آرامش نسبی به انجامنا بازگشته اما شورشیان تهدید کرده اند دوباره به پایتخت حمله می کنند

روز سه شنبه، 5 فوریه (16 بهمن) سازمان های مسئول کمک رسانی به آوارگان جنگ داخلی چاد اعلام کردند که دهها هزار تن به دلیل نگرانی از ادامه خشونت بین نیروهای وفادار به ادریس دبی، رئیس جمهور، و شورشیان مخالف دولت با عبور از مرز وارد کشور کامرون شده اند.

رئیس بومی سازمان ورلد ویژن، که یک سازمان امدادرسانی آمریکایی است، گفته است که تعدادی از بیجاشدگان در مدارس محلی داخل مرز کامرون اسکان یافته اند اما اکثر آنان بدون سرپناه هستند و به آب آشامیدنی هم دسترسی ندارند.

تا کنون حدود بیست هزار آواره جنگی به شهر کوسری، واقع در سوی دیگر رودخانه چاری و مقابل شهر انجامنا، پایتخت چاد، پناهنده شده اند.

بحران آوارگان در چاد

انجامنا مرکز اصلی درگیری های سنگین بین قوای دولتی و شورشیان بوده اما شهردار شهر گفته است که آرامش نسبی به شهر بازگشته اما هنوز نگرانی در مورد از سرگیری خشونت ها وجود دارد.

وی از سازمان های امدادرسان خواستار ارسال چادر برای اسکان کسانی شده است که خانه های خود را از دست داده اند یا ساکنان محله هایی بوده اند که خشونت در آنها ادامه دارد.

براساس گزارش های رسیده از پایتخت، در ساعات اخیر شهر به تدریج به حالت عادی باز می گردد و انتظار می رود ماموران صلیب سرخ عملیات جمع آوری اجساد کشته شدگان درگیری ها از خیابان های شهر را آغاز کنند.

موضعگیری بین المللی

همزمان، قرار است هیاتی از مقامات لیبی و کنگو برازاویل به نمایندگی از سوی اتحادیه آفریقا برای مذاکره با مقامات دولتی و رهبران شورشیان روز سه شنبه عازم انجامنا شود.

	نیروهای فرانسوی از دخالت در درگیری جاری خودداری کرده اند

شامگاه دوشنبه، شورای امنیت سازمان ملل متحد با صدور قطعنامه ای حمایت خود را از دولت ادریس دبی اعلام داشت و خواستار توقف عملیات شورشیان شد اما نیروهای فرانسوی مستقر در چاد گفته اند که از دخالت مستقیم در درگیری ها به حمایت از دولت مبادرت نخواهند کرد مگر اینکه شورای امنیت مشخصا چنین مداخله ای را تصویب کند.

اتحادیه اروپا نیز گفته است که برنامه اعزام صلحبانان اروپایی به شرق چاد برای حفاظت از آوارگان سودانی مستقر در این منطقه را فعلا به حالت تعلیق در آورده است.

دهها هزار تن از ساکنان منطقه دارفور در سودان به دلیل درگیری های چند ساله در این منطقه محل سکونت خود را ترک کرده و به چاد پناهنده شده اند.

رئیس جمهور چاد دولت سودان را به دست داشتن در شورش های جاری در کشور خود متهم کرده است.

به گفته وی انگیزه سودان ایجاد اغتشاش و سرنگونی دولت چاد بوده است با این منظور که مانع از همکاری این دولت با طرح اعزام صلحبان به منطقه دارفور شود اما مقامات سودانی این اتهام را رد کرده و گفته اند که شورش چاد دارای ریشه های داخلی است و ارتباطی به سودان ندارد.

تاریخچه جمهوری چاد

جمهوری چاد کشوری محصور در خشکی در مرکز قاره آفریقاست و در همسایگی کشورهای سودان، لیبی، جمهوری آفریقای مرکزی، کامرون، نیجریه و نیجر واقع شده است.

	اهالی چاد به دهها قوم و قبیله متفاوت تعلق دارند

پس از کسب استقلال، نوعی حکومت نسبتا دموکراتیک در این کشور استقرار یافت اما قدرت اصلی در این حکومت عمدتا در دست ساکنان مسیحی جنوب کشور متمرکز بود.

اختلافات بین ساکنان شمال و جنوب چاد به بروز جنگ داخلی در سال 1965 انجامید که کمابیش تا سال 1979 ادامه داشت.

نتیجه این جنگ طولانی کسب قدرت توسط گروه های وابسته به قبایل و اقوام شمال چاد بود اما رقابت بر سر تقسیم قدرت نیز به زودی به بروز درگیری بین گروه های حاکم منجر شد.

این درگیری به واسطه دخالت قدرت های خارجی، از جمله لیبی، سودان و فرانسه از گروه های مختلف تا سال 1987 ادامه یافت و نتیجه آن تثبیت موقعیت حسن هابره به عنوان رئیس جمهور بود.

با اینهمه، حکومت حسن هابره، که گرفتار اختلافات درونی و فساد گسترده بود، دوام چندانی نداشت و در سال 1990 با کودتای نظامی ژنرال ادریس دبی سقوط کرد.

انتخابات و بحران سیاسی

ادریس دبی پس از کسب قدرت کوشید گروه های مختلف قومی را به فعالیت در قالب احزاب سیاسی ترغیب کند و در سال 1996، در انتخاباتی با شرکت نامزدهای احزاب گوناگون به مقام ریاست جمهوری انتخاب شد.

	ادریس دبی با کودتای نظامی قدرت را در دست گرفت و سپس در صدد ادامه زمامداری خود برآمد

جمعیت چاد به حدود یازده میلیون نفر می رسد که به بیش از یکصد قبیله و گروه قومی تعلق دارند که به زبان های مختلف سخن می گویند اما زبان اداری در این کشور عربی و فرانسه است.

حدود 54 درصد از مردم چاد مسلمان، 34 درصد مسیحی و بقیه پیرو ادیان بومی هستند.

فعالیت اقتصادی در این کشور عمدتا شامل کشاورزی و دامداری سنتی است هرچند در سال های اخیر، ذخایر محدود نفت نیز در این کشور کشف شده است.

خشکسالی متناوب، فقدان زیرساخت های اقتصادی مناسب و بی ثباتی مستمر سیاسی از جمله عواملی است که باعث شده چاد در سطح جهانی در میان توسعه نیافته ترین و فقیرترین کشورهای جهان قرار داشته باشد.