احمد زيدآبادی کارشناس مسايل خاورميانه

	حضور بی سابقه گروه های شبه نظامی علاوه بر نيروهای فتح و حماس سرزمين های فلسطينی را به سمت آشوب می کشاند

در اين ميان، توافق های پی در پی محمود عباس رئيس دولت خودگردان فلسطين و رهبر فتح با اسماعيل هنيه، نخست وزير دولت تحت کنترل حماس، نيز به منظور پايان دادن به درگيری های داخلی ثمری به بار نياورده است.

با روند کنونی به نظر می رسد که شرايط در نوار غزه و کرانه باختری رود اردن از کنترل رهبران سياسی خارج شده و ابتکار عمل به دست گروه های متعدد شبه نظامی و رهبران قبايل افتاده است.

روز يکشنبه شش گروه شبه نظامی با صدور بيانيه ای دستور محمود عباس مبنی بر غير قانونی بودن شبه نظاميان وابسته به وزارت کشور دولت حماس را رد و تهديد به قتل کسانی کردند که به بيان آنها 'خائن' و 'همدست اسراييل' هستند.

نام اين گروه های مسلح، گردان های ابوريش، شمشير اسلام، گردان های صلاح الدين، گردان های وحدت، گردان های عزالدين قسام به اضافه يک گروه شبه نظامی وابسته به فتح اعلام شده است.

در واقع تنوع اسامی گروه های شبه نظامی به خودی خود نشانگر رشد روزافزون سازمان های شبه نظامی مسلح در سرزمين های فلسطينی و عدم تمکين آنان از مقررات دولت است؛ البته دولتی که به علت تقسيم شدن آن بين دو گروه رقيب با دو دستورالعمل سياسی کاملا متفاوت، اقتداری از آن به جا نمانده است.

چرخه خشونت های تلافی جويانه

هر چند که هر دو طرف درگير بر اين نکته اصرار می کنند که خون فلسطينی خط قرمز آنهاست، اما در طول يک ماه گذشته خون حدود ۳۰ فلسطينی به دست فلسطينی های ديگر ريخته شده است، اما دو طرف نتوانسته اند بر اختلافات خود فائق آيند

تعدد گروه های شبه نظامی و وابستگی آنان به قبايل گوناگون نوار غزه و کرانه باختری، نه فقط باعث روند رو به رشد انتقام جويی بين آنان شده، بلکه شناسايی عاملان حمله به چهره های سرشناس را نيز دشوار کرده است.

روز پنجشنبه گذشته مردان مسلح با محاصره منزل ژنرال محمد غريب، فرمانده نيروهای امنيتی فلسطين درشمال نوار غزه، وی را به قتل رساندند و برخی از گزارش ها نيز به قتل دو دختر جوان او در جريان اين حمله اشاره داشتند.

اين ماجرا در حالی اتفاق افتاد که ژنرال غريب در حين محاصره منزلش از طريق تماس با شبکه راديويی صدای فلسطين برای نجات جان خود درخواست کمک می کرد، کمکی که هرگز به او نرسيد.

يک روز بعد نيز مردان مسلح شيخ عبدالناصر از وابستگان به گروه فتح را پس از دعوت وی به صلح و آرامش، در نوار غزه به قتل رساندند.

نيروهای فتح نيز در مقابل اين کشتارها دست به اقدام تلافی جويانه زدند که مهمترين آن ربودن مهدی الخمالی، معاون شهردار نابلس و از مسئولان بلندپايه، حماس بود.

البته مهدی الخمالی با وساطت محمود عباس از چنگ ربايندگان خود رهايی يافت، اما نيروهای فتح روز دوشنبه شش مغازه متعلق به هواداران حماس را در رام الله به آتش کشيدند و وسائل داخل مغازه ها را به خاکستر تبديل کردند.

به سوی رويارويی آشکار؟

	خصومت بين هواداران جنبش فتح و گروه حماس به حدی رسيده که هر کدام در شعارهايی به ديگری لقب 'قاتل کودکان' داده اند

در چنين شرايط نابسامانی، جنبش فتح روز يکشنبه مراسم چهل و دومين سال تاسيس خود را در استاديوم ورزشی شهر غزه برگزار کرد.

در اين مراسم که به طور کم سابقه ای دهها هزار فلسطينی شرکت کرده بودند، محمد دحلان، از رهبران فتح در نوار غزه که گفته می شود محمود عباس قصد انتصاب او را به فرماندهی کل نيروهای امنيتی فلسطين دارد، سخنرانی کرد.

آقای دحلان در ابتدا با کنار زدن محافظانش خطاب به جمعيت اعلام کرد که اگر نيروهای حماس قصد ترور او را دارند، می توانند اين کار را انجام دهند. او سپس با اعلام اينکه قتل ژنرال محمد غريب نقطه عطفی در روابط فتح و حماس به شمار می رود، آشکارا تهديد کرد که نيروهای فتح از اين پس در مقابل کشتار همکاران خود ساکت نخواهند نشست.

در مراسم بزرگداشت سالگرد تاسيس فتح، جمعيت حاضر بارها عليه شبه نظاميان حماس شعار دادند و آنها را 'قاتل کودکان' لقب دادند، لقبی که طرفداران حماس نيز به نوبه خود برای وصف هواداران فتح از آن استفاده می کنند.

آيا به راستی جامعه فلسطينی که هنوز پس از پنج دهه مبارزه، به آرمان ملی خود مبنی بر تشکيل دولت مستقل در سرزمين های اشغالی جنگ سال ۱۹۶۷ دست نيافته، در حال ورود به يک جنگ داخلی خونبار است؟

در واقع، نوع تعبيرهايی که طرفداران فتح و حماس عليه يکديگر به کار می برند، علامت آن است که بی اعتمادی و تضاد فکری بين دو طرف به اندازه ای عميق شده است که نمی توان به توافق مسالمت آميز آنها برای عبور از بحران پيش روی جامعه فلسطينی اميد زيادی داشت.

هر چند که هر دو طرف درگير بر اين نکته اصرار می کنند که خون فلسطينی خط قرمز آنهاست، اما در طول يک ماه گذشته خون حدود ۳۰ فلسطينی به دست فلسطينی های ديگر ريخته شده است، اما دو طرف نتوانسته اند بر اختلافات خود فائق آيند.

معمولا در جامعه ای که گروه های مسلح به طرز بی رويه رشد می کنند و درگير منازعات داخلی می شوند، به ندرت راهی جز حذف قدرت کوچکتر توسط قدرت بزرگتر پيش رويشان باقی می ماند.

آيا به راستی جامعه فلسطينی که هنوز پس از پنج دهه مبارزه، به آرمان ملی خود مبنی بر تشکيل دولت مستقل در سرزمين های اشغالی جنگ سال ۱۹۶۷ دست نيافته، در حال ورود به يک جنگ داخلی خونبار است؟

چنين چشم اندازی محتمل است و شايد بر مبنای همين احتمال است که محمود عباس به کمک حاميان بين المللی و منطقه ای خود در حال تقويت نيروهای مسلح فلسطين است تا در صورت لزوم، نيروی فائقه ای در فلسطين وجود داشته باشد که مانع طولانی شدن جنگ داخلی شود.