هراند دينک به خاطر مقاله ای که در سال 2005 منتشر کرده بود، در دادگاه ترکيه به شش ماه حبس تعليقی محکوم شده بود

آقای دينک سردبير نشريه "آگوس" بود.

به گفته مقامات اين نشريه آقای دينک هدف سه گلوله قرار گرفته است.

آقای دينک از جمله نويسندگانی بود که بر اساس قانون "توهين به ترک بودن" ترکيه تحت تعقيب قانونی بود.

مقامات قضايی ترکيه وی را در ماه اکتبر سال گذشته به شش ماه حبس تعليقی محکوم کردند.

آقای دينک به جرم نوشتن مطلبی در سال 2005 در خصوص "کشتار دسته جمعی" ارامنه در سال 1915، محکوم شناخته شد.

اين مقاله را روزنامه ها و شبکه های مختلف تلويزيونی در ترکيه نقل کردند.

"وجدان آزاد ارامنه"

هراند دينک که هنگام مرگ 53 سال داشت، يکی از نويسندگان و روزنامه نگاران برجسته ارمنی ترکيه به شمار می رفت و جامعه ارمنی ترکيه برای او احترامی فراوان قائل بود.

دفاع او از حقوق ارامنه کشور و انتقادش به کشتار ارامنه در آغاز قرن بيستم همواره بحث های فراوان برانگيخته بود.

برخی از ملی گرايان ترک او را دشمن هويت ملی ترکيه می دانستند. اما آقای دينک همواره تاکيد می کرد که هدفش از کاوش گذشته، تعميق روابط دشوار ميان ترکها و ارمنی ها بر پايه ای واقع بينانه است.

او گفته بود که اگر در هدف خود موفق نشود، سرزمين ترکيه را ترک می کند.

"معضل ناسيوناليسم ترک"

	احساسات ملی گرايانه در ترکيه قوی است و بسياری از مردم طرح مسائل گذشته را توهين به هويت ملی خود می دانند

دولت ترکيه همواره عنوان کرده است که کشته شدن ارمنی ها در جريان نبردهای مربوط به سقوط امپراتوری عثمانی در اوايل قرن بيستم را نمی توان نسل کشی ناميد، زيرا تعداد زيادی ترک نيز در آن زمان کشته شدند.

طی اين نبردها ارامنه مسيحی که در مرزهای شرقی ترکيه می زيستند از در اتحاد با همکيشان روس خود درآمدند و در نتيجه آن ارتش عثمانی بنا بر سنت تاريخی معمول در منطقه خاورميانه اقدام به کوچاندن اجباری ارامنه به بخشهايی از خاک عثمانی کرد که اکنون در کشور سوريه و جنوب شرق ترکيه قرار دارد، بسياری از اين ارامنه نيز به ديگر کشورها از جمله ايران گريختند.

بسياری از ارامنه ترکيه در مسير کوچ جان باختند که در مورد رقم جانباختگان و نحوه مرگ آنان، ميان ارامنه و ترکها اختلاف وجود دارد.

ارامنه ترکها را متهم می کنند که اقدام به قتل عام و نسل کشی کردند اما ترکها می گويند که قتل ارامنه در جريان کوچ اجباری به دست ايلات و راهزنان منطقه صورت گرفته که عمدتاً از طوائف کرد بوده اند.

فرماندهی ارتش عثمانی را در زمان کوچاندن اجباری ارامنه، مصطفی کمال پاشا، معروف به آتاتورک بر عهده داشت که بعداً جمهوری ترکيه را بنياد نهاد.

از اين رو، اگرچه ماجرای ارامنه پيش از پيدايش ترکيه کنونی رخ داد اما از آنجا که اتهام قتل عام ارامنه به بنيانگذار اين جمهوری مربوط می شود، دولتهای ترکيه طرح آن را توهين به اين کشور می دانند.