در ضربات پنالتی، چينی ها از مجموع پنج ضربه فقط يک ضربه را نتوانستند به گل تبديل کنند. در تيم ايران سه ضربه نخست که توسط علی دايی، مهدی مهدوی کيا و جواد نکونام زده شد تبديل به گل شد، اما ايمان مبعلی و يحيی گل محمدی نتواستند دو ضربه آخر را به گل تبديل کنند و با اين حساب ايران از رسيدن به بازی نهائی جام ملتهای آسيا باز ماند.

ضربه مبعلی به تير عمودی دروازه برخورد کرد و گل محمدی توپ را به آرامی به سوی دروازه زد که دروازه بان چين اين ضربه را به آسانی دفع کرد.

ايران برای بدست آوردن مقام سومی بايد روز جمعه 16 مرداد( 6 اوت) در ديدار رده بندی با بحرين بازی کند و در بازی نهائی دو تيم چين و ژاپن روز شنبه 7 اوت مقابل هم قرار خواهند گرفت.

بازيکنان ايران در شرايطی به ميدان رفتند که پس از ديدار پرگل مقابل کره جنوبی در مرحله يک چهارم نهائی از روحيه مضاعفی برخوردار بودند.

اما از سوی ديگر چينی ها به دليل ميزبانی شان در اين بازی از شرايط بهتری بهره می بردند.

نيمه نخست ديدار چين و ايران با نتيجه يک بر يک پايان يافت. گل نخست بازی را شائو در دقيقه 18 برای چينی ها به ثمر رساند و در دقيقه 37 سيد محمد علوی موفق شد گل تساوی را برای ايران وارد دروازه چين کند.

در ابتدای نيمه دوم خطای عمد ستار زارع روی يکی از بازيکنان چين، منجر به اخراج زارع از بازی شد. برانکو پس از اين اخراج، برای تقويت خط دفاعی ايران، بلافاصله سيد محمد علوی، زننده گل نخست ايران را از بازی خارج و علی بداوی را به جای او داخل ميدان فرستاد.

پس از اينکه تيم ايران ده نفر شد، فشار چينی ها روی دروازه ايران افزايش يافت. چينی ها بارها موقعيت گل پيدا کردند که مهاجمان اين تيم نتواستند از هيچکدام نتيجه بگيرند. حضور موفق ميرزاپور درون دروازه ايران نيز بخت چينی ها را برای به ثمر رساندن گل کاهش داده بود.

در دقايق پايانی وقت قانونی علی کريمی پس از عبور از يکی دو بازيکن چينی، برايش فرصت گلزنی مهيا شد که با خطای مدافع چين پشت محوطه جريمه سرنگون شد. اما داور بازی فقط يک کارت زرد به مدافع چين داد. اعتراض بازيکنان ايران به تصميم داور به اخراج سيد محمد علوی که بر روی نيمکت ذخيره ها نشسته بود انجاميد.

همچنين در لحظات پايانی وقت قانونی علی بداوی درون محوطه شش قدم چين در شرايطی صاحب توپ شد که کسی در مقابلش قرار نداشت، ولی اين بازيکن توپ را بدون دقت به خارج از زمين فرستاد تا طلائی ترين فرصت ايران برای راهيابی به بازی نهائی بازيها هدر رود.

در 30 دقيقه وقت اضافی به جز ضربه ای که از راه دور به سوی دروزاه ايران زده و به تير افقی دروازه برخورد کرد اتفاق مهم ديگری نيفتاد و ايران توانست با يک بازيکن کمتر نسبت به چين به خوبی مقابل اين تيم مقاومت کند.

در ديداری ديگر از مرحله نيمه نهائی دو تيم ژاپن و بحرين مقابل هم قرار گرفتند که اين بازی با در وقت قانونی با نتيجه پرگل سه بر سه پايان يافت. نيمه نخست اين ديدار يک بر صفر به سود بحرين تمام شد.

به جز اين بازی، در 15 ديداری که اين دو تيم با هم بازی کرده اند چين فقط توانسته دو بار ايران را شکست دهد.

در ابتدای نيمه اول وقت اضافی، ژاپنی موفق شدند که گل برتری را به ثمر برساندند و پيروز از زمين خارج شوند. با اين حساب ژاپن به بازی نهائی جام ملتهای آسيا راه يافت و بحرين برای کسب مقام سومی روز ششم اوت بايد مقابل ايران بازی کند.

ترکيب تيم ايران: ابراهيم ميرزاپور، رحمان رضايی، حسين كعبی(ايمان مبعلی)، يحيی گل محمدی، جلال كاملی(ابراهيم تقی پور)، ستار زارع، علی كريمی، جواد نكونام، سيد محمد علوی(علی بداوی)، مهدی مهدوی‌ كيا، علی دايی.

