مبارزات انتخاباتی بریتانیا رسما آغاز شد

فرمان انحلال پارلمان و برگزاری انتخابات جدید در بریتانیا صادر شده است.

روز چهارشنبه، ١٥ آبان (٦ نوامبر)، بوریس جانسون، نخست وزیر بریتانیا، در ملاقات با ملکه الیزابت دوم فرمان انحلال دوره کنونی پارلمان و برگزاری انتخابات برای گزینش نمایندگان دوره جدید را دریافت کرد.

طبق سنت سیاسی در بریتانیا، با درخواست نخست وزیر برای انحلال پارلمان، ملکه با صدور اطلاعیه عمومی، خاتمه دوره قانونگذاری را اعلام و تاریخ "احضار پارلمان" جدید را تعیین می‌کند.

طبق قوانین انتخاباتی، رای‌گیری برای انتخاب نمایندگان مجلس عوام بیست و پنج روز پس از انحلال مجلس انجام می‌شود و در این مدت، دولت بدون پارلمان اداره امور کشور را در دست دارد.

پارلمان بریتانیا از مجلس اعیان (لردها) و مجلس عوام تشکیل یافته است. عضویت در مجلس اعیان غیر انتخابی و مادام العمر است اما انتخابات مجلس عوام باید حداکثر هر پنج سال یک بار برگزار شود اما انحلال پیش از موعد مجلس هم پیش بینی شده است.

انتخابات پارلمانی قبلی در ژوئن سال ٢٠١٧ برگزار شد و دوره قانونگذاری قاعدتا می‌بایست تا سال ٢٠٢٢ ادامه داشته باشد اما اواخر ماه گذشته، مجلس عوام به انحلال خود رای داد و زمینه را برای انتخابات جدید فراهم کرد.

انحلال پارلمان و برگزاری انتخابات جدید به خصوص خواسته بوریس جانسون بود که در ماه ژوئیه با تعهد به خارج کردن بریتانیا از اتحادیه اروپا ولو بدون توافق بر سر روابط آتی دو طرف جانشین ترزا می، نخست وزیر سابق و رهبر حزب حاکم محافظه کار شد.

او نتوانست نظر مثبت پارلمان را برای قبول توافقی که با اتحادیه اروپا به دست آورده بود یا خروج بدون توافق جلب کند. با بروز بن بست در روند برگزیت، وی سرانجام توانست موافقت احزاب مخالف را با برگزاری انتخابات پیش از موعد به دست آورد.

با اعلام آغاز مبارزات انتخاباتی، احزاب مختلف از جمله دو حزب اصلی محافظه کار و کارگر به تبلیغ برنامه‌های خود خواهند پرداخت. هر یک از دو حزب اصلی امیدوار است با کسب اکثریت کرسی‌های پارلمان، دولت آینده را تشکیل دهد. برنامه‌های حزبی معمولا شامل اقداماتی در زمینه‌های اقتصادی، سیاسی، و فرهنگی به خصوص ارائه خدمات رفاهی است.

نامزدهای حزبی بر اساس این برنامه‌ها وارد رقابت در حوزه‌های انتخابیه خواهند شد. در بریتانیا، نامزدی که در مقایسه با سایر نامزدها بتواند بیشترین آراء یک حوزه را کسب کند، به عنوان نماینده آن حوزه به مجلس راه خواهد یافت. حزب یا ائتلاف حزبی برخوردار از بیشترین تعداد کرسی‌ها در مجلس عوام از سوی ملکه مامور تشکیل دولت خواهد شد.

اگرچه در انتخابات کنونی احزاب مختلف برنامه‌های انتخاباتی خود را ارائه خواهند داد اما این انتخابات تحت‌الشعاع موضوع خروج بریتانیا از اتحادیه اروپا - برگزیت - قرار دارد.

حزب حاکم محافظه‌کار امیدوار است با کسب پیروزی در انتخابات بتواند براساس توافق به دست آمده بین آقای جانسون و اتحادیه اروپا بریتانیا را از اتحادیه اروپا خارج کند. بوریس جانسون از مدافعان خروج از اتحادیه اروپا - برگزیت - بوده است.

