'چرا می‌خواهیم ترامپ در انتخابات ۲۰۲۰ برنده شود؟'

دونالد ترامپ چند روز پیش به صورت "رسمی" کارزار خود برای انتخابات ریاست‌جمهوری بعدی را در شهر اورلاندو در ایالت فلوریدا شروع کرد.

شکی نیست که همه می‌دانستند او بار دیگر در انتخابات شرکت خواهد کرد، و کسی هم از این خبر غافلگیر نشد. او درست یک روز بعد از مراسم تحلیفش در ژانویه ۲۰۱۷ مدارک خود را برای شرکت در انتخابات ۲۰۲۰ تحویل داده بود، و از آن زمان به بعد نیز مرتب در ایالت‌های تعیین‌کننده تجمع‌های شبه‌انتخاباتی برگزار کرده است.

برای همین موضوع تجمع فلوریدا شرکت یا عدم شرکت آقای ترامپ در انتخابات ۲۰۲۰ نبود - موضوع این بود که او چطور قرار است در این رقابت پیروز شود. فلوریدا یکی از ایالت‌های تعیین‌کننده‌ای است که ترامپ حتما باید رقیب خود را در آن شکست دهد. این برنامه که در برابر جمعیتی ۲۰ هزار نفره برگزار شد، نوعی آزمون بود - انگار که بخواهد خطوط اصلی روایتش را در بین فریادهای بلند حامیان کلاه‌قرمزش محک بزند.

آزمون و خطا همیشه بخشی از تجمع‌های آقای ترامپ است، و او سعی می‌کند با بیان مطالب مختلف از واکنش هوادارانش مطلع شود. شاید بشود از واکنشی که حاضران به این سخنرانی ۷۸ دقیقه‌ای نشان دادند به خطوط اصلی فعالیت‌های انتخاباتی او پی برد.

همان‌طور که انتظار می‌رفت، او وضعیت اقتصادی آمریکا را به رخ کشید و از آن به عنوان "احتمالا بهترین وضعیت اقتصادی در تاریخ کشورمان" یاد کرد. از کاهش مقررات گفت، و افزایش بودجه نظامی. به مذاکرات تجاری اشاره کرد، و روی اصلاحات مالیاتی، انتصاب قضات، و امنیت مرزها انگشت گذاشت. مسائلی که با واکنش گرم حضار روبه‌رو شد.

رابرت آدامسون، کارگزار بیمه از جزیره مریت در فلوریدا، می‌گوید "دستاوردهای او برای این کشور، بازگشت مشاغل تولیدی، بازگشت صنعت فولاد، افزایش میانگین درآمد آمریکایی‌ها، خانه‌دار شدن مجدد آمریکایی‌ها است. همه این‌ها واقعا زیباست. او تنها در چنین فضایی می‌تواند در شرایطی عادلانه از دستاوردهایش بگوید."

اما پدیده ترامپ همیشه چیزی فراتر از سیاست‌ها بوده است - همان‌طور که مایک پنس، معاون رئیس‌جمهوری، در سخنرانی مقدماتی شدیدا سنتی خود گفت، چیز بیشتر از "وعده دادن و عمل به آن وعده‌ها".

شالوده موفقیت آقای ترامپ نگرش و توانایی او در ایجاد رابطه با هواداران بوده است. او به خوبی توانسته است که به هوادارانش القاء کند که به جنبش او تعلق دارند. مساله‌ای که بار دیگر به وضوح در اورلاندو دیده می‌شد.

پل بارکا، کارگر خدماتی مدرسه‌ای در شهر تامپا در ایالت فلوریدا، می‌گوید "به نظرم او مانند یک فرد عادی است و به همین خاطر برای مردم جذابیت دارد. حرف زدن او مثل سیاستمداران حرفه‌ای نیست. مهم نیست که بعضا بی‌پروا و زمخت، یا حتی نادان، به نظر می‌رسد."

آقای ترامپ در جایی از حضار خواست که از بین دو شعار عظمت آمریکا را احیا کنید" و "آمریکا را بزرگ نگه داریم" یکی را انتخاب کنند. تمایل مردم به شعار دوم چنان بود که حتی خود آقای ترامپ هم انگار متعجب شد.

هنگامی که او داشت از تلاش‌های سارا سندرز، سخنگوی مستعفی کاخ سفید، سپاسگزاری می‌کرد حضار با همان شدت ستایش خود را ابراز کردند. خانم سندرز سخنرانی کوتاهی کرد و گفت که از اینکه نقشی تاریخی ایفا کرده است احساس غرور می‌کند.

او یکی از سرسخت‌ترین مدافعان آقای ترامپ بوده است، و با ابراز علاقه شدید جمعیت روبه‌رو شد.

