آمریکاییها فردا پای صندوقهای رأی میروند. اما در این روز رأیدهندگان علاوه بر انتخاب رئیس جمهوری و نمایندگان کنگره، در ۳۸ ایالت به ۱۷۴ سوال مختلف هم پاسخ میدهند. بعضی از این موضوعات برای جامعه آمریکا اهمیت زیادی دارند.
ماریجوانا
در سه ایالت اوریگن، واشنگتن و کلرادو در مورد قانونی شدن فروش و استفاده تفننی از ماریجوانا رأیگیری میشود. فروش و استفاده از ماریجوانا در ۱۷ ایالت آمریکا (و همچنین در واشنگتن دیسی) مجاز است، اما مشروط بر اینکه صرفا برای مقاصد پزشکی باشد.
بر اساس طرح پیشنهادی، فروش ماریجوانا مثل سیگار و الکل قانونمند میشود و افراد بالای ۲۱ سال حق خرید آن را خواهند داشت. طرفداران این اقدام میگویند این کار میلیونها دلار برای دولت ایالتی درآمد ایجاد خواهد کرد، و باعث خواهد شد دادگاهها و زندانها به جرایم سنگینتر و جدیتر رسیدگی کنند.
اما مخالفان طرح میگویند ماریجوانا ماده مخدر خطرناکیست، و هر ایالتی که فروش و استفاده از آن را قانونی کند (طبق نظرسنجیها واشنگتن و کلرادو به آن رأی مثبت خواهند داد) در مسیر برخورد با قوانین فدرال قرار خواهد گرفت. طبق قوانین فدرال آمریکا، ماریجوانا غیرقانونی است، و قوانین فدرال به قوانین ایالتی تفوق دارند. حقوقدانان میگویند معلوم نیست که دولت فدرال در این قضیه دخالت کند. جنی دریگ بوزر، کارشناس همهپرسی در کنفرانس ملی قانونگذاری ایالتی، میگوید: "واقعا معلوم نیست تکلیف این ماجرا چه خواهد شد."
ازدواج همجنسگرایان
در روز انتخابات، در هر یک ایالتهای مین، مریلند، مینهسوتا و واشنگتن به نوعی در مورد ازدواج همجنسگرایان رأیگیری میشود. در ایالت مین، برای اولین بار در آمریکا، از رأیدهندگان در مورد قانونی شدن پیوند همجنسگرایان سوال میشود، و بیشتر نظرسنجیها حکایت از نظر مثبت اکثریت رأیدهندگان دارد.
قضیه به انتخاب رئیس جمهوری ختم نمیشود
روز ۶ نوامبر (۱۶ آبان) درباره موارد زیر هم رأیگیری میشود:
- ۳۳ کرسی سنا
- همه ۴۳۵ کرسی مجلس نمایندگان
- ۱۱ فرمانداری
- ۱۷۴ تصمیم در سطح ایالتی
در مریلند هم رأیدهندگان به پابرجا ماندن یا لغو یک قانون ایالتی رأی میدهند که ازدواج همجنسگرایان را مجاز اعلام کرده است. در سالهای اخیر، ۳۱ ایالت قانون اساسی خود را اصلاح کرده اند و ممنوعیت ازدواج همجنسگرایان را در آن گنجانده اند. ۹ ایالت هم این نوع ازدواج را قانونی کرده اند. یک مطالعه موسسه پیو در ژوئیه (تیر ماه) گذشته نشان میدهد که در سطح کشور عده موافقان ازدواج همجنسگرایان از شمار مخالفان آن بیشتر است، و در ۱۰ سال اخیر عده موافقان افزایش قابل توجهی داشته است.
مواد غذایی دستکاری شده ژنتیکی
رأیدهندگان در کالیفرنیا باید درباره الزامی شدن الصاق برچسب روی مواد غذایی که در آن از ترکیبات دستکاری شده ژنتیکی استفاده شده، نظر بدهند.
طرح اجباری شدن نصب برچسب روی بستهبندی مواد غذایی (که به طرح ۳۷ معروف است) یکی از داغترین موضوعاتی است که روز سهشنبه به رأی گذاشته میشود، و ۵۰ میلیون دلار صرف تبلیغات درباره آن شده است. بخش اعظم این هزینهها را شرکتهای بزرگ صنایع غذایی انجام داده اند که مخالف اجباری شدن نصب برچسب هستند.