ديدارهای گذشته چين در جام ملتهای آسيا 2004
چين 2 - بحرين 2
چين 5 - اندونزی 0
چين 1 - قطر 0
چين 3 - عراق 0

ديدارهای گذشته ايران در جام ملتهای آسيا 2004
ايران 3 - تايلند 0
ايران 2 - عمان 2
ايران 0 - ژاپن 0
ايران 4 - کره جنوبی 3

من هم از شکست تیم ایران بسیار ناراحت شدم ولی انتقادی به بازی تیم ایران نمیبینم .ایرانیها جانانه بازی کردند و تا لحظه آخر در مقابل تیم میزبان مقاومت کردند .این شکست را باید فراموش کنیم و فقط به اردن فکر کنیم . از تمامی بازیکنان ایران به خصوص مهدوی کیا و کعبی تشکر می کنم. محمد بهبهانی نيا - آبادان

بازی بسيار پر هيجان و نفس گيری بود و بچه های تيم ملی ايران واقعا خيلی خوب بازی کردند و واقعا مايه گذاشتند خصوصا مهدوی کيا، کريمی و کعبی. اما همجون هميشه، دستهايي است که نميخواهد نام ايران به بالا ها برسد. وجود داور عرب و جهت گيری او به نفع تيم ميزبان در حالتی که اين تيم از بودن در زمين خود و همراه داشتن تماشاچيان خود نفع ميبرد، دشواری بازی را دو چندان کرد، خصوصا بعد از اخراج به به جای ستار زارع. در مجموع اين حق ايران بود که پيروز ميدان باشد و واقعا موجب غم فراوان برای ايرانيان شد که تيمشان ناجوانمرادنه از ر! ه يافتن به بازی نهايي باز ماند. احسان - مادريد

تيم ايران در مقابل چين بسيار عالی بازی کرد و از نظر تاکتيکی هم چيزی کم نداشت، اما اين داوری بود که باز هم طبق معمول با ايران همراه نبود و به نفع تيم ميزبان سوت زد. ناصر هادی پناه - مشهد

به نظر من دراين بازی ايران مورد ظلم واقع شد. اخراج زارع و عدم نشان دادن کارت قرمز به بازيکن خاطی چين که علی کريمی را پشت منطقه ۱۸ قدم متوقف کرد، از نکات بارز اين مورد است. صمد - شبستر

چرا هيچ کس نمی پرسد چگونه بود که ما سه دوره پشت سر هم قهرمان آسيا بوديم و سالها بر فوتبال اين قاره حکمرانی می کرديم. آيا آن زمان داوران به نفع ما قضاوت می کردند و يا از مربيان بهتری برخوردار بوديم؟ چرا دهها سال است که به فينال مسابقات راه نمی يابيم و تنها به لطف افزايش سهميه آسيا است که شانس حضور در جام جهانی را داريم (آن هم به عنوان آخرين تيم)؟ اگر واقعاً دلايل ذکر شده در بالا مؤثر هستند پس چه چيزی باعث انتظار ما از برد تيم ملی می شود (ما که می دانيم بايد ببازيم). اينها تناقضاتی است که نه تنها در فوتبال بلکه در جای جای زندگی ما ايرانيها رسوخ کرده.... سام برزو - اهواز

بازی نيمه نهايی جام ملتهای آسيا هم تمام شد و تيم ملی ايران با شکست غرورآفرين زمين مسابقه را ترک کرد. غرورآفرين از آن جهت که شکست ايران فقط با اعمال نا به حق داور لبنانی و فاروق بوزو و آقای والاپان محقق شد ولی ما به دنيا نشان داديم که فوتبال يعنی چه و با يک تيم از هم پاشيده ميتوان تا اين مرحله آمد... مهرداد پاپری - دشتستان

کارت قرمزی که زارع گرفت موجب شد که با تعويض بداوی ايران باچهار دفاع بازی کند و سيستم ايران به کلی تغيير يابد و به علت عدم تمرين با اين روش تيم نتوانست قدرت خود را نشان دهد و در نتيجه بازی را واگذار کند. حسن صفايی - اردبيل

داوری سالم مثل زمين خوب و توپ خوب برای فوتبال ضروری است. داور چين و ايران اصلا عادلانه سوت نزد. دانيال - ساری

به نظر من بچه ها تلاش خود را کردند اما بايد همه چيز را فراموش کرده و از حالا به فکر جام جهانی و ديدار برگشت با اردن باشيم. همايون - تهران

