 | | | | | | | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
حاجی آخوندزاده: از المپیک آتن آماده ترم | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
مسعود حاجی آخوند زاده، جودو کار وزن منهای ۶۰ کیلوگرم ایران در اولین روز بازیهای المپیک در نوزدهم مردادماه روی تاتامی می رود و باحریفان خود به مبارزه می پردازد. حاجی آخوندزاده مثل المپیک آتن این فرصت را دارد که اولین مدال ایران را به نام خود ثبت کند. او در آتن تا آستانه کسب مدال پیش رفت، اما نهایتا پنجم شد. در کارنامه این جودوکار ۳۰ ساله مشهدی چندین وچند مدال آسیایی دیده می شود که مدال طلای بازیهای آسیایی ۲۰۰۲ و مدال برنز بازی های ۲۰۰۶ مهترین آنهاست. ضمن اینکه او دو طلا، یک نقره و یک برنز نیز از مسابقات قهرمانی آسیا به دست آورده و قصد دارد با یک مدال المپیکی کارنامه خود را تکمیل کند. در المپیک گذشته تا آستانه کسب مدال پیش رفتی ، اما موفق نشدی ، به نظر خودت چهار سال پیش آماده تر بودی یا الان؟ الان خیلی آماده ترم، در المپیک قبل با رباط و مینیسک پاره مسابقه می دادم و اگر مصدوم نبودم حتما مدال می گرفتم. بعد از المپیک زانویم را عمل کردم و از آن به بعد کمتر پیش آمده که در یک مسابقه ببازم. چقدر امید داری این دفعه بتوانی مدال بگیری؟ خیلی زیاد، این همه سختی و تمرین را تحمل کرده ام که بروم در المپیک مدال بگیرم و اگر بدشانسی نیاورم حتما می گیرم. در المپیک پکن هم که پنجم شدم حقم بود که مدال بگیرم؛ حریفان سختم را بردم و برابر حریفانی که فکرش را هم نمی کردم باختم. خدا را شکر در ماه های گذشته خیلی خوب تمرین کردم و هیچ کم کاری به خرج ندادم. با اینکه تا به حال نتوانستی در مسابقات جهانی مدال بگیری چطور با اعتماد به نفس درباره مدال گرفتن در المپیک صحبت می کنی؟ باور کنید همیشه در مسابقات جهانی بدشانسی می آورم. همین امسال به زور آمپول مسابقه دادم، اما امیدوارم که المپیک پکن پایان تمامی بدشانسی ها یم باشد و به مدال برسم. تو در اولین روز بازیها مسابقه داری و می توانی اولین مدال ایران در المپیک پکن را کسب کنی؟ آیا به این مساله فکر کردی؟ اینکه اولین جودوکاری که روی تاتامی می روی باعث نمی شود که دچار استرس شوی؟ نه، اصلا این مساله برایم اهمیتی ندارد و استرسی هم برایم به وجود نمی آورد. حریفانم هم همه در روز اول مسابقه دارند و اگر استرسی باشد برای آنها هم هست و همگی شرایطی برابر دارم. به هرحال من دیگر جودوکار با تجربه ای هستم و چندان این مسائل حاشیه ای روی کارم تاثیر نمی گذارد. به این قضیه عادت دارم در المپیک آتن هم من اولین نفری بودم که روی تاتامی می رفتم. در بازیهای آسیایی بوسان در سال ۲۰۰۲ نیز اولین طلای ایران را من گرفتم. با توجه به اینکه سی سال داری ، آیا به خداحافظی فکر می کنی؟ این احتمال وجود دارد که بعد از المپیک از ورزش قهرمانی کناره گیری کنی؟ حقیقتش را بخواهید به خداحافظی فکر کرده ام. شاید مدال بگیرم و خداحافظی کنم، شاید هم ادامه بدهم. الان نمی توانم در این باره تصمیم بگیرم و هر موقع زمانش شد تصمیم می گیرم. در حال حاضر فقط به المپیک فکر می کنم نه چیز دیگری. الان چند سال است که جودو کار می کنی؟ از سال ۷۰ به طور جدی جودو را شروع کردم، نزذیک به ۱۳ سالم بود. راستش را بخواهید من اصلا علاقه ای به جودو نداشتم ، فوتبال را دوست داشتم. فوتبالم هم بد نبود و در تیم نوجوانان پیام مشهد بازی می کردم. اگر ادامه می دادم فوتبالیست خوبی می شدم ، اما برادرم جودو کار می کرد و برای اینکه من ساکش راببرم، مرا با خودش به سالن می برد و اینجوری جودو کار شدم.
درست است که جودو باعث شده خیلی سختی تحمل کنم، اما انصافا هر چه هم که دارم از جودو است. جایگاه فعلی ام را از جودو دارم، ضمن اینکه به واسطه همین جودو استخدام شدم و توانستم در دانشگاه تحصیل کنم و لیسانس تربیت بدنی بگیرم. اما باور کنید اگر فوتبال را ادامه می دادم بازیکن خوبی می شدم؛ در همان نوجوانان بهترین بازیکن تیم مان بودم، اما سرنوشت این بود جودوکار شوم. برای این المپیک چه مدت تمرین کردی؟ من پس از المپیک پکن زانویم را عمل کردم و بعد از اینکه خوب شدم تا امروز تماما در اردو بودم. یا در اردو بودم یا مسابقه می دادم، واقعا خیلی تمرین کرده ام. این همه تمرین و دوری از خانواده سخت نیست؟ من به خاطر اینکه خیلی به خانواده و فرزندم وابسته ام یک خانه در مشهد دارم یکی هم در تهران. وقتی تهران در اردوهستم خانواده ام هم به تهران می آورم. جودو ورزش پرفشاری است و اکثر شبها با درد می خوابم. اما این سختی ها برای من شیرین است. اگر یک شب درد نداشته باشم اصلا خوابم نمی برد. من مشکلی با این سختی ها ندارم. حتما منتظری که با کسب مدال از المپیک این مشکلات شیرین تر هم شود؟ در المپیک قبلی هم حقم مدال بود، اما نشد. در این چهار سال بی دلیل که وقت خودم را به جودو اختصاص ندادم، همه اش به خاطر مدال المپیک بوده که آنرا می گیرم. |
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
صفحه ويژه المپيک
