در رسانه‌های آمریکا؛ چرا لغو قرنطینه ترسناک‌تر از ماندن در قرنطینه است؟

دانمارک از دیروز، چهارشنبه، مدارس ابتدایی و پیش‌دبستانی‌ را باز کرد. اسپانیا و ایتالیا هم به بعضی از کسب و کارها اجازه فعالیت داده‌اند. در آمریکا اما، تصاویر گورهای دسته‌جمعی در نیویورک موجب شده اغلب مردم با این پرسش روبرو شوند که بدترین کابوس کدام است؛ ماندن در قرنطینه یا برداشتن آن؟

دانمارک یکی از نخستین کشورهای اروپایی بود که محدودیت‌های شدید و قرنطینه سراسری را از ۱۲ مارس (بیش از یک ماه پیش) آغاز کرد. کارشناسان معتقدند همین پیش‌دستی دانمارک موجب شد این کشور تا دیروز (چهارشنبه ۱۵ آوریل) تنها ۲۹۹ مرگ و حدود ۶۹۰۰ مبتلا به ویروس کرونا گزارش کند. هر چند برخی ناظران نگرانند که اکنون با آغاز حذف محدودیت‌ها در این کشور نمودارهای کرونا دستخوش تغییرات ناگهانی شود.

در نقطه مقابل دانمارک، آمریکا و در قلب آن نیویورک قرار دارد که با تعلل در آغاز تست‌گیری و وضع قرنطینه‌ها به کانون اصلی این همه‌گیری بدل شد و تعداد مبتلایان آن اکنون برابر جمع آمارها در چهار کشور بزرگ اتحادایه اروپا، یعنی اسپانیا، ایتالیا، فرانسه و آلمان است؛ یعنی حدود ۶۵۰ هزار نفر.

در آلمان هم روز چهارشنبه آنگلا مرکل، صدراعظم با فرمانداران ایالات جلسه داشت تا درباره نحوه خروج از قرنطینه رایزنی کند. جلسه‌ای که به احتمال زیاد دونالد ترامپ هم بی‌صبرانه منتظر تشکیل چیزی شبیه آن است اما فعلا چشم‌اندازی برای تاریخ برگزاری آن ندارد. چرا؟

کابوس اصلی کدام است؛ ماندن در قرنطینه یا حذف آن؟

دکتر استیون فلیپس در یادداشتی که نشریه هیل روز چهارشنبه (۱۵ آوریل) منتشر کرده نوشته: "در فضایی که ترس و وحشت عمومی ما را نگران بقای خود و خانواده‌مان کرده و اخبار بد و ترسناک هم تمامی ندارد، سیاست‌مداران و دانشمندان به دنبال بهترین پاسخ به بحران کرونا هستند. پاسخی که اگر بر مبنای واقع‌گرایی علمی دنبالش بگردیم، یافتنش دشوار نیست. ما باید نحوه ادراکمان از ویروس کرونا را عوض کنیم. این یک جنگ (چارلز) داروینی است و ما باید ویروس را بر اساس مشخصات رفتاری خودش شکست دهیم نه بر مبنای مشخصات رفتاری خودمان."

دکتر فیلیپس معتقد است در حال حاضر بشر بر اساس دانسته‌ها خود و روش‌هایی که بلد است به مقابله با ویروس جدید کرونا رفته در حالی که از نظر او برای "شکست این دشمن" باید با روش خود او وارد میدان شد.

"در حال حاضر ما سعی می‌کنیم بسته‌ای مرکب از سیاست‌ها، خصوصیات فرهنگی، اجتماعی و بهترین گمانه‌های علمی خود را علیه ویروس به کار بگیریم... این بسته چه قدر مناسب مقابله با کرونا بوده است؟ شاید هم بد نباشد اکنون اپیدمی را از منظر ویروس کرونا نگاه کنیم و ببینیم هدف کووید۱۹ چیست و چگونه می‌خواهد به هدفش برسد؟"

"در حال حاضر ۶ سناریو برای خاتمه دادن به قرنطینه وجود دارد که سه گزینه را برای ما و سه گزینه را برای ویروس به وجود آورده است. کارت‌های ما این سه هستند: ۱. واکسن موثری پیدا کنیم ۲. درمان موفقی کشف کنیم و ۳. با سیاست‌های فعالانه تلاش کنیم با حداقل خسارت به مصونیت گله‌ای برسیم... و اما سه کارتی که در دست ویروس است: ۱.در جریان جهش‌های ژنتیکی ویروس خودبخود ضعیف و ناکارآمد شود و از بین برود ۲. موفق به ورود به بدن همه ما شود (و نهایتا به مصونیت گله‌ای بیانجامد که یکی از سیاست‌های فعلا منفعل ماست) و ۳. مانند ویروس آنفلوآنزا به یک ویروس فصلی و بازگشت‌پذیر بدل شود."

