وزیر پیشین اسرائیل، ریاست گروه مذاکره کننده با فلسطینیان را بعهده داشته است.

او فردی محبوب در اسرائیل است و بسیاری او را با عنوان "زن درستکار" می شناسند؛ فردی که بعنوان جایگزینی موجه و تازه برای دستگاهی سیاسی که تحت تاثیر سیاستمداران کهنسال، نظامیان و افراد بعضا فاسد در حوزه فعالیتهای سیاسی قرار دارد، شناخته می شود.

با این حال خانم لیونی عمدتا به واسطه فقدان تجربه در عرصه های امنیتی و سیاسی مورد انتقاد قرار گرفته است.

شاگرد شارون

عمر نسبتا کوتاه خانم لیونی در پارلمان اسرائیل در سال 1999 و با انتخاب شدن او به عنوان عضوی از حزب دست راستی لیکود به "کنست" (پارلمان اسرائیل) آغاز شد.

زیپی لیونی تحت حمایت آریل شارون، نخست وزیر وقت اسرائیل، در سال 2001 به عنوان وزیر توسعه منطقه ای آغاز به کار کرد.

پس از آن او پست های وزارت دیگری را نیز به عهده گرفت؛ از جمله وزارت جذب مهاجران، مسکن و سازندگی، دادگستری، و بعدها وزارت خارجه.

او به یکی از نزدیک ترین مشاوران آریل شارون تبدیل شد و در سال 2005 نقش عمده ای در خروج بحث برانگیز نیروهای اسرائیلی و شهرک نشینان از نوار غزه ایفاء کرد.

در پاییز سال 2005 پس از آنکه آریل شارون در اثر اختلاف نظر بر سر مسئله خروج از مناطق اسرائیلی از حزب لیکود جدا شد و حزب کادیما را تاسیس کرد، خانم لیونی هم همراه او به حزب کادیما پیوست.

زمینه دست راستی

	تحت نظر اiود اولمرت، نخست وزیر پیشین اسرائیل، ریاست گروه مذاکره کننده با فلسطینیان را بعهده داشته است

ایتان، پدر او که در لهستان متولد شد، عنصری کلیدی در جنبش مخفی یهودیان بود که با نام ایرگون شناخته می شد.

این جنبش پیش از آنکه اسرائیل موجودیت خود را در سال 1948 رسما اعلام کند، با حاکمیت بریتانیا در فلسطین مبارزه می کرد و به عنوان عامل انفجار هتل کینگ دیوید در سال 1946 شناخته می شود که 91 کشته بر جای گذاشت.

اما هر چند زیپی لیونی با آرزوی ایجاد "اسرائیل بزرگ" در سرزمینی که کرانه غربی رود اردن را نیز دربر داشت، بزرگ شد، به تدریج اعتقاد او به لزوم همزیستی با فلسطینیان برای بقای اسرائیل بعنوان یک کشور دموکراتیک افزایش یافت.

او در سال 2006 در گفتگویی با روزنامه نیویورک تایمز گفت: "من، مانند والدینم، به حق قوم یهود بر کل سرزمین اسرائیل اعتقاد دارم. اما من بزرگ شدم که از اسرائیل به عنوان سرزمین قوم یهود، و ارزش های دموکراتیک حفاظت کنم."

"در نتیجه در انتخاب بین آرزوهایم و نیازی که به زندگی در دموکراسی دارم، ترجیح می دهم برخی از زمین ها را [به فلسطینیان] واگذار کنم."

بحران جنگ

خانم لیونی در زمان نخست وزیری اهود اولمرت، جانشین آریل شارون، و در زمان جنگ اسرائیل و لبنان در سال 2006 نیز سمت وزیر خارجه را حفظ کرد.

در جریان این مناقشه نظامی 34 روزه که با صدور قطعنامه 1701 سازمان ملل متحد خاتمه یافت، شایعاتی وجود داشت مبنی بر اینکه او نقشی در تصمیم گیری های نظامی-سیاسی نداشت.

بحث برانگیزترین لحظه در جریان این مناقشه برای خانم لیونی زمانی بود که در آستانه ارائه گزارش عملکرد دولت اسرائیل در این جنگ خواستار استعفای اهود اولمرت شد، و پس از آنکه آقای اولمرت حاضر به استعفا نشد، خود از سمت وزارت خارجه کناره گیری نکرد.

از ماه نوامبر سال 2007 او به شدت درگیر گفتگو با تشکیلات خودگردان فلسطینی بود تا بتواند تا ماه ژانویه سال 2008 دولتی فلسطینی را ایجاد کند.

	تبدیل شدن به طرفدار عقب نشینی یک جانبه از مناطق فلسطینی و تشکیل شدن یک دولت فلسطینی برای زیپی لیونی یک تحول ایدئولوژیک عمده محسوب می شود

با این حال او به عنوان فردی شناخته می شود که به شدت با هر توافقی که بر اساس آن مهاجران فلسطینی حق بازگشت به اسرائیل را بیابند، مخالف است.

او همچنین با موافقتنامه 1993 اسلو ابراز مخالفت کرده و آن را در حل مسائل مناقشه برانگیز ناکارا می داند.

همچنین گفته می شود او با امضاء یک موافقت ضمنی پیش از خروج جورج بوش و احود اولمرت از سمت های خود مخالفت کرده است.

مامور موساد

خانم لیونی عمدتا در تلاش بوده حضور چندانی در رسانه ها نداشته باشد که این موضوع باعث شده برخی او را فردی سرد و خشک بدانند.

او سعی کرده پای خانواده اش نیز به رسانه ها کشیده نشود.

او در تل آویو تحت نام زیپورا مالکا لیونی به دنیا آمد و رشد کرد و در دوران مدرسه به عنوان دختری ورزشکار و باهوش و با رفتاری بعضا پسرانه شناخته می شد.

او پس از پایان دوران خدمت نظام وظیفه، در اوایل دهه دوم عمر خود دوره ای چهار ساله در موساد، آژانس اطلاعاتی اسرائیل را نیز طی کرد.

اطلاعات چندانی درباره عملیاتی که او در آن شرکت داشته منتشر نشده است، بجز اینکه او به واسطه مقتضیات برخی از عملیات، مدتی را در پاریس زندگی کرده است.

او بعدا از دانشکده حقوق بار-ایلان فارغ التحصیل شد و پیش از ورود به عرصه سیاست به مدت ده سال بعنوان وکیل فعالیت کرد.