کسانی که طرفدار این ایده هستند، میگویند مردم حق دارند بدانند در غذایی که میخورند چه چیزهایی وجود دارد، و اشاره میکنند که نصب برچسبهایی از این دست، در ۵۰ کشور جهان الزامیست. مخالفان طرح میگویند این کار باعث بالارفتن قیمت مواد غذایی میشود و نصب برچسب روی مواد غذایی ممکن است باعث شود مصرفکنندگان به اشتباه گمان کنند غذاهای برچسبدار ناسالم هستند. در گذشته ۱۸ ایالت آمریکا سعی کرده اند نصب برچسب روی مواد غذایی دستکاری شده ژنتیکی را الزامی کنند، اما همه این تلاشها با شکست مواجه شده است.
تاد کوسر، استاد علوم سیاسی در دانشگاه کالیفرنیا در سندیگو میگوید این بار در کالیفرنیا بیش از یک میلیون نفر طومار مربوط به این برچسبها را امضا کرده اند و بیش از موارد قبلی در مورد آن بحث میشود.
مجازات اعدام
در کالیفرنیا قرار است در مورد منسوخ شدن مجازات اعدام و جایگزین کردن آن با حبس ابد بدون امکان عفو رأیگیری شود.
چگونه میتوان موضوعی را به همهپرسی گذاشت
- برای اینکه موضوعی به رأی عمومی گذاشته شود، باید طوماری تهیه شود و درصد معینی از صاحبان حق رأی باید این طومار را امضا کنند (این میزان در ایالتهای مختلف متفاوت است). تقریبا همه کارزارهای تبلیغاتی برای جمعآوری امضا کارمند استخدام میکنند. رأیگیری عمومی بر اساس طومارهای شهروندی در ۲۴ ایالت امکانپذیر است.
- همهپرسی عمومی، که به "وتوی مردم" هم معروف است، روش دیگری برای به رأی گذاشتن موضوعات مختلف است. از این روش برای جلوگیری از وضع یک قانون استفاده میشود.
- در بعضی موارد، ایالتها براساس قانون اساسی خود ملزمند هرگونه اصلاحیه قانون اساسی را به همهپرسی بگذارند. به این روش "همهپرسی قانونگزاری" میگویند.
در کالیفرنیا ۷۲۵ زندانی منتظر اجرای حکم اعدامشان هستند (کالیفرنیا از این نظر در بین ایالات آمریکا اول است). اگر طرح پیشنهادی در مورد الغای مجازات اعدام در این ایالت با نظر مساعد رأیدهندگان همراه شود، مجازات این مجرمان به حبس ابد تبدیل خواهد شد. براساس این پیشنهاد، این زندانیان موظف خواهند بود در زندان کار کنند و بخشی از درآمد حاصل از این کار به قربانیان (یا بازماندگان آنها) خواهد رسید. موافقان این طرح (که به پیشنهاد ۳۴ معروف است) میگویند این کار باعث صرفهجویی در هزینههای ایالتی خواهد شد، زیرا مخارج برگزاری دادگاههای تجدید نظر در مورد احکام اعدام بسیار بالاست.
اما مخالفان این طرح میگویند اعدام مجازات مناسبی برای برخی جرائم است. آنها آمار و ارقام مربوط به هزینهها را هم درست نمیدانند. تاد کوسر میگوید: "این مسأله در حوزه سیاست کالیفرنیا اهمیت بسیار زیادی دارد". نظرسنجیها نشان میدهد که رأیدهندگان ممکن است به الغای مجازات اعدام رأی دهند. اما تاد کوسر در عین حال میگوید این موضوع چندان مورد توجه عموم قرار نگرفته، چرا که نه موافقان و نه مخالفان طرح از حمایت مالی بالایی برخوردار نبوده اند.
سقط جنین
جنی دریگ بوزر میگوید مسأله سقط جنین یکی از موضوعاتیست که همواره در رأیگیریها مطرح است. از دهه ۱۹۷۰ تاکنون ۳۷ رأیگیری ایالتی در مورد سقط جنین برگزار شده است.
رأیگیریهای گذشته
جنی دریگ بوزر با اشاره به نمونههایی مثل اعطای حق رأی به زنان و ممنوعیت فروش مشروبات الکلی میگوید مرور رأیگیریهای قبلی را میتوان "به پنجرهای به تاریخ آمریکا" تشبیه کرد. او میگوید در دهه ۱۹۴۰ دورهای بود که در آن کشاورزان خواهان ممنوع شدن تولید مارگارین شده بودند. این رأیگیریها میتواند "تأثیر بزرگی" هم روی زندگی مردم داشته باشد.