اخبار مرتبط

نویسنده این یادداشت در ادامه توصیه می‌کند که برای موفقیت در برابر کرونا سیاست دولت آمریکا باید بر اساس سه کارتی که در دست این ویروس است متمرکز شود و تمرکز اصلی در سیاست‌گذاری بر این باشد که هیچ اقدامی "همسو با رفتار دلخواه ویروس جدید کرونا بر ندارد".

"در حال حاضر، آمریکا همچون بسیاری از نقاط دیگر جهان، سریع‌ترین واکنش‌ها، هوشمندانه‌ترین ابزارها و بهترین توصیه‌های علمی در تاریخ را علیه این ویروس به کار گرفته. اقداماتی که نتیجه‌اش با گذشت زمان آشکار شده و می‌شود. اما همزمان همه این اقدامات در تضاد با روند طبیعی مصونیت گله‌ای است. در حالی که همه این اقدامات در حال اثربخشی و خرید زمان برای ماست باید به گزینه‌ بیولوژی-محوری چون مصونیت گله‌ای هم نگاه دقیق‌تری بیاندازیم... قرنطینه نمی‌تواند تا ابد ادامه داشته باشد. نتایج اقتصادی، اجتماعی و روانشناختی چنین کاری بسیار ویرانگر است. انتخاب ما هم نباید لزوما میان مرگ انسانها یا نجات اقتصاد تعریف شود."

دکتر فیلیپس در پایان این یادداشت به عنوان راه حلی میان-مدت و تا پیش از ساخت واکسن و کشف درمان کووید۱۹ پیشنهاد کرده که سیاست‌گذاران آمریکایی باید همزمان با حذف هوشمند قرنطینه به مصونیت گله‌ای هم فرصت ظهور دهند اما در این میان باید به فکر حفظ جان افراد در معرض خطر چون سالمندان و کسانی که بیماری‌های زمینه‌ای دارند باشند و همزمان تمام تلاش خود را برای مصون‌سازی کادر بهداشتی و درمانی به کار گیرند. چرا که از نظر او این دو قشر نباید قربانی مناقشه بر سر "حفظ جان آدم‌ها یا نجات اقتصاد" شوند.

آنچه در این یادداشت به عنوان راهکار میان-مدت پیشنهاد شده چند روزی است که در میان اظهارات مقام‌های آمریکایی در گفتگو با رسانه‌های این کشور شنیده می‌شود. برای مثال، گوین نیوسام، فرماندار ایالت کالیفرنیا روز چهارشنبه، ۱۵ آوریل، گفت حتی در صورت حذف تدریجی قرنطینه، نباید انتظار داشت که تجمع‌های بزرگی چون کنسرت‌های موسیقی تا سال آینده (۲۰۲۱) تشکیل شود چرا که باید احتمال شیوع دوباره ویروس از طریق چنین رفتارهای اجتماعی را به حداقل رساند.

شناسایی مرتبطان با بیمار کرونا، برگ برنده است

ان‌پی‌آر، شبکه ملی رادیوهای محلی آمریکا، در گزارشی به اهمیت راهکار "شناسایی مرتبطان" (Contact Tracing) پرداخته و آن را با مثالی برای مخاطبان تشریح کرده است.

"وقتی کتی برگر، متوجه شد از سوی مقام‌های بهداشتی منطقه با او تماس گرفته شده خیلی تعجب نکرد چرا که انتظارش را داشت. او پیش از این تلفن از سوی سالن آرایشی که چند روز پیش رفته بود پیامکی دریافت کرده بود که خبر می‌داد یکی از آرایشگرهای آنجا به ویروس کرونا مبتلا شده. حالا اداره بهداشت منطقه زندگی کتی برگر در ایالت نبراسکا، از او می‌خواست که در خانه بماند. دمای بدنش را مرتبا اندازه‌گیری کند و حواسش ظرف دو هفته آینده به بروز نشانه‌های بیماری کووید۱۹ باشد... این فرآیند را در علوم بهداشتی راه‌کار 'شناسایی مرتبطان' می‌نامند و در چند دهه اخیر یکی از موثرین روش‌ها برای مهار سرایت بیماری‌ها بوده است."

در حقیقت این یکی از مهم‌ترین راه‌کارهایی است که این روزها کارشناسان به سیاست‌مداران فدرال و ایالتی توصیه می‌کنند و از آن به عنوان پیش‌نیاز آغاز برداشتن قرنطینه و شاه کلید پیش‌گیری از بروز موج دوم کرونا یاد می‌کنند.

