گرینلند، پایگاه چین در آب‌های قطب شمال؟

چین در حال گسترش نفوذ خود در خارج از این کشور است. بازرگانان و سیاستمداران دومین کشور جهان از لحاظ ثروت اقتصادی، تقریبا همه جا در آسیا، آفریقا و آمریکای لاتین سرگرم فعالیتند.

اما حالا چین علاقه خود را متوجه منطقه بسیار متفاوتی از جهان کرده: شمالگان.

در حالی که پکن تقریبا سه هزار کیلومتر با محدوده قطب شمال فاصله دارد، چین به تدریج خودش را یک قدرت "نزدیک به شمالگان" می‌خواند.

این کشور چندین یخ شکن از جمله یخ شکن‌هایی که با انرژی هسته‌ای کار می‌کنند خریده یا آنها را سفارش داده تا بتواند مسیرهای تازه‌ای را برای حمل کالاهایش از میان یخ‌های قطب شمال ایجاد کند.

و برای اجرای این نقشه بخصوص به گرینلند به چشم یک پایگاه بین راه در جاده ابریشم شمالگان خود نگاه می‌کند.

اگر چه گرینلند خودمختار است، به طور اسمی هنوز تحت کنترل دانمارک قرار دارد.

گرینلند برای آمریکا که یک پایگاه وسیع نظامی در ثول در بخش شمالی‌تر دارد، از نظر استراتژیکی مهم است. هم آمریکا و هم دانمارک از این که چین چنین علاقه‌ای به گرینلند داشته باشد، عمیقا نگران هستنند.

کم تراکم ترین نقطه جهان از لحاظ جمعیت

برای این که درک کنید گرینلند تا چه حد بزرگ است، باید به آنجا سفر کنید.

گرینلند دوازدهمین سرزمین بزرگ جهان است- ۱۰ برابر بزرگتر از بریتانیا با دو میلیون کیلومتر مربع سنگ و یخ.

ولی جمعیت آن بسیار کم یعنی ۵۶ هزار نفر است- تقریبا حدود جمعیت یک شهر کوچک در انگلستان.

در نتیجه، تراکم جمعیت در این جزیره از هر نقطه دیگر جهان کمتر است. حدود ۸۰ درصد جمعیت گرینلند از اسکیموها هستند و اکثرِ بقیه از نظر قومیت دانمارکی محسوب می شوند.

برای سالیان دراز نه آمریکایی ها و نه دانمارکی ها پول چندانی برای گرینلند خرج نکرده‌اند و نوک، پایتخت جزیره فقیر باقی مانده.

هر روز عده کمی در مرکز شهر جمع می شوند تا در مقابل کمی پول، چیزهایی را که دارند بفروشند مانند لباس های دورانداختنی، کتب درسی بچه‌ها، کیک خانگی و شاخ‌های کنده کاری شده گوزن‌ها. بعضی از مردم هم لاشه‌های خون آلود اردک های کینگ ایدر، را می‌فروشند. اسکیموها اجازه شکار این اردک ها را دارند ولی مجاز نیستند برای منفعت آنها را بفروشند.

قدرت هوایی چین

در حال حاضر شما تنها می‌توانید با هواپیماهای کوچک ملخی به شهر نوک، سفر کنید ولی طی چهار سال وضع به شکل چشمگیری تغییر خواهد کرد.

دولت گرینلند تصمیم گرفته سه فرودگاه بین‌المللی که برای جت های مسافربری بزرگ، قابل استفاده باشد احداث کند.

چین برای گرفتن قراردادها پیشنهادهای خود را ارائه داده.

ولی آمریکایی‌ها و دانمارکی‌ها فشار وارد خواهند کرد تا اطمینان پیدا کنند پیشنهادهای چین مورد قبول قرار نخواهد گرفت، گرچه این موضوع سبب نخواهد شد که چین از علاقه خودبه گرینلند دست بردارد.

من متوجه شدم که چینی‌ها به طور فزاینده‌ای می‌خواهند خط فاصله‌ای بین اقوام مختلف گرینلند بکشند.

در حالی که دانمارکی‌ها نگران این موضوع بودند، اسکیموها آن را ایده خوبی می دانستنند.

نخست وزیر و وزیرخارجه گرینلند از صحبت با ما در باره نظر دولتشان نسبت به چین خودداری کردند ولی کوپیک کلایست، نخست وزیر سابق گرینلند به ما گفت که به تصور او این کار به نفع گرینلند خواهد بود.

اما سخنگوی وزارت خارجه دانمارک در باره دخالت چین در گرینلند با صراحت صحبت کرد: "ما یک دیکتاتوی کمونیستی در همسایگی‌مان نمی‌خواهیم."

احتیاج مبرم به پول

شیوه تبلیغ چین در کشورهایی که شرکت‌های چینی فعال هستند، این است که تسهیلات زیربنایی : فرودگاه ها، جاده ها و آب آشامیدنی را برای کشورهایی که به شدت به آن نیازمندند فراهم می آورد.

قدرت‌های غربی که زمانی بسیاری از این کشورها مستعمره آنها بودند، معمولا برای کمک پیشقدم نمی شوند و اکثر این کشورها از کمک‌های چین قدردانی می کنند.

ولی این کمک ها بلاعوض نیست.

چین به این طریق به مواد خام هر یک از این کشورها- مواد معدنی، فلزات، چوب، سوخت و مواد غذایی دسترسی پیدا می‌کند. از طرف دیگر این گونه فعالیت‌ها به معنی داشتن شغل درازمدت برای مردم محلی نیست چون معمولا شمار قابل توجهی از کارگران چینی به محل برده می‌شوند.

این کشورها یکی پس از دیگری متوجه شده‌اند که سرمایه‌گذاری چینی ها به اقتصاد چین بیشتر کمک می کند تا به خود این کشورها. و در بعضی نقاط از جمله آفریقای جنوبی شکایت می شود که دخالت چینی ها باعث بیشتر شدن فسادها شده.

ولی در نوک، مشکل است که بتوان مردم را متوجه بحث هایی از این قبیل کرد.

چیزی که در این سرزمین وسیع، خالی و فقیر مهم است این فکر است که پول زیادی در راه است.

کوپیک کلایست، نخست وزیر سابق گرینلد این نکته را به ساده ترین طریق بیان کرد: "ببینید، ما به پول احتیاج داریم."