|
خشونتهای سودان به چاد کشيده شد | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
گزارش و عکس از استفانی هنکاک خبرنگار بی بی سی در شرق چاد
در ناحيه ای نزديک به شهر کوکو صد ها نفر از اهالی چاد در ميان بوته ها و درختان خود را پنهان کرده اند. آنها از دست شبه نظاميان جنجويد گريخته اند که به دهکده های آنها حمله می کردند، به همه شليک می کردند، دامهای آنها را می دزديدند و خانه هايشان را آتش می زدند. در موج جديد حملات اين شبه نظاميان عرب سودانی از آن سوی مرز، ده روستا مورد حمله قرار گرفته و 3000 نفر آواره شده اند. بسياری از آنها چند روز است که غذا نخورده اند.
دراين حملات تا به حال حداقل 100 نفر کشته و بسياری مجروح شده اند. اين مرد در اثر اصابت گلوله از ناحيه شکم مجروح شده است. اعضای خانواده او را به ده مجاور بردند ولی در آنجا خدمات درمانی وجود ندارد. اما او خوش شانس بود چون بعد از مدت کوتاهی به منطقه ديگری منتقل شد تا توسط پزشکان ايتاليايی تحت درمان قرار گيرد.
با تشديد حملات جنجويد، روستاييان بيجا شده دريافتند که پناهگاهشان ديگر امن نيست و شبانه صدها نفر از آنها به اردوگاه پناهندگان سودانی که در همان نزديکی بود رفتند. بسياری از آنها از قاطر برای جابجايی خود و ضروريات زندگی شان استفاده می کنند.
روستاييان سعی می کنند در مقابل حملات مقاومت کنند. بسياری از آنها در تلاشند از ديگر روستاييان حفاظت کنند. اما سلاح های آنها ابتدايی اند: نيزه، تير و کمان و حتی گاهی دارت آغشته به زهر. ولی آنها در مقابل شبه نظاميان جنجويد که مسلح به کلاشنيکف و سلاح خودکار M14 هستند، بخت چندانی برای رسين به هدف خود ندارند.
مجروحان با اسب از روستا خارج می شوند. بسياری از آنها به اردوگاه پناهاندگان گز امير منتقل می شوند که بيمارستان کوچکی دارد. بسياری از جراحات از اصابت گلوله است. حال بعضی از مجروحين آنقدر وخيم است که نمی شود جابجاشان کرد. اهالی می گفتند که دهها مجروح در مناطقی که تحت اشغال جنجويد هاست گير افتاده اند.
فقط شبه نظاميان جنجويد نيستند که به مردم حمله می کنند. عبدل اوبوريچا از کسانی است که شهادت داده شورشيان با شبه نظاميان جنجويد همکاری می کنند. او می گويد: "شورشيان در بين جنجويد قاطی شده اند. نمی دانم که آنها سودانی هستند و يا چادی ولی اسلحه سودانی حمل می کنند و لباس نظامی سودانی می پوشند." روستاييان می گويند که شورشيان جنگ افزارهای سنگين از جمله سلاحهای ضد تانک با خود حمل می کنند.
کالتوما آدم علی 24 سال دارد و با چهار فرزندش از روستای جيميز گريخته است. او می گويد که زنان و کودکان از خشونتها در امان نمانده اند: "زنی با دو بچه اش در مقابل چشمان من کشته شدند. آنها سه گلوله به ما شليک کردند که بچه ام را بکشند اما خوشبختانه همه به خطا رفت."
بعضی روستائيان سلاح با خود حمل می کنند اما ادعا می کنند که سلاحها متعلق به جنجويدهايی است که کشته يا زخمی می شوند. بسياری مانند اين مرد اشيائی از گردن يا کمر خود آويزان می کنند که معتقدند شر را از آنها دور می کند.
خشونتها به نزديکی اردوگاه کز امير رسيد. عبدالحق يوسف آدم می گويد 18 ژاندارم برای حفاظت از 18 هزار پناهنده کافی نيست. بسياری از پناهندگان از آن شکايت دارند که شبه نظاميان جنجويد در سودان گريخته اند اما خشونتها به طرف مرز در چاد هم کشيده شده.
نشانه ای از اتمام خشونت ها، روستائيان چاد همچنان محل زندگی خود را ترک می کنند. در شش ماه گذشته حدود 55000 نفر از روستاها فرار کرده اند. به هر طرف که نگاه می کنيد همه به طرف غرب فرار می کنند و هيچ اثری از ارتش چاد نيست. | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||