جاناتان مارکوس تحليل گر بی بی سی در امور ديپلماتيک

	رسوايی در مورد زندان ابوغريب توجه جهانيان به موضوع شکنجه را برانگيخت

اما، در اين نظرسنجی - که به سفارش بی بی سی توسط سازمان بين المللی گلوب اسکن انجام شده است - 59 درصد مخالف شکنجه اند، حتی اگر انگيزه از استفاده از آن کسب اطلاعات برای نجات جان قربانيان حملات تروريستی باشد.

کسانی که در اين نظرسنجی از شکنجه در موارد خاص حمايت کرده اند به طور کلی از کشورهايی بوده اند که از ديد آنها نبرد با خشونت های سياسی موضوعی ملی است. اسرائيل، آمريکا، هند و چين از جمله اين کشورها بوده اند.

بيشترين ميزان مخالفت با شکنجه در کشورهای اروپای غربی، استراليا و کانادا ابراز شده است.

نظرات متفاوت

43 درصد از سوال شوندگان در اسرائيل، 42 درصد در عراق ، 36 درصد در آمريکا و 32 درصد در هند بر اين باورند که اگر شکنجه در حدی محدود بتواند جان افراد بی گناه را نجات دهد اقدامی قابل قبول است.

37 درصد از شرکت کنندگان در اين نظرسنجی در چين موافق و 49 درصد مخالف شکنجه بوده اند.

در مقابل، در بريتانيا، با 72 درصد جواب منفی اکثرا با شکنجه به هر شکل آن و در هر شرايطی مخالف بوده اند. اين آمار خود منعکس کننده مخالفت قوی کشورهای غربی با استفاده از شکنجه است.

آمار به دست آمده از اسرائيل جالب توجه است چون در دل خود تفاوت فاحش ميان نگرش اکثريت يهوديان اين کشور با اقليت عرب آن را پنهان کرده است.

اين دو گروه از شهروندان اسرائيل در ارتباط با جو امنيتی حاکم بر اين کشور نگرش های متفاوتی دارند.

شکنجه چيست؟

در مباحثه هايی که در مورد شکنجه صورت می گيرد همواره در باره تعريف آن مشکلاتی پيش می آيد.

اين نظرسنجی تلاش نکرده که تعريفی برای شکنجه مطرح کند.

بازجويی چه زمانی تبديل به شکنجه می شود؟ مرز ميان فشار و شکنجه کجاست؟

در حالی که دولت جورج بوش، رييس جمهور آمريکا، می گويد "جنگ بين المللی عليه تروريسم" را دنبال می کند، اين گونه سوالات در محور بحث های آمريکايی قرار گرفته است.

	شکايات از شکنجه توسط پليس عراق گسترده است

جنجال بر سر انتقال مظنونين به اقدامات تروريستی از کشوری به کشور ديگر، که احتمالا به مکان هايی است که از شکنجه استفاده می شود، باعث تنش ميان آمريکا و برخی از متحدين مهم اين کشور در اروپا شده است.

جنگ و گريز

بحث بر سر شکنجه فراتر از بحث ميان ايده آليست ها و واقع گراهاست. اين موضوع به سياست های قابل اجرای روزمره مربوط می شود.

سناتور جان مک کين، از جمله کانديداهای حزب جمهوريخواه که ممکن است در انتخابات رياست جمهوری سال 2008 پيروز شود، جنگ و گريزی شديد عليه دولت بوش را رهبری می کند تا اين دولت را وادار کند شکنجه را برای هميشه غيرقانونی کند.

تلاش های وی که پس از افشای سوءرفتار با زندانيان در زندان ابوغريب عراق و همچنين انتشار گزارش ها از ديگر زندان های عراق و افغانستان آغاز شد منجر به وضع قوانين جديد برای منع شکنجه و هر گونه رفتار بی رحمانه شده است.

البته قوانينی که وضع شد سازشی ميان نظر دولت بوش و منتقدان آن بوده که به باور مدافعان حقوق بشر و وکلا راه را همچنان برای سوءرفتار باز گذاشته است.

آنها می گويند به همان اندازه که پيدا کردن يک تعريف واحد و وضع کردن قوانين برای منع رفتارهای خاص مهم است نظارت قانونی بر اقدامات مسئولان کشورها نيز اهميت دارد.

برای اين موضوع پاسخ راحتی نمی توان ارائه داد.

برای بسياری - بنابر نتيجه اين نظرسنجی اکثريت قابل توجهی - شکنجه به خودی خود عملی مشمئزکننده است و هيچ شرايطی توجيه کننده دست زدن به اين اقدام نيست.

اما برای گروهی کوچک تر، که در مقياس جهانی جمعيتی قابل توجه به شمار می آيد، جايگاهی برای شکنجه وجود دارد.

اين نقطه نظر بار ديگر ما را به اين سوال حساس و خطرناک باز می گرداند: بازجويان تا کجا اجازه دارند که پيش بروند؟