مرگ خود خواسته در اتریش اجرایی شد

قانونی که اجازه کمک به خودکشی (مرگ خودخواسته) می‌دهد در اتریش اجرایی شده است.

براساس این قانون از امروز (اول ژانویه) افراد بالای ۱۸ سال که به بیماری درمان‌ناپذیر مبتلا باشند یا به علت بیماری دچار رنج غیرقابل تحمل هستند، اجازه دارند تا روش خودکشی کمکی را برای پایان دادن به زندگی خود انتخاب کنند.

این قانون جدید صراحتا خردسالان یا کسانی را شامل نمی‌شود که از نظر سلامت روان مشکل دارند،.

در مورد بزرگسالانی هم که می‌خواهند با این روش به زندگی خود پایان دهند باید تایید شود که توانایی تصمیم‌گیری دارند.

پارلمان اتریش این قانون را ماه گذشته میلادی، در پی حکم دادگاه قانون اساسی تصویب کرد.

استفاده از این روش به‌شدت زیر نظر خواهد بود و در آن دو پزشک وضعیت فرد داوطلب مرگ را ارزیابی می‌کنند. یکی از این دو پزشک باید در زمینه تسکین درد متخصص باشد.

مقامات می‌گویند که دولت همچنین بودجه‌ای برای درمان‌های تسکینی اختصاص داده تا این اطمینان حاصل شود که در صورت وجود گزینه‌های دیگر، هیچ کس مرگ را انتخاب نکند.

مرگ خودخواسته، که در آن به فرد برای پایان دادن به زندگیش کمک می‌کنند، در سوئیس، همسایه اتریش، هم قانونی است.

در شماری دیگر از کشورهای اروپایی، از جمله اسپانیا، بلژیک و هلند هم استفاده از چنین روشی جرم نیست.

دادگاه عالی ایتالیا: اتانازی در مواردی مجاز است

قهرمان پارالمپیکی با اتانازی به زندگی خود پایان داد

بلژیک به مرگ خودخواسته نوجوان مبتلا به بیماری لاعلاج کمک کرد

طبق قانون جدید اتریش، پس از تاییدیه دو پزشک، بیمار باید ۱۲ هفته منتظر بماند و در مورد تصمیم خود فکر کند. این زمان در مورد بیماران غیرقابل درمان دو هفته است.

چنانچه بیمار پس از این دوره انتظار همچنان بخواهد که به زندگی خود به این روش پایان دهد، می‌تواند به یک وکیل یا دفترخانه اسناد رسمی اطلاع داده و پس از آن داروهای کشنده را از داروخانه‌ها تهیه کند.

برای جلوگیری از سوءاستفاده، اسامی داروخانه‌هایی که این داروها را می‌فروشند تنها در اختیار وکیلان و دفاتر اسناد رسمی قرار داده شده است. نباید درباره این داروخانه‌ها هم تبلیغات ‌شود.

تاکنون بر اساس قوانین اتریش، هر فردی که دیگری را وادار به خودکشی می‌کرد یا در آن به او کمک می‌کرد، با مجازات تا ۵ سال زندان روبرو بود.

قبل از تصویب این قانون جدید در پارلمان اتریش، بعضی از مخالفان استدلال می‌کردند که این قوانین موانع زیادی بر سر راه کسانی قرار می‌دهد که به دنبال کمک برای از بین بردن خود هستند.

برخی دیگر هم گفته‌اند که ارزیابی روانپزشکی برای سنجیدن توانایی تصمیم‌گیری بیماران کافی نیست.