چندین مراسم برای بزرگداشت قیام خونین مجارستان برگزار شده است

این مراسم در حالی برگزار می شود که مناقشات سیاسی این کشور را در بر گرفته و مخالفت ها با فرنتس جوروچانی، نخست وزیر این کشور شدت گرفته است.

هیات های خارجی به رییس جمهوری و نخست وزیر مجارستان برای اهدای گل و ادای احترام به کشته شدگان این قیام پیوستند.

برخی از بازماندگان قیام خونین مجارستان از دست دادن با نخست وزیر این کشور خودداری کرده اند.

آقای جوروچانی اخیرا اعتراف کرد که برای پیروزی مجدد در انتخابات به مردم دروغ گفته است.

تظاهرکنندگان خشمگین برای هفته ها در مقابل مجلس مجارستان تظاهرات کردند که در برخی مواقع این تظاهرات به خشونت گروید.

گروهی از تظاهرکنندگان قصد داشتند که امروز دوشنبه اول آبان در مقابل مجلس و در مکانی که قرار بود مراسم اصلی برگزار شود دست به تظاهرات بزنند اما پلیس با دخالت خود مانع از این امر شد.

لاسلو شویوم، رییس جمهوری مجارستان خواهان وحدت ملی در کشورش شده و گفته است که ملت مجارستان در هنگام قیام، یکصدا خواهان استقلال بودند، درخواستی که با دخالت خونین نیروهای شوروی سابق همراه شد.

امروز در بوداپست، پایتخت مجارستان از میدان جدید قهرمانان و مجسمه بزرگی به نشانه احترام به کشته شدگان قیام سال 1965 پرده برداری خواهد شد.

همچنین در پای مجسمه ایمره نوج، نخست وزیر اصلاح طلب مجارستان در آن زمان مراسمی برپا شده است.

منشور آزادی 1956 بوداپست در مجلس مجارستان، به امضا رییس جمهوری و نخست وزیر رسیده و پرچم ملی این کشور با سوراخی در وسط که در آن سال به نشانه جدایی نشان اتحاد شوروی از پرچم مجارستان بود در تمام مراسم به اهتزاز در آمده است.

فیدس، حزب اصلی مخالف دولت گفته است که مراسم رسمی بزرگداشت قیام 1956 را مورد تحریم قرار می دهد. در این مراسم قرار است فرنتس جوروچانی، نخست وزیر مجارستان که یک رهبر پیشین کمونیست های جوان است سخنرانی کند.

این حزب قرار است مراسم جداگانه ای در نزدیکی ساختمان رادیو دولتی این کشور که صحنه درگیریهای خشونت بار بود برپا کند.

آقای جوروچانی اخیرا با اعتراف به اینکه درباره وضعیت اقتصادی به مردم دروغ گفته باعث بروز آشوب هایی در این کشور شد.

قیام خونین

قیلم خونین بوداپست در 23 اکتبر 1956 و با تظاهرات جمعیتی بالغ بر 23 هزار نفر در مرکز شهرشروع شد. تظاهرکنندگان به قرائت مانیفست دموکراسی پرداختند و آوازهای ممنوعه را خواندند.

سرکوب خونین جمعیت در مرکز شهر به 200 هزار نفر می رسید و آنها به خواندن مانیفست دموکراسی پرداختند و آوازهای ممنوع اعلام شده را سر دادند

تا غروب، جمعیت به 200 هزار نفر رسید و آنها مجسمه غول پیکر استالین را به زیر کشیدند. تانک های شوروی مجبور به عقب نشینی از مواضع خود شدند اما یک هفته بعد، با قدرت بیشتری بازگشتند.

تانکها و زره پوش های ارتش سرخ به تظاهرات و اعتراضات پایان داند و سه هزار نفر از جمله ایمره نوج، نخست وزیر وقت توسط ارتش سرخ شوروی بازداشت و اعدام شدند و بیش از 200 هزار نفر از خانه های خود آواره شدند.