کریستوفر دان، دانشجوی دوره کارشناسی ارشدی که با تعدادی از دوستانش از شمال فلوریدا به شهر اورلاندو سفر کرده بود، می‌گوید "سندرز یک رزمنده واقعی است. ما دنبال درگیری نیستیم، ولی به کسی نیاز داریم که تسلیم نمی‌شود."

در ادامه نوبت به طرح شکایات رسید. اگر تجمع سه‌شنبه را مبنا قرار دهیم، موضوع اصلی کارزار انتخاباتی آقای ترامپ اثبات بی‌گناهی خودش خواهد بود - اثبات بی‌گناهی در برابر مخالفانش در رسانه‌هایی که "اخبار جعلی" منتشر می‌کنند، در حزب دموکرات، و در بین نخبگان کشور. در واقع همان "باتلاقی" که به گفته او در این مدت "خصمانه و وحشیانه" با او مقابله کرده است.

دونالد ترامپ اثبات بی‌گناهی خود را چنان به تصویر کشید که انگار پیروزی هوادارانش خواهد بود - هوادارانی که بعضا، همان‌طور که او یادآوری کرد، در سال ۲۰۱۶ توسط هیلاری کلینتون "اسفناک" نامیده شده بودند.

او در عین حال با هشدارهای تیره و تاری درباره شکست از دموکرات‌ها سخن گفت.

به گفته او "آن‌ها شما را هدف گرفته‌اند. آن‌ها می‌خواهند میراث شما را که همان بزرگترین کارزار انتخاباتی و شاید بزرگترین انتخابات در تاریخ کشور است پاک کنند." و برای اینکه هیچ شکی باقی نماند در ادامه گفت "آن‌ها می‌خواهند شما را نابود کنند، می‌خواهند آن کشوری را که می‌شناسیم نابود کنند."

تعداد کمی از مخالفان آقای ترامپ - شخصیت‌های منفور نمایش آن شب او - از چند ساعت پیش از شروع تجمع در بیرون سالن جمع شده بودند، و در آفتاب سوزان فلوریدا بادکنک‌های "ترامپ نوزاد" و دست‌نوشته‌های خود را در هوا تکان می‌دادند.

روی پلاکاردی که کیم پورتیوس، رئیس شاخه سازمان ملی زنان در ایالت فلوریدا، در دست داشت نوشته شده بود "قطعا هر فرد دیگری جز ترامپ - ۲۰۲۰".

امی مرسادو، از اعضای دموکرات مجلس ایالتی که در آن نزدیکی ایستاده بود، انتظار داشت که آقای رئیس‌جمهوری "گوشت خون‌چکان" جلوی هوادارانش بیاندازد.

به گفته او "آن‌ها می‌دانند که چه چیزی به گوششان خوش می‌آید، و او هم دقیقا همان حرف‌ها را خواهد زد."

اما او عقیده دارد که این حرف‌های آقای ترامپ تنها عامل انگیزه هوادارانش نیست، و انگیزه مخالفان را نیز افزایش می‌دهد. و برخلاف ۲۰۱۶، دموکرات‌ها به خوبی می‌دانند که ریاست‌جمهوری آقای ترامپ چه شکلی است، و برای جلوگیری از آن سازمان‌دهی خواهند کرد.

شاید چیزی که نتیجه انتخابات ۲۰۲۰ را مشخص می‌کند همین باشد - نبردی بر سر شور و حضور در پای صندوق‌های رای که به طور برابر ریشه در تعهد به آرمان‌ها و ضدیت با طرف مخالف دارد.

آقای ترامپ روز سه‌شنبه نشان داد که همچنان می‌تواند تجمع‌های بزرگی به راه بیاندازد، و حاضران هم برای نبردهای سیاسی پیش رو لحظه‌شماری می‌کنند. با وجود اینکه نظرسنجی‌ها از کار سخت آقای رئیس‌جمهور برای انتخاب مجدد خبر می‌دهند، اما اگر این تجمع را معیار قرار دهیم، باید بگوییم که هواداران آقای ترامپ هنوز به شعارها و رفتار قربانی‌منشانه او اشتیاق نشان می‌دهند. حتی شاید این نظرسنجی‌های بدبینانه، و طبیعت تقابلی این کارزار، باعث افزایش این اشتیاق هم شده باشد.

پس یک طرف آقای ترامپ و وفادارانش قرار دارند، و در طرف دیگر دموکرات‌ها، رسانه‌ها، و دنیا - و اگر این سخنرانی سرنخی به ما بدهد، باید بگوییم که خواست آقای ترامپ هم دقیقا همین است.