۴۰ سال تغییرات چین به روایت تصویر

چهل سال قبل دولت چین اجرای یک برنامه عمده اصلاحات اقتصادی را شروع کرد که نتیجه آن نجات صدها میلیون نفر از فقر و تبدیل این کشور به دومین اقتصاد بزرگ جهان بود.

ولی چنین تحولی چگونه صورت گرفت؟

۱-خودروهای بی شمار

این عکس خیابان چنگ، یک خیابان مهم در پکن پایتخت چین است که در سال ۱۹۷۸ گرفته شده است.

چهل سال بعد این خیابان اکنون شکل کاملا متفاوتی دارد.

تعداد اتومبیل های شخصی در چین افزایش یافته- در حال حاضر بیش از ۳۰۰ میلیون وسیله نقلیه در کشور شماره گذاری شده و در همین حال از تعداد مالکیت دوچرخه‌ها کاسته شده.

این پدیده که به دلیل رشد اقتصادی و شهر نشینی چینی‌ها بوده بی ضرر هم نبوده است. تراکم بیش از حد خودروها در بسیاری از شهرها سبب شده که دولت برای نمره‌گذاری خودروها سهمیه قائل شود.

و سازمان جهانی بهداشت هم می‌گوید هر سال بیش از یک میلیون نفر در چین به خاطر آلودگی هوا می‌میرند.

۲-پول، پول، پول

ویترین یک مغازه را در سال ۱۹۷۸ مقایسه کنید ......

...با عکسی از دهه کنونی

در حالی که تولید ناخالص داخلی چین به سرعت افزایش یافته، عادت خرید مردم هم عوض شده.

خریداران چینی در زمره بزرگ‌ترین مصرف کنندگان کالاهای لوکس در جهانند.

شی جین‌پینگ، رئیس جمهوری چین طی یک سخنرانی که اخیرا به مناسبت سالگرد اصلاحات اقتصادی ایراد کرد، با اشاره به اقتصاد چین گفت که این اقتصاد چگونه زندگی مردم را تغییر داده است.

شی جین‌پینگ، گفت: "کوپن‌های غلات، لباس، گوشت، ماهی، روغن، توفو، غذا و کتاب و سایر مدارکی که زمانی مردم نمی‌توانستند بدون آنها زندگی کنند اکنون به موزه تاریخ منتقل شده.

"رنج و درد گرسنگی، فقدان غذا و پوشاک و دشواری‌هایی که برای هزاران سال مردم ما را گرفتار کرده بود اکنون عمدتا از بین رفته و برنخواهد گشت."

حتی یک عامل سیاسی هم در این تحول دیده می‌شود. در حالی که مصرف کنندگان چینی ثروتمندتر شده‌اند، به نحو قابل ملاحظه‎‌ای هم با نفوذ شده‌اند.

چندین شرکت به دلیل این که احساسات مردم را جریحه‌دار کرده بودند ناچار به عذرخواهی شدند و در حالی که در چین برندهای خارجی معمولا مشتریان زیادی دارد، خریداران چینی اکنون می‌گویند که برندهای داخلی را ترجیح می‌دهند.

این همان احساسی است که رئیس جمهوری چین موقعی که در سخنرانی خود گفت: "چین به طور فزاینده‌ای در صحنه جهانی به مرکز توجهات نزدیک می‌شود" به آن اشاره کرده بود.

آقای شی، گفت هیچ کس در موقعیتی نیست که به مردم چین دیکته کند چه کاری باید یا نباید انجام شود.

۳-خانواده و فرزندان

در مقایسه با کودکان دهه ۱۹۷۰، زندگی کودکان چینی در دهه ۲۰۱۰ در حد زیادی عوض شده.

اول از همه این که این کودکان احتمالا بیشتر عمر خواهند کرد- در دهه ۱۹۷۸ امید زندگی در چین ۶۶ سال بود و اکنون حدود ۷۶ سال است.

همچنین احتمال بیشتری دارد که کودکان دهه ۲۰۱۰ تحصیلات بهتری داشته باشند- نرخ با سوادی از ۶۶ درصد در اوایل دهه ۱۹۸۰ به ۹۵ درصد در سال ۲۰۱۰ رسیده است.

در دهه ۱۹۷۰ برای بسیاری از کودکان چینی سفر به خارج در ایام تعطیلات تقریبا قابل تصور نبود. امروز چین بیشترین تعداد گردشگر را در جهان دارد- که میلیاردها دلار در خارج از کشور خرج می‌کنند.

علاوه براین، اکنون بیشتر احتمال دارد که دانشجویان چینی برای تحصیل به خارج از کشور سفر کنند.

بنا بر آمار دولت چین، در حال حاضر بیشترین تعداد دانشجویان بین المللی در جهان، دانشجویان چینی هستند.

ولی یک چیز آنقدر که دولت مایل بوده تغییر نکرده- نرخ موالید.

در سال ۱۹۷۹-یک سال پس از شروع برنامه اصلاحات اقتصادی- دولت چین در تلاش برای کاهش رشد جمعیت سیاست تک فرزندی را بر مردم تحمیل کرد.

از نرخ موالید کاسته شد ولی این سیاست بحث انگیز در برخی مواقع خیلی خشن و بی رحمانه اجرا می‌شد.

زوج هایی که این سیاست را نقض می‌کردند با مجازات‌هایی از پرداخت جریمه و اخراج از کار تا سقط جنین اجباری و عقیم شدن مواجه می‌شدند.

حالا جمعیت چین مثل بسیاری از سایر کشورهای توسعه یافته در حال پیر شدن است.

در سال ۲۰۱۵ دولت تصمیم گرفت به سیاست تک فرزندی پایان داده و به زوج‌ها اجازه داشتن دو فرزند را بدهد.

حتی پیش بینی‌هایی می‌شود مبنی بر این که این سیاست ممکن است انعطاف پذیرتر شده و در آینده نزدیک چینی‌ها اجازه داشتن سه فرزند یا بیشتر را داشته باشند.

اما بسیاری از چینی‌هایی که در شروع قرن بیست و یکم متولد شده‌اند داشتن فرزندان بیشتر را بیش از حد پُرخرج و یا مانعی برای پیشرفت شغلی می‌بینند.

۴- پیش به سوی بازار

با تغییر اوضاع اقتصادی، رژیم غذایی چینی‌ها و این که می‌خواهند پولشان را صرف خرید چه چیزی بکنند، نیز عوض شده.

این عکس یک بازار در شهر شی‌آن در مرکز چین در سال ۱۹۷۸ است.

و این عکس امروزی همان بازار در خیابان شی‌آن است.

بسیاری از اعلان‌ها تبلیغ برای غذاهای با گوشت است و آمار نشان می‌دهد که مصرف گوشت در چین در طی چند دهه گذشته افزایش فوق العاده‌ای یافته.

برای مثال، گوشت قبلا یک غذای لوکس و برای مواقع بخصوص بود، اکنون ارقام نشان می‌دهد که هر فرد چینی به طور متوسط هر سال حدود ۴۰ کیلو گرم گوشت خوک مصرف می‌کند.