پرویز مشرف، رئیس جمهور پاکستان در بيانیه ای که به طور زنده از تلویزیون پخش شد، کناره گیری اش را از اين مقام اعلام کرد.

او در سال 1998 در پی استعفای ژنرال جهانگیر کرامت، از سوی نواز شریف، نخست وزیر وقت به فرماندهی ارتش پاکستان منصوب شد.

در سال 1999 ارتش پاکستان تحت فرماندهی او (در منطقه کارگیل) وارد کشمیر تحت کنترل هند شد، که با فشار آمريکا عقب نشینی کرد.

نواز شریف نخست وزیر وقت، عقب نشینی اعلام کرد، که ظاهرا بر خلاف خواسته آقای مشرف بود و از آن زمان روابط بین اين دو نفر دچار تنش شد.

در سال 1999 نواز شریف، پرویز مشرف را از مقامش برکنار کرد. ژنرال مشرف که برای سفری به خارج از کشور رفته بود، به پاکستان بازگشت تا رهبری هزاران نیروی نظامی را که برکناری وی را قبول نداشتند، بر عهده گیرد.

در یک کودتای نظامی، ژنرال مشرف قدرت را از دست نواز شریف در آورد و اول نوامبر 1999 از طریق تلویزیون خود را رهبر پاکستان معرفی کرد.

مهم ترين بخش سیاستهای خارجی آقای مشرف، حمایت از آمريکا در جنگ با القاعده و طالبان بود. به همين دلیل آمريکا بخش عمده ای از تحريمها علیه این کشور را لغو کرد.

در سال 2001 پس از حمله ای انتحاری به پارلمان هند که به افراطگرایان پاکستانی نسبت داده شد، اين دو کشور تا آستانه آتش گشودن علیه هم پیش رفتند.

در سال 2003 ژنرال مشرف دو بار هدف سوء قصد قرار گرفت و قول داد که "کشور را از وجود افراطگرایان پاک کند".

وی در نوامبر 2007 با تعلیق مقامات عالی قضائی از کارشان، اعلام وضعیت اضطراری در کشور کرد. مدتی بعد او از مقام نظامی اش کناره گرفت و دومین دوره ریاست جمهوری اش را به عنوان يک غیرنظامی آغاز کرد.

سرانجام او در پی فشارهای فراوانی که بر او وارد بود استعفا داد؛ پیش از آنکه دولت ائتلافی او را استیضاح کند.