فرناندو آلونسو راننده اسپانیایی که پیش از این برای اولین قهرمانی اش در مسابقات فرمول یک در سال 2005 میلادی موفق به دریافت این جایزه شده بود، امسال جای خود را به شوماخر واگذار کرد.

این جایزه بزرگ از سال 1981 هر ساله به چهره های برتر کشورهای مختلف به خاطر موفقیت های برجسته در زمینه های ورزشی، هنری، ادبیات و غیره اهدا می شود.

امسال این جایزه در زمینه ورزشی به احترام قهرمانی های پیاپی در یک رقابت ورزشی، فعالیت های بشردوستانه، کمک به موسسه خیریه سازمان ملل و کمک مالی برای آسیب دیدگان سونامی، به مایکل شوماخر تعلق گرفت.

این جایزه در زمینه هنری به باب دیلان خواننده سبک فولک آمريکايی و در زمینه همکاری های بین المللی به ال گور معاون پیشین رئیس جمهور آمریکا داده شد.

مایکل شوماخر که در تابستان سال 1991، با نمایشی خیره کننده در تمرینات تیم جوردن، پای به مسابقات فرمول یک گذاشت، در بعدازظهر 22 اکتبر، در حومه سائوپائولو، در شرایطی برای آخرین بار در یک مسابقه فرمول یک شرکت کرد که علی رغم دستاوردهای بی مانند و دست نیافتنی او در طی 15 سال فعالیت حرفه ای، احساسات متناقضی نسبت به او وجود دارد.

در سال 1996، شوماخر گرچه امکان رفتن به تیمهای بسیار قدرتمند تر مک لارن و ویلیامز را داشت، اما تیم فراری را برگزید که به مدت 17 سال از قهرمانی دور مانده بود.

مهندسان تیم فراری که پنج قهرمانی پیاپی (از سال2000 تا 2004 میلادی) را مدیون نبوغ مایکل شوماخر هستند، از او بعنوان راننده ای یاد می کنند، که در جلسات خسته کننده و فوق العاده علمی تحلیل اطلاعات، بیش از هر کس دیگری حضور فعال داشت.

او در آخرين مسابقه خود هم ثابت کرد که تازمانی که پرچم شطرنجی در خط پايان پايين نيامده، از تلاش دست نخواهد کشيد.

امسال تنها دومین باری است که این جایزه نصیب ورزشکاری در رقابتهای اتومبیلرانی فرمول یک، می شود.