فورمن در سال های 1973 و 1994 قهرمانی جهان را کسب کند

در اينجا، "جورج فورمن"، قهرمان سابق بوکس سنگين وزن جهان نظر خود را چنين توصيف می کند:

کودکان خيلی صبورند، هيچوقت از ما بزرگترها مايوس نمی شوند.

بزرگترها گاهی اوقات اين موضوع را فراموش می کنند و به بچه ها خيلی فشار وارد می کنند و اگر کودک دفعه اول متوجه حرف آنها نشود (معمولا) کتک می خورد.

اما کودکان همچنان با مربيان بزرگسال خود صبور می مانند.

من فکر نمی کنم که تفاوت بزرگی ميان کودک بودن امروز با ديروز وجود داشته باشد.

امروز نه تنها خيلی چيزها وجود دارد بلکه خيلی هم به وفور است، اما بچه ها همان بچه هستند. نوجوان ها هنوز هم به دنبال اتفاقی شيرين می گردند - يک دوست خوب و يک شب رقص و خوشی. اين خواسته با گذشته فرقی ندارد.

وقتی من جوان بودم کارتون "ملوان پاپای" تماشا می کردم که خيلی روی من تاثير گذاشت. يک دفعه همه تفريح من اين کارتون تلويزيونی شد که به نظر من خيلی خنده دار بود.

بهترين خاطره کودکی من موقعی بود که پدرم دستش را روی سرم گذاشت و به من گفت: "جورج فورمن! قهرمان بوکس سنگين وزن جهان! کسی که از جک جانسون قويتر است و با قدرت جک دمپسی مشت می زند." آن موقع من چهار يا پنج سالم بود.

من بچه های خودم را نصيحت می کنم که به نسل گذشته گوش دهند و هيچوقت از شنيدن حرف افراد پيرتر از خود خسته نشوند.

رازهای پيرترها را بشنوند چون خود آنها هم با همان مشکلات و موانع روبرو خواهند شد. هيچ چيز فرقی نکرده!