بانک جهانی می گوید مملکت داری خوب و سالم از فقر می کاهد

گزارشی که کیفیت مدیریت دولتی در 212 کشور جهان را در فاصله سال های 1996 تا 2006 ارزیابی می کند حاکیست که آفریقا بیشترین بهبود را نشان داده است.

این گزارش به بررسی آزادی رسانه ها، ثبات سیاسی، حاکمیت قانون و کنترل فساد در کشورها می پردازد.

کشورهایی که وضعشان وخیم تر شده شامل زیمبابوه و ونزوئلا هستند اما به تعداد کشورهایی که تنزل یافته اند، کشورهایی نیز ترقی کرده اند.

این گزارش نتیجه گیری می کند که قدرت مشروع و موثر سیاسی در مدیریت امور جامعه در حذف فقر و بالا بردن استاندارد زندگی شهروندان یک کشور اهمیت حیاتی دارد.

دانیل کافمن، از نویسندگان این گزارش و مدیر برنامه جهانی در بانک جهانی گفت: "این گونه بهبودها در مدیریت کشوری برای موثر بودن کمک ها و برای رشد پایدار در دراز مدت اهمیت حیاتی دارد."

وی افزود: "میزان پرداخت رشوه در جهان در حدود یک هزار میلیارد دلار تخمین زده می شود و بار فساد به شکل نامتقارنی بر دوش یک میلیارد نفری که در قعر فقر هستند می افتد."

گزارش بانک جهانی تحت عنوان "امور کشورداری، 2007: نشانگرهای جهانی کشورداری از 1996 تا 2006" وضعیت شماری از کشورهای آفریقا که گام های بلندی در بهبود جنبه های مختلف کشورداری برداشته اند را پررنگ می کند.

به خصوص کنیا، نیجر و سیرالئون، که تا سال 2002 برای یک دهه اسیر جنگ داخلی بود، به خاطر بهبودهای چشمگیر در زمینه فراهم کردن امکان انتخاب آزادانه دولت برای مردم کشورهایشان و همچنین آزادی بیان، که شامل مطبوعاتی آزاد می شود، مورد توجه قرار گرفتند.

آنگولا، رواندا و سیرالئون همچنین به خاطر بهبود ثبات سیاسی مورد تقدیر قرار گرفتند.

به هر حال بانک جهانی در گزارش خود گفت که کیفیت کشورداری طی یک دهه گذشته در مجموع در سراسر جهان بهبود قابل توجهی نیافته است.

مدیریت خوب دولتی بیش از پیش به عاملی کلیدی برای بانک جهانی در اعطای کمک به کشورهای در حال توسعه بدل شده است.

این یکی از سیاست هایی است که تا حدود زیادی به پل وولفوویتز، رئیس سابق بانک جهانی که اخیرا تحت فشار استعفا داد نسبت داده می شود.