|
پيام من به جوانان: آميتاب باچان | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
بی بی سی به عنوان بخشی از فصل برنامه های ويژه "نسل فردا" از شماری از افراد معروف جهان پرسيده دوره کودکی و نوجوانی خود را چگونه به خاطر می آورند و در باره کودکان و نوجوانان امروز چه نظری دارند. در اينجا، "آميتاب باچان"، بازيگر نامی سينمای هند (بالی وود) نظر خود را چنين توصيف می کند: آنچه که کودکان را از بزرگترها متفاوت می کند معصوميت و باور خالصانه آنها به جنبه های ساده زندگی است . وقتی سن آدم بالا می رود، زندگی پيچيده می شود و اين همان چيزی است که بچه ها از آن بی خبرند. همه آرزو دارند که در سن کودکی باقی بمانند و با تغييرات اجتناب ناپذير زندگی مواجه نشوند. چنين دنيايی چقدر می توانست عالی باشد. واضح است که يکی از تفاوت های اساسی که بين جوانان امروز و دوران جوانی من وجود دارد تحول در ارتباطات همگانی است. کامپيوتر و موبايل و دسترسی آسان به اطلاعات (اينترنت) که همه دنيا را به هم مرتبط کرده است. بچه های دو و سه ساله می توانند با کامپيوتر کار کنند در حالی که در زمان ما هيچکس جرات نمی کرد تا سن چهل پنجاه سالگی تصور دست زدن به کامپيوتر را بکند. اين که کودکان با اختراعات و تکنولوژی جديد تا اين حد آسان کار می کنند واقعا فوق العاده است. وقتی من بچه بودم، دو واقعه سوء قصد تاثيری عميقی بر روی من گذاشت. من پنج سالم بود که ماهاتما گاندی کشته و خاکستر او به شهر زادگاه من "الله آباد" آورده شد. و من سوء قصد به ايندريا گاندی را هم به خاطر می آورم. او يکی از دوستان نزديک خانواده من بود. بهترين نصيحتی که من در دوران کودکی شدم از طرف پدرم بود: "اگر زندگی بر وفق مراد تو بود، خيلی خوب است. اگر اتفاقات زندگی آنطوری نبود که می خواستی، تازه خيلی هم بهتر چون اين خواست خدا بوده." |
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||