حزب کارگر گفته است در صورت پیروزی در انتخابات، مذاکرات جدیدی را با اتحادیه اروپا انجام خواهد داد. در مقایسه با حزب محافظه‌کار، این حزب مایل به حفظ روابط گسترده‌تر تجاری و اقتصادی با اروپا پس از برگزیت است و گفته است که هر توافقی را که به دست آورد، به همه‌پرسی خواهد گذاشت و رای دهندگان می‌توانند به ادامه عضویت بریتانیا در اتحادیه اروپا رای دهند.

حزب لیبرال دموکرات، که از احزاب قدیمی بریتانیاست، با وعده برگزاری همه‌پرسی جدید در مورد باقی ماندن یا خروج از اتحادیه اروپا وارد مبارزات انتخاباتی شده است. در دوره فعلی مجلس، این حزب تنها دوازده کرسی داشت اما انتظار دارد بتواند با جلب نظر رای‌دهندگان مخالف برگزیت کرسی‌های بیشتری به دست آورد و شاید بتواند بر سیاست‌های دولت بعدی تاثیر بگذارد. رهبر این حزب گفته است که برای رسیدن به سمت نخست وزیری مبارزه می‌کند.

در مقابل، حزب برگزیت، که یک حزب جدید است با برنامه‌ای که عمدتا شامل خروج بدون توافق از اتحادیه اروپاست وارد مبارزات انتخاباتی می‌شود.

در انتخابات سال ٢٠١٧، بیش از بیست حزب شرکت داشتند اما فقط نامزدهای هفت حزب توانستند به مجلس راه یابند. در آن انتخابات، حزب محافظه کار ٣١٧کرسی از مجموع ٦٥٠ کرسی مجلس عوام، حزب کارگر ٢٦٢ کرسی و حزب ملیگرای اسکاتلند ٣٥ کرسی کسب کردند.

حزب وحدت طلب (ایرلند شمالی) ١٠ کرسی به دست آورد و وعده حمایت از محافظه کاران را داد، حزب شین فین - ملیگرای ایرلند - هفت کرسی به دست آورد اما مطابق معمول در اعتراض به ادامه وحدت ایرلند شمالی و بریتانیا، نمایندگان آن در پارلمان حضور نیافتند. حزب پلاید گامری - ملیگرای ولز - ٤ کرسی و حزب سبزها یک کرسی به دست آوردند.

حزب ملیگرای اسکاتلند که تنها در اسکاتلند نامزد معرفی می‌کند گفته است که چون اکثریت رای‌دهندگان اسکاتلند در همه‌پرسی برگزیت به ادامه عضویت در اتحادیه اروپا رای دادند، در صورت خروج بریتانیا از اتحادیه اروپا خواستار برگزاری همه‌پرسی استقلال خواهد شد.

بریتانیا در سال ١٩٧٢ رسما به عضویت جامعه مشترک اروپا - که بعدها به اتحادیه اروپا تغییر نام داد - درآمد و طی سال‌های بعد، ضمن مشارکت در تصمیم‌گیری و سیاستگزاری این نهاد، اجراکننده تصمیم‌ها و سیاست‌های مشترک آن در زمینه های مختلف اقتصادی، حقوقی و تاحدودی سیاسی بوده است.

در انتخابات پارلمانی سال ٢٠١٥، دولت محافظه‌کار اعلام کرد که در صورت پیروزی مجدد در انتخابات، ادامه عضویت این کشور در اتحادیه اروپا را به همه‌پرسی خواهد گذاشت. این همه پرسی در ژوئن سال ٢٠١٦ برگزار شد و نزدیک به ٥٢ درصد از رای‌دهندگان به خروج از اتحادیه اروپا رای دادند. با اعلام نتیجه همه‌پرسی، دیوید کامرون، نخست وزیر که از ادامه عضویت بریتانیا حمایت کرده بود، از سمت خود کناره گرفت و ترزا می به رهبری حزب محافظه‌کار و نخست وزیری رسید.

دولت بریتانیا و اتحادیه اروپا از آن زمان مذاکراتی را برای دستیابی به توافقی در مورد روابط آتی دو طرف صورت دادند و اوایل سال جاری، خانم می توافقنامه‌ای را به مجلس ارائه داد که تصویب نشد و استعفای او و نخست وزیری بوریس جانسون را در پی داشت.

توافق آقای جانسون دومین توافق بین دولت بریتانیا و اتحادیه اروپا بود که بازهم به تصویب مجلس نرسید. با رد این توافق، بوریس جانسون سرانجام توانست موافقت احزاب مختلف برای انحلال پارلمان و برگزاری انتخابات جدید را به دست آورد.