دکتر رابرت ردفیلد، رئیس مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری‌های آمریکا (سی‌دی‌سی) به ان‌پی‌آر گفته که او و همه‌گیرشناسان این اداره در چند روز گذشته مشغول تهیه طرحی بوده‌اند که به کاخ‌سفید و فرمانداران ایالات درباره چگونگی اجرایی کردن این راهکار و استفاده از آن برای لغو بی‌خطر قرنطینه کمک می‌کند.

بر اساس همین توصیه لری هوگن، فرماندار مریلند روز چهارشنبه از چهار برابر شدن تیم‌هایی خبر داد که قرار است پس از تسهیل محدودیت‌ها، ماموریت‌شان شناسایی افرادی باشد که با تازه مبتلایان به ویروس کرونا در ارتباط بوده‌اند و به این وسیله، دولت مریلند قادر خواهد بود همه‌گیری‌های نقطه‌ای را به سرعت شناسایی و با مهار آنها از بازگشت اپیدمی جلوگیری کند.

اخبار مرتبط

اهدای لپ‌تاپ، تلفن و تبلت به بیماران کووید۱۹ برای 'دیدار آخر'

شبکه خبری سی‌ان‌ان از بنیان گرفتن یک نهاد مردمی جدید خبر داده که تلاش دارد با جمع‌آوری لپ‌تاپ، تلفن‌های هوشمند و تلبت، به بیماران کووید۱۹ که در بیمارستان بستری شده‌اند و ممنوع الملاقات هستند کمک کند از طریق اپلیکیشن‌هایی چون زوم یا اسکایپ که این روزها عصای دست ادارات شده، اعضای خانواده خود را ملاقات کنند - شاید برای آخرین بار.

این گزارش با داستان مارجی اولمن، زن ۸۹ ساله شروع می‌شود که به قدری سرحال بوده که هنوز به عنوان مشاور مسکن در خرید و فروش خانه کار می‌کرده و اتفاقا آخرین قولنامه را هم برای مشتری‌اش روز پنجم مارس (۴۰ روز پیش) بسته بوده. اما بعد که به علت کرونا در بیمارستان بستری می‌شود خیلی زود کارش به بخش مراقبت‌های ویژه می‌کشد و آنجا به پیشنهاد یکی از پزشکان از طریق زوم (Zoom) موفق می‌شود همه فرزندان، نوه‌ها و نتیجه‌های خود را که هر کدام در گوشه‌ای آمریکا و دنیا بودند به طور دست‌جمعی و یکجا ببیند.

مارجی اولمن چند روز بعد بر اثر بیماری کووید۱۹ می‌میرد اما داستان او الهام‌بخش سارا رادل می‌شود تا یک سازمان مردمی جدید به نام "کووید تک کانتکت" راه اندازی کند.

انجمنی که تلاش می‌کند با جمع‌آوری لپ‌تاپ، تبلت و تلفن هوشمند اهدایی، میان بیماران کووید۱۹ و اعضای خانواده آنها ارتباط برقرار کند. دیداری مجازی که اگر چه از لمس و آغوش و بوسه در آن خبری نیست اما برای بسیاری تنها شانس قبل از جدایی است.

با ماندن در خانه منحنی‌ها را مسطح و رو به پایین کردیم، حالا چه؟

کلسی پایپر در وبسایت ووکس این سوال را طرح کرده که آمارها از اثربخشی قرنطینه و در خانه ماندن حکایت دارد اما حالا که مردم آمریکا توانسته‌اند روند صعودی شیوع را متوقف کنند آیا قادر خواهند بود آن را به صفر برسانند؟

"نیویورک و ایالت واشنگتن که منحنی آمار مبتلایان و جان‌باختگان آنها در دو هفته پایانی ماه مارس سر به فلک گذاشته بود، در هفته نخست ماه آوریل کمی این اعداد و ارقام را تحت کنترل در آوردند و آن طور که اندرو کومو، فرماندار نیویورک گفت: "ما داریم نمودار را مسطح می‌کنیم"... اما در حالی که این خبر خوب محسوب می‌شود، یک خبر خوب محدود هم هست. یعنی این که اگر چه روند صعودی منحنی و افزایش سریع ارقام را آهسته و تا حدودی ثابت کرده‌ایم اما مدل‌های پیش‌بینی قاطعانه نمی‌توانند بگویند که منحنی‌ها دوباره رو به بالا اوج نخواهند گرفت، حتی اگر روند صعودی آنها نسبت به قبل آهسته‌تر باشد."

نویسنده گزارش ووکس با استناد به مدل‌های پیش‌بینی که برآورد کرده بودند نقطه اوج همه‌گیری و تلفات کرونا در دو هفته نخست ماه آوریل روی خواهد داده و پس از آن رو به نزول خواهد گذاشت، این نگرانی را طرح کرده که "حتی با قرنطینه جغرافیایی و همکاری مردم در فاصله‌گذاری اجتماعی، هیچ مدلی از بازگشت نمودارها به سوی عدد صفر سخن نگفته‌اند." در حقیقت در خانه ماندن، فاصله گذاری اجتماعی و قرنطینه شهرها و ایالات همگی موثر بوده است اما گام بعدی چیست؟

ضریب سرایت باید به زیر یک برسد

کلسی پایپر در ادامه گزارش به مدلی که مدرسه بهداشت و سلامت لندن به کمک ریاضی‌دانان، همه گیرشناسان و متخصصان عفونی و آمارشناسان تهیه کرده اشاره می‌کند که در آن از شاخصی تحت عنوان "ضریب سرایت" سخن به میان آمده است.

ضریب سرایت به متوسط تعداد افرادی اطلاق می‌شود که توسط یک فرد مبتلا به ویروس آلوده شده‌اند. بنابر محاسبات و مطالعات اولیه مدرسه بهداشت و سلامت لندن "ضریب سرایت" ویروس کرونا بین ۲ تا ۲.۵ نفر بوده است. به این معنی که یک فرد مبتلا به ویروس کرونا به طور متوسط می‌تواند دو تا دو نفر و نیم را مبتلا کند. این ضریب برای آنفلوآنزا ۱.۳ نفر گزارش شده است. این مدرسه پزشکی ضریب سرایت کرونا در آمریکا را در روزهای ورود آن به ایالات متحده ۲ تا ۳ نفر برآورد کرده است. بنابر گزارش این مدرسه پزشکی ضریب سرایت در آمریکا کمی بعد و حتی پیش از آغاز دستور قرنطینه به عدد یک کاهش یافته بود که علت آن از نظر کارشناسان مدرسه بهداشت و سلامت لندن، فاصله‌گذاری اجتماعی داوطلبانه از سوی مردم و اقدامات پیشگیرانه کارخانجات و اداراتی چون مایکروسافت در ایالت واشنگتن بوده که حتی پیش از تعطیلی مدارس و قرنطینه اجباری، به کارمندان خود گفت که دورکاری را شروع کنند.

آن‌طور که این مدل پیش‌بینی می‌کند محدودیت‌هایی چون فاصله‌گذاری اجتماعی، قرنطینه و در خانه ماندن در نهایت باید ضریب سرایت را به کمتر از یک برساند. به این معنی که فرد مبتلا قادر نباشد ویروس کرونا را حتی به یک نفر دیگر منتقل کند. تنها در چنین صورتی است که شیوع ویروس به تدریج متوقف خواهد شد.

"خب اگر همه آمارها خوب پیش برود و ضریب سرایت و میزان ابتلا کاهش یابد، تازه با این پرسش روبرو خواهیم شد که حالا چه؟ قدم بعدی چیست؟"

پاسخ این سوال را دکتر علی مقداد، استاد علوم سلامت‌سنجی در دانشگاه ایالتی واشنگتن به ووکس چنین داده: "بدون شک ما نمی‌توانیم قرنطینه را یک باره لغو کنیم. باید به نحوی آن را برداریم که ضریب سرایت زیر یک باقی بماند. مثلا برخی محدودیت‌ها را برداریم و منتظر نتیجه آن شویم و اگر خوب بود دوباره محدودیت‌های بیشتری را لغو کنیم."

از نظر این کارشناس سلامت‌سنجی لغو موفق قرنطینه و محدودیت‌های کرونا بستگی به توانایی تست‌گیری در آمریکا دارد. این که نهادهای ایالتی و محلی چه قادر باشند با تست‌گیری گسترده روند ابتلا و نقشه حرکت ویروس کرونا را ترسیم و با استفاده از تیم‌های "شناسایی مرتبطان" (Contact Tracing) فورا دامنه ابتلا را محدود کنند.

کلسی پایپر گزارش خود را این چنین خاتمه داده که: "وضعیت عجیبی است. آمریکا در انجام ماموریت اول موفق بوده. یعنی توانسته دامنه آتش‌سوزی در جنگل و مزارع را مهار کند اما هنوز نتوانسته آن را خاموش کند. بنابر این پیروزی هنوز حاصل نشده. نتایج آماری هم خیلی قاطع نیستند و محققان هنوز به زمان و مطالعه بیشتر نیاز دارند. این در حالی است که تقاضا برای کاهش محدودیت‌ها بالا گرفته و معلوم نیست اگر مثلا نمودارها دوباره بازگشت به قرنطینه و حتی محدودیت‌های جدی‌تری را توصیه کنند، کدام مقام جرات وضع آنها را خواهد داشت. با این حال، این مهم است که مردم خبر خوب، یعنی آغاز روند مسطح شدن نمودار و کاهش امارها را در کنار خبر بد دریافت کنند که از نامطمئن بودن نسبت به لغو موفق قرنطینه خبر می‌دهد."