امسال در ایالت مونتانا رأیدهندگان در مورد ضرورت مطلع شدن والدین دختران زیر ۱۶ سالی که قصد سقط جنین دارند، رأی خواهند داد. این کار در اکثر ایالات آمریکا الزامیست. موافقان این طرح میگویند سقط جنین یک عمل پزشکی جدی است و تصمیمگیری درباره آن را نباید به دختری که کمتر از ۱۶ سال دارد واگذار کرد، و والدین حق دارند از چنین تصمیمی مطلع باشند.
اما مخالفان این طرح میگویند اگر دختر جوانی در خانه مورد سوء استفاده جنسی قرار گرفته باشد، اطلاع دادن به والدین میتواند او را بهخطر بیندازد. در فلوریدا رأیدهندگان در مورد ادامه یا قطع کمک مالی ایالت به سقط جنین تصمیم خواهند گرفت (بجز در موارد تجاوز، زنای با محارم و خطر جانی برای مادر). اگر این پیشنهاد تصویب شود، کارمندان دولت فدرال و دولت ایالتی دیگر نخواهند توانست هزینه سقط جنین خود را از محل بیمه خدمات درمانیشان بپردازند.
فلوراید
در شهر ویچیتا در ایالت کانزاس درباره طرحی رأیگیری میشود که براساس آن به آب شهر فلوراید اضافه خواهد شد. موافقان این طرح میگویند این کار راه ارزان و موثری برای کاهش فساد دندانهاست، و چند دهه است که در دیگر نقاط آمریکا انجام شده و مورد تأیید مرکز کنترل و پیشگیری از بیماریهاست. اما مخالفان طرح آن را نوعی دارو خوراندن اجباری به مردم میدانند و میگویند افزودن فلوراید به آب شرب شهری نوعی دخالت بیمورد دولت است، انتخاب را از شهروندان میگیرد و بهنفع تولیدکنندگان فلوراید است.
به گفته کن سیبوکسی، استاد علوم سیاسی در دانشگاه ایالتی ویچیتا، در سال ۱۹۶۴ هم در در این شهر یک همهپرسی در مورد فلوراید برگزار شد که نتیجه آن منفی بود، اما این موضوع همچنان یکی از مسائل داغ در این شهر است. او میگوید: "این همهپرسی وسیلهای برای جلب مردم به صندوقهای رأی است. مردم نسبت به این موضوع موضعگیری بسیار شدیدی دارند. فردگرایی آمریکایی در اینجا نقش زیادی بازی میکند." مسأله افزودن فلوراید به آب شهری در بریتانیا هم جنجال برانگیز بوده است.
انرژیهای تجدید پذیر
در ایالت میشیگان طرحی در مورد استفاده بیشتر از منابع تجدید پذیر انرژی به رأی گذاشته میشود. در صورت تصویب این طرح، تا سال ۲۰۲۵ دستکم ۲۵ درصد برق این ایالت باید از منابع تجدید پذیر تأمین شود. البته در این صورت قانون اساسی ایالت میشیگان باید اصلاح شود. به این ترتیب میشیگان اولین ایالتی خواهد شد که در آن ضرورت تولید حداقلی از برق از منابع تجدید پذیر در قانون اساسی ایالتی گنجانده میشود.
پولهای هنگفت
سیستم جمعآوری طومار از سوی شهروندان در اوایل قرن بیستم طراحی شد. به گفته جنی دریگ بوزر، پیشنهاد دهندگان آن میگفتند این روش نوعی دموکراسی مستقیم ایجاد میکند و جلوی فساد دولتهای محلی را میگیرد. اما طولی نکشید که صرف هزینههای کلان بخش مهمی از خود این فرآیند شد
تاد کوسر میگوید: "پول موثر است، اما نتیجه را بطور قطع مشخص نمیکند". طبق ارزیابی کوسر، برای اینکه پیشنهادی به مرحلهای برسد که به رأیگیری عمومی گذاشته شود، باید برای آن حدود ۲ میلیون دلار هزینه شود. بخش اعظم این مبلغ را هزینههای تبلیغاتی تشکیل میدهند.
موافقان این طرح میگویند با این کار میشیگان به مرکز صنایع مربوط به انرژیهای تجدید پذیر تبدیل میشود و هزاران شغل در این ایالت ایجاد خواهد شد. اما مخالفان طرح، از جمله شرکتهای بزرگ تولید انرژی، میگویند با این کار بهای انرژی بالا میرود، و اگر این طرح به قانون اساسی ایالتی اضافه شود، بعدها لغو یا اصلاح آن بسیار مشکل خواهد بود.
کمک به خودکشی
در ایالت ماساچوست رأیدهندگان درباره طرحی رأی میدهند که به پزشکان اجازه میدهد برای بیمارانی که در مراحل پایانی زندگی هستند، داروهایی تجویز کنند که به بیمار اجازه میدهد به زندگی خود پایان دهد. البته حتی در صورت تصویب این طرح، فقط افرادی میتوانند از آن استفاده کنند که امید به زندگیشان کمتر از شش ماه باشد، توان جسمی و ذهنی کامل برای تصمیمگیری در این مورد را داشته باشند، و به روشنی خواهان پایان دادن به زندگیشان شده باشند.
موافقان میگویند این طرح امکان مرگ محترمانه را برای افراد فراهم میکند، اما مخالفان میگویند کمک به پایان دادن به زندگی یک انسان اشتباه است، و علاوه بر آن، در شرایط فعلی ضمانتهای کافی در مورد اجرای صحیح این طرح وجود ندارد. نظرسنجیها حاکی از آن است که این طرح احتمالا به تصویب رأیدهندگان خواهد رسید. ایالت اوریگن ۱۵ سال پیش قانون مشابهی را به تصویب رساند، و ایالت واشنگتن هم در سال ۲۰۰۸ همین کار را کرد.
پل بین آمریکا و کانادا
بر سر ساخت یک پل جدید روی شلوغترین مسیر تجاری موجود میان آمریکا و کاناد جنجال زیادی بپا شده است. دولت کانادا از احداث پلی جدید میان دیترویت در ایالت میشیگان و شهر ویندزور در کانادا حمایت میکند، و میگوید پل فعلی معمولا ترافیک بسیار سنگینی دارد و پاسخگوی نیازهای آینده نخواهد بود. دولت کانادا حتی در ماه ژوئن (خرداد ۱۳۹۱) توافق کرد هزینه احداث این پل را پیشاپیش پرداخت کند. ریک اسنایدر، فرماندار جمهوریخواه ایالت میشیگان، و بسیاری از تجار و شرکتداران از ساخت این پل حمایت میکنند. رهبری مخالفان این طرح را مانوئل "متی" مارون برعهده دارد که میلیاردر است و مالک پلی است که در حال حاضر بین دیترویت و ویندزور وجود دارد. او میلیونها دلار هزینه کرده تا بتواند طرحی را به همهپرسی بگذارد که براساس آن ساخت هر گونه پل بینالمللی در ایالت میشیگان (از جمله همین پروژه مورد بحث) باید ابتدا به همهپرسی گذاشته شود.
قمارخانهها
تأثیر بر آینده شغلی
پیشنهاد به همهپرسی گذاشتن یک طرح، راه بدرد بخوری برای ورود به سیاست است. طرح آرنولد شوارتزنگر درباره کمک مالی به برنامههای بعد از پایان ساعت کاری مدارس در کالیفرنیا در سال ۲۰۰۲، نقطه اصلی ورود او به عالم سیاست بود.
در گذشته در آمریکا قماربازی کار ناپسندی بهشمار میرفت و قوانین سفت و سختی در مورد آن وجود داشت. اما به گفته ملیسا کرنی، استاد اقتصاد در دانشگاه مریلند، این صنعت در ۳۰ سال گذشته "گسترش فوقالعادهای" پیدا کرده است.
گسترش قمارخانهها "راه نسبتا آسانی" برای دستیابی ایالات به درآمد بیشتر است، و بهمراتب کمتر از افزایش مالیاتها سر و صدا براه میاندازد. امسال رأیدهندگان در ایالت مریلند در مورد گسترش قماربازی در این ایالت نظر خواهند داد. در صورت تصویب طرح پیشنهادی، برای اولین بار در قمارخانههای این ایالت بازیهایی نظیر پوکر مجاز خواهد شد، و اجازه راهاندازی یک قمارخانه جدید هم صادر خواهد شد. حامیان این طرح میگویند پول حاصل از آن صرف آموزش خواهد شد. اما منتقدان طرح به نتایج مطالعاتی اشاره میکنند که نشان میدهند جرم و جنایت در اطراف قمارخانهها افزایش مییابد. رأیدهندگان در اوریگن در مورد رفع ممنوعیت از راهاندازی قمارخانه در این ایالت رأی خواهند داد (در حال حاضر قمارخانهها تنها در نقاطی از این ایالت اجازه فعالیت دارند که در زمینهای متعلق به سرخپوستان بومی آمریکا واقع شده اند).
