آقای چن نابیناست و به "وکیل پابرهنه" شهرت دارد. وی به خاطر قانون تک فرزندی در چین با مقامات این کشور درگیر شده و هم اکنون در زندان است.

این وکیل 36 ساله از حقوق زنانی دفاع کرده که مجبور به سقط جنین شده اند. وی می گوید این زنان در حالی مجبور به سقط جنین شدند که مراحل اولیه بارداری را پشت سر گذاشته بودند و جنین آنها مراحل اولیه شکل گیری را طی کرده بود.

به گفته وی سپس زنان توسط مقامات شهر لینی در استان شاندانگ سترون شده اند.

وی در ماه اوت سال گذشته پس از آنکه به اتهام تخریب املاک و ایجاد اختلال در ترافیک، مقصر شناخته شد، به چهار سال و سه ماه حبس محکوم شد.

محکومیت آقای چن انتقاد جامعه جهانی را در پی داشت و فعالان حقوق بشر آن را دارای انگیزه سیاسی خواندند.

چن گوانچنگ که هم اکنون در زندان است، چندین جایزه بین المللی را برای فعالیت هایش از آن خود کرده است.

خانم قدیر از فعالان سرشناس حقوق اقلیت مسلمان اویغورهای چین است. اویغورها در استان سین جیانگ در شمال غربی چین سکونت دارند.

خانم قدیر که هم اکنون ساکن آمریکاست، تا پیش از دستگیری در سال 1999 به اتهام به مخاطره انداختن امنیت ملی، از تاجران و نیکوکاران سرشناس و موفق بود.

فرستادن گزارش های روزنامه محلی درباره اویغورها به شوهرش در آمریکا، اتهام خانم قدیر بود.

این موضوع که این گزارش ها به راحتی قابل دسترس بود، باعث تبرئه او نشد. خانم قدیر در سال 2005 از زندان آزاد شد و اجازه پیدا کرد از چین خارج شود.

ربیعه قدیر، دو بار ازدواج کرده و دست کم 11 فرزند دارد. وی از محل اقامت خود در آمریکا، همچنان به انتقاد از حکام کمونیست چین ادامه می دهد.

خانم قدیر در سال 2006 نامزد دریافت جایزه صلح نوبل شد.

گدون چوئیکی ناییما در سال 1995 که شش ساله بود، از سوی دالایی لاما به عنوان رهبر روحانی بودایی های تبت انتخاب شد.

عقیده بر این بود که روح پانچن لاما، (بعد از خود دالایی لاما) دومین شخصیت مهم در مذهب، فرهنگ و سیاست تبتی ها، در وی حلول کرده بود.

مقامات چین سه روز بعد گدون چوئیکی ناییما را دستگیر کردند و این آخرین بار بود که طرفدارانش او را دیدند.

کسی از سرنوشت او اطلاعی ندارد اما مقام های تبت اخیرا به بی بی سی گفتند او که هم اکنون 18سال دارد، در شهر لهاسا، پایتخت، یک زندگی بی سر و صدا دارد.

مقام های چین، پسر دیگری به نام گیان کین ناربو را به عنوان تناسخ یازدهم پانچن لاما در نظر گرفتند اما گفته می شود بیشتر تبتی ها به گدون جوئیکی ناییما یعنی فرد منتخب دالایی لاما وفادار هستند.

بائو تونگ از مشاوران ژائو زیانگ، دبیر کل حزب کمونیست چین در زمان قتل عام میدان تیان آن من پکن در سال 1989 بود.

هر دو نفر با سرکوب دانشجویان معترض، مخالف بودند و هر دو نفر نیز به دلیل موضع خود مجازات شدند. آقای ژائو سمت دبیرکلی حزب کمونیست را از دست داد و آقای بائو نیز به هفت سال حبس محکوم شد.

وی از زمان آزادی از زندان در حبس خانگی بسر می برد اما در مواردی توانسته از سیستم تک حزبی چین انتقاد کند.

آقای بائو در نامه ای که در سال 2005 هنگام مرگ رییس سابق خود منتشر کرد، نوشت مقام های چین "همواره نگران آقای ژائو بودند و می خواستند نام او را از قلب و اذهان مردم پاک کنند."

در این نامه آمده بود:" هدف آنها چیزی جز این نیست که یک میلیارد و 400 میلیون نفر را از پیشرفت به سوی جامعه ای مدرن، دموکراتیک و قانونی بازدارند."

شی تائو که برای نشریه "اخبار معاصر اقتصادی" در چین کار می کرد در سال 2005 به اتهام "افشای اسرار دولتی" به 10 سال حبس محکوم و راهی زندان شد.

تصور می شود او با ارسال یک ای میل تلاش های حزب کمونیست چین برای سانسور گزارش ها در دوره منتهی به پانزدهمین سالگرد قتل عام میدان تیان آن من را توضیح داده بود.

پرونده او به آرمان فعالان آزادی بیان بدل شده است - از جمله به این دلیل که شرکت اینترنتی یاهو متهم به لو دادن او است.-

گفته می شود که یاهو جزئیات مربوط به محل حضور او را در اختیار مقامات چین گذاشته باشد.

آقای شی - نویسنده و شاعر - پیشتر در سال جاری جایزه قلم طلائی آزادی را از انجمن جهانی مطبوعات دریافت کرد.

نام دکتر گائو در پی فاش کردن بدترین رسوایی اچ آی وی/ایدز در چین سر زبان ها افتاد.

او با فعالیت های خود به افشای این موضوع که چگونه معاملات فاسد برای فروش خون باعث آلودگی صدها هزار نفر در دهه 1990 به این ویروس شد کمک کرد.

در جریان آن معاملات شرکت هایی در ازای پرداخت مبلغی به دهقان ها از آنها خون می گرفتند.

این شرکت ها - تحت اداره مقامات و تجار - خون را برداشته، پلاسمای آن را جدا کرده و باقی خون را به بدن کشاورزان تزریق می کردند - آن هم اغلب با سوزن های آلوده یا با استفاده از خون های آلوده.

دکتر گائو با فائق آمدن بر فضای پنهانکاری موفق شد باعث جلب توجه به این رسوایی شود و به این وضعیت پایان دهد.

مقام ها ابتدا در مقابل او بردباری نشان دادند اما پکن به تدریج از انتقادات او از رهبران کمونیست استانی عصبانی شد.

وی از سال 2001 تاکنون دو بار از سفر به خارج برای دریافت جایزه منع شده است و گفته می شود چند دوره بازداشت خانگی را تحمل کرده است.

پیشتر در سال جاری وی اجازه یافت برای دریافت جایزه "صداهای حیاتی" به آمریکا سفر کند. این جایزه توسط گروهی مورد حمایت سناتور هیلاری کلینتون اعطا می شود.