احسان حدادی در ظرف یک هفته سه بار رکورد آسیا را که در اختیار خودش بود ارتقاء داد

او در ادامه موفقیت های پیاپی خود در سال ۱۳۸۴ با شکستن رکورد آسیا قهرمان قاره شد، سال بعد مدال طلای بازی های آسیایی را به گردن آویخت و سال گذشته یک بار دیگر قهرمانی خود در قاره را تکرار کرد.

با این حال شاهکار حدادی در بهار امسال خلق شد.

او در سه مسابقه اروپایی خود در رقابت با قهرمانان جهان و المپیک قهرمان شد و چندین مرتبه رکورد آسیا را بهبود بخشید.

بهترین رکورد این پرتابگر ۲۳ ساله تهرانی ۶۹.۳۲ متر است که در استونی به دست آمد و اگر پرتابگری در المپیک آتن دیسک را به این میزان پرتاب می کرد طلا می گرفت!

پس کاملا منطقی است که که از حدادی انتظار داشت تا در پکن مدال بگیرد.

صفحه ويژه المپيک

قبلا گفته بودی که با شکستن رکورد المپیک مدال طلای پرتاب دیسک این بازی ها را هم می گیری، آیا هنوز روی حرفت هستی؟

صددرصد، البته اگر این آسیب دیدگی ام در روز مسابقه اذیتم نکند.

اواخر تیرماه بود که در تمرینات از ناحیه سینه مصدوم شدم و عضله سینه ام دچار پارگی شد.

همین مصدومیت مرا عقب انداخت و امیدوارم در روز مسابقه برایم مشکل ساز نشود.

به هرحال ورزش خیلی وقت ها نامرد می شود، اگر تا روز مسابقه خوب نشوم واقعا بدشانسی آورده ام.

اما فکرنکنم اینطور بشود، انشالله این آسیب دیدگی چیز خاصی نباشد.

تو در مسابقات هلند، استونی و آلمان توانستی "ویرجیلیوس الکناف" قهرمان جهان و المپیک از لیتوانی و "گرد کانتر"، قهرمان جهان در سال ۲۰۰۷ از استونی را شکست بدهی. آیا غیر از این دو رقیبان دیگری هم در المپیک خواهی داشت؟

نه، رقیبان اصلی ام همین دونفرند که در مسابقات اخیر چندین بار آنها را شکست دادم .

اما نباید فراموش کرد که این دو، قهرمانان باتجربه ای هستند، اما تو برای اولین بار است که در المپیک شرکت می کنی. آیا این بی تجربگی برایت مشکل ساز نخواهد شد؟

فکر نکنم، من چندین بار با حریفان المپیکی ام مسابقه دادم و هیچ هراسی از آنها ندارم.

از طرفی من همیشه در روز مسابقه روحیه ام چند برابر می شود و بهتر پرتاب می کنم و فکر کنم بتوانم در روز مسابقه در المپیک بهترین پرتابهایم را انجام دهم.

برای داشتن روحیه بالا در روز مسابقه کار ویژه ای انجام می دهی؟

بله، تمرینات ذهنی دارم.

وقتی خودم به تنهایی تمرین می کنم تصور می کنم که دارم در یک ورزشگاه ۵۰ هزار نفری مسابقه می دهم. خیلی بر سر این موارد کار می کنم.

در حال حاضر رکوردت ۶۹.۳۲ متر است و قصد داری با پرتابی بالاتر از ۷۰ متر رکورد المپیک را بشکنی. اما بعید است هیچ وقت به رکورد جهان که ۷۴.۰۸ است برسی. چرا رکورد جهان آنقدر زیاد است؟

این رکورد ۲۲ سال پیش ثبت شده است.

آنطور که من شنیدم آن روز باد شدیدی می آمده و به این علت اینقدر رکورد پرتابگر آلمان شرقی زیاد شده است.

من تمرینات آماده سازی برای المپیک را تقریبا از آبان ماه شروع کردم، حدود یک ماه و ده روز در بوشهر تمرین کردم، بعدش یک هفته در تهران بودم، سپس به افریقای جنوبی رفتم و یک اردوی یک ماهه در آنجا داشتم.

دوباره به تهران آمدم و بعد دو ماه به کیش رفتم، بعد از کیش به تهران برگشتم و در ادامه به ارومیه رفتم و بعد از آن در مسابقات قطر شرکت کردم و سرانجام مسابقات اروپایی ام شروع شد.

در کدام کشور ها مسابقه دادی؟

ابتدا هلند، بعد به برلین (آلمان) رفتم.

مسابقه بعدی من هم در استونی بود که در هر سه مسابقه قهرمان شدم و رکورد آسیا را هم شکستم.

وقتی در این مسابقات حریفان سرشناست را شکست دادی آنها تعجب نکردند؟

چرا، غافلگیر شدند و فهمیدند که در المپیک یک حریف جدی برایشان خواهم بود.

در این مدت با مربی روس تمرین می کردی؟

بله، آقای بوخونسوف یک سال ونیم است که مربی من است و خیلی خوب با ایشان هماهنگ شده ام.

یکی از مشکلاتی که من در اوایل داشتم نداشتن مربی بود.

بعد از اینکه رضازاده از المپیک کناره گیری کرد ، همه ازتو انتظار دارند که طلا بگیری...

فکر نکنم انتظار معقولی باشد.

تا حالا دومیدانی ایران در المپیک مدال نگرفته و اگر من از گروه خودم هم بالا بیایم یک نتیحه فوق العاده گرفتم.

یکی از حریفانت در المپیک عباس صمیمی است در این باره چه نظری داری؟

امیدوارم هر کس که بیشتر زحمت کشیده نتیجه بهتری بگیرد.

به اندازه ای که انتظار داشتی به تو توجه شده است؟

بله، فدراسیون توجه خوبی داشته.

البته هنوز قسمتی از جوایزم بدستم نرسیده است.

به هر حال من تمام زندگی ام همین پرتاب دیسک است و وقت نمی کنم که به هیچ کار دیگری برسم.