اگرچه داوری بسيار ضعيف اين بازی مزيد بر علت شد که يک بار ديگه تيم ايران علی رغم همه شايستگی هاش نتونه نتيجه ای در حد انتظار ميليونها هوادارش به دست بياره؛ اما بايد قبول کنيم که برای رسيدن به فوتبال حرفه ای دنيا هنوز راه درازی در پيش رو داريم. متأسفانه عدم سرمايه گذاری درست در اين رشته ورزشی باعث شده که با داشتن بازيکنان بسيار مستعد و طراز اول فوتبال آسيا، همچنان در بازيهای بزرگ و در مقابل تيمهايی که واقعا از ايران کوچيکترن؛ همچنان به مشکل برخورد کنيم. امروزه اکثر تيمهای بزرگ دنيا علاوه بر استفاده از مربيان درجه اول فوتبال از يک متخصص روانشناس در کنار تيمهاشون بهره ميبرن تا قبل از همچين بازيهای حساسی تيم رو از نظر روحی تا حد امکان تقويت کنن. ايران جزو محدود تيمهای فوتبال در دنياست که از اين مهم بهره ای نمی بره. برگزاری اردوهای تدارکاتی در مناطق خوش آب و هوای دنيا هم باعث بالا رفتن نشاط فردی و گروهی تيم ميشه که باز هم از اين نظر خيلی در ايران شاهد اين برنامه ها نيستيم. فرناز - سوئد

ما ايرانيها هنوز دست از احساسی بودن و غرور بيجا برنداشته ايم. وقتی کره را برديم فراموش کرديم که برای رسيدن به فينال حريف پرقدرتی به نام چين داريم و دلخوش به بردهای بی فايده سالهای اخير در برابر اين تيم شديم. در نهايت هم با ترسی که داشتيم داغ جام را بر دل خود نهاديم تا تنها تفريح تقريبا مجاز مردم اين مملکت (يعنی تماشای مسابقات بعضا همراه با سانسور) نيز با ناراحتی وصف ناپذير به پايان برسد. کامران - اصفهان

از اينکه تيممان به فينال نرسيد ناراحتم اما بايد قبول کنيم که توان تيم ملی بعد از بازی سنگين با کره تحليل رفته بود و چينی ها هم از موقعيت ميزبانی خود سود می بردند. داور هم خيلی به نفع آنها کار ميکرد که البته اين مسئله هميشه برای ميزبان هست! در هر صورت در ديدارهای بعدی جبران می شود ولی ديگر علی دايی نخواهد بود تا در مقام کاپيتانی اين جام با ارزش را بالای سر ببرد. ويدا - تهران

مدتهاست که از و کار و زندگيم ميزنم تا بازی تيم کشورم را تماشا کنم... هر علاقمندی که فوتبال ملی ايران دنبال ميکند به راحتی بيماری اين ورزش را در ايران تشخيص ميدهد. کشورهای ديگر هرروزشاهد پيشرفت فوتبالشان هستند اما ما با وجود صرف هزينه های سنگين از پول بيت المال همچنان عاجز از کسب قهرمانی هستيم. بايد بگويم اين جام ملتها از ضعيف ترين جامها و شايد بی کيفيت ترين آنها بوده و يک فرصت بی نظير جهت کسب مقام اولی بعد از حدود سی سال برای ايران بود ولی همان معمای پيچيده باز نگذاشت که ملت طعم پيروزی را بچشد. راستی چرا؟ ليگ حرفه ای - پول حرفه ای - سازمان حرفه ای - مربی حرفه ای و مسئولان حرفه ای! همه و همه نتيجه اش يک بازی زشت و پراشتباه و احمقانه و کاملا غير حرفه ای باشد. آخر چرا؟ تا کی بايد ميليونها ايرانی خون دل بخورند و اشک بريزند و شاهد توجيه های مسئولان باشند؟ همين ضعفهای مديريتی است که بلای جان فوتبال و ساير رشته های ورزشی شده است. بجز چند مورد در کل ورزش ايران بخصوص فوتبال صرفا متکی بر جرقه ها و استعدادهای فردی است. تنها رشته ای که عملا يک رشد سيستماتيک و مديريت شده در طول اين سالها داشته همانا واليبال بوده است. متأسفانه مسئولان ما حتی از اين مورد موفق هم نتوانستند تجربه کسب کنند. اينها به خودشان زحمت نميدهند بروند ببينند کشوری مثل اردن يا مالديو با آن وضع ضعيف اقتصادی چگونه اين قدر پيشرفت کرده اند؟ ما ظرفيت کسب مقامهای بالا در ورزش بخصوص فوتبال را داريم. فقط مديريت و عدم دخالت اغراض سياسی - جناحی و پارتی بازی لازم دارد... محمد احمدی - مشهد