جاناتان مارکوس خبرنگار دیپلماتیک بی بی سی

	برهم صالح، در مصاحبه با بی بی سی از آمریکا خواست که برای حل بحران عراق از ایران و سوریه درخواست کمک کند

بسياری ازصاحبنظران و منتقدين از دولت پرزيدنت بوش، اين تماس را حد اقل يکی از عوامل موثر در استراتژی آمريکا برای خروج از عراق می دانند.

اين عده چنين استدلال می کنند که هيچ کس خواهان بی ثباتی در منطقه نيست.

ايران به خصوص از طريق روابطش با اکثريت شيعه عراقی در مسائل عراق تاثيرگذار است.

سوريه دارای مرز مشترکی با عراق است که قابل کنترل نيست و به بسياری از اعضای حزب بعث، پناه داده است.

چنانچه ايران و سوريه وارد معادله شوند ممکن است برای کمک به برقراری ثبات در عراق نقشی بازی کنند.

اين نظری است که از منطق دور نيست ولی سئوال های زيادی را مطرح می کند.

اول اين که همسايگان عراق تا چه حد مسئول خشونت ها در اين کشورند؟ نتيجه بيشتر بررسی ها اين است که خشونت های فرقه ای در عراق عمدتا ريشه در داخل اين کشور دارند و از خارج هدايت نمی شوند.

مسئله ديگر بهای سياسی است که دولت پرزيدنت بوش برای شرکت دادن ايران وسوريه در حل بحران بايد بپردازد.

ممکن است سوريه خواستار آزادی عمل در لبنان شود. ايران نيز ممکن است بخواهد که انتقاد از فعاليت های هسته ای اش پايان يابد.

مشکل است بتوان ديد که پرزيدنت بوش با اين درخواست ها موافقت کند.

ولی استدلال قوی تری که ابعاد وسيع تری دارد نيز ديده می شود که مبنی بر دخالت دادن نه تنها ايران و سوريه، بلکه تمام بازيگران مهم منطقه در حل بحران است.

اشغال عراق توسط آمريکا سبب شد که يک بازيگر عمده استراتژيک که توازن با ايران را برقرار می کرد از بين برود.

ايرانيان اکنون خود را به صورت يک قدرت فزاينده در منطقه می بینند.

کارشناسان معتقدند که سقوط صدام حسين يک عدم توازن استراتژيک قابل توجه در منطقه ايجاد کرده است که به معنی دو مفهوم ناخوش آيند برای آمريکاست.

اول اينکه لازم است ايران را به نحوی در حل بحران شرکت داد و دوم اين که برای حفظ ثبات در منطقه، به نقش نظامی آمريکا- شايد برای سال های زيادی_